Ο π. Τέλλος Σ. Παπαδόπουλος, ιερέας Κεντρικῶν Φυλακών Κύπρου, απευθύνει ανοικτή επιστολή προς τους βουλευτές της Κυπριακής Βουλής.

Εντιμότατοι κ.κ. βουλευτές, 
«Όταν παραβαίνει ένας άνθρωπος μιαν εντολήν του Ευαγγελίου, ευθύνεται μόνον αυτός. Όταν, όμως, κάτι που αντιτίθεται στις εντολές του Ευαγγελίου γίνεται από το κράτος νόμος, τότε έρχεται η οργή του Θεού σε όλο το έθνος, για να παιδαγωγηθεί».
Διαβάζοντας τα προφητικά αυτά λόγια του μεγάλου Αγίου του 20ού αιώνος Παϊσίου του Αγιορείτου, που λέχθηκαν με αφορμή τον περί νομιμοποιήσεως των εκτρώσεων νόμο στην Ελλάδα, αισθανθήκαμε ισχυρή την επιταγή της ιερατικής μας συνείδησης να σας εκφράσουμε τις πιο κάτω σκέψεις και εντονότατες ανησυχίες μας, αναφορικά με την πρόθεση κάποιων βουλευτών να προβούν σε τροποποίηση της νομοθεσίας περί εκτρώσεων του Ποινικού Κώδικα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μελετώντας τη σχετική πρόταση νόμου, αντιληφθήκαμε ότι απώτερος σκοπός του νέου νομοθετήματος δεν είναι, προφανώς, να μπορούν χωρίς τον φόβο της ποινής οι ιδιώτες ιατροί να διενεργούν εκτρώσεις, αλλά κυρίως το να δοθεί η δυνατότητα διενέργειας εκτρώσεων στα δημόσια νοσοκομεία. (Το ότι χιλιάδες εκτρώσεις, κάθε χρόνο, λαμβάνουν χώρα σε ιδιωτικές κλινικές και αντίστοιχοι αριθμοί υγιέστατων εμβρύων πετιώνται στον κάλαθο των αχρήστων, χωρίς οιανδήποτε άσκηση ποινικής δίωξης κατά των αυτουργών, είναι τοίς πάσι γνωστό).
Με την προτεινόμενη ρύθμιση θα απαλλάσσεται, κατά το σκεπτικό των εμπνευστών της, η μητέρα του εμβρύου από το βάρος της εξεύρεσης χρημάτων για αμοιβή του ιδιώτη ιατρού, κ.λπ. και θα «προστατεύεται» η πτωχή έγκυος από το να καταφεύγει σε πρακτικές αποβολής του εμβρύου επιβλαβείς για την υγεία της (λ.χ. σε αμφιβόλου «ασφαλείας» μαιευτήρια των κατεχομένων). 
Σύμφωνα λοιπόν με την προτεινόμενη τροποποίηση, κάθε έγκυος, (η οποία δεν έχει συμπληρώσει δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης), θα έχει το αναφαίρετο (όπως το χαρακτηρίζει η σχετική αιτιολογική  έκθεση) δικαίωμα:
Να αποταθεί στα μαιευτήρια του κράτους και να απαιτήσει να αφαιρέσουν (δηλαδή να φονεύσουν) «εδώ και τώρα» το κυοφορούμενο. (Καθόσον κάθε καθυστέρηση αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών εξαιτίας του βίαιου τερματισμού της εγκυμοσύνης).
Να αγνοήσει παντελώς οιανδήποτε αντίθετη βούληση του πατέρα του κυοφορούμενου. 
Όμως, ευλόγως προβάλλουν τα εξής ερωτήματα:     
Μήπως έχουν, εκτός από την έγκυο, και οι ιατροί και νοσοκόμοι των δημόσιων νοσοκομείων το αναφαίρετο δικαίωμα να αρνηθούν να συμμετέχουν στη διαδικασία θανάτωσης ενός αθώου και ανυπεράσπιστου πλάσματος, καταπατώντας, έτσι, κατάφωρα τον ιατρικό τους όρκο;
Μήπως έχει και ο πατέρας του εμβρύου (ο οποίος, σημειωτέον, μπορεί να είναι ο νόμιμος σύζυγός της) δικαίωμα να εμποδίσει τον ιατρό από το να φονεύσει το τέκνο του;  
Μήπως και οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να αρνηθούν να γίνουν εμμέσως συνεργοί στη θανάτωση αθώων παιδιών, εφόσον πλέον με χρήματα του φορολογούμενου λαού θα καλύπτονται τα έξοδα των εκτρώσεων στα δημόσια μαιευτήρια; 
Με δεδομένη τη μεγάλη συμφόρηση, που παρατηρείται σήμερα στα δημόσια μαιευτήρια και την αριθμητική ανεπάρκεια του προσωπικού να καλύψει τις ανάγκες των εγκύων γυναικών, μήπως με την τυχόν ψήφιση του επίμαχου νόμου θα αναγκάζουμε, τελικώς, τις άπορες εγκύους (οι οποίες θέλουν να φἐρουν σε πέρας το ύψιστο-ιερώτατο λειτούργημα της μητρότητας) να καταφεύγουν αυτές σε μη δαπανηρούς, (αλλά και «μη ασφαλείς») χώρους, για να γεννήσουν τα τέκνα τους (εφόσον μεγάλος αριθμός κλινών θα είναι ήδη κατειλημμένες από τις υποβαλλόμενες σε έκτρωση γυναίκες);
Η αγωνία για την προστασία των πτωχών εγκύων γυναικών, οι οποίες, στην προσπάθειά τους να αποβάλουν αδαπάνως το τέκνο τους εκτίθενται σε διάφορους κινδύνους υγείας, προβάλλεται ως το κυρίαρχο κίνητρο των εμπνευστών του επίμαχου νόμου. (Για το αθώο, βέβαια, αδύνατο και ανυπεράσπιστο τέκνο ουδεμία ευαισθησία!). Οι έγκυες γυναίκες, οι οποίες καταλήγουν στην απόφαση να αποβάλουν το τέκνο τους, είτε υπό το κράτος αφόρητων πιέσεων (άλλων προσώπων) ή μη ελεγχόμενου πανικού,  είτε μετά από νηφάλια επιλογή τους, χρήζουν πράγματι ιδιαίτερης προστασίας και στήριξης από τη συντεταγμένη πολιτεία. Όχι όμως, προφανώς, για να προβούν σε έκτρωση, αλλά για να συνεχίσουν την κυοφορία υπό συνθήκες ασφαλείας. (Είναι βεβαιότατο λ.χ. ότι χιλιάδες άτεκνα νόμιμα ζευγάρια, τα οποία αναμένουν για χρόνια σε λίστες αναμονής για να υιοθετήσουν ένα τέκνο από την αλλοδαπή, θα είναι πρόθυμα να αναλάβουν όλα τα έξοδα κυοφορίας και τοκετού ενός ανεπιθύμητου, από τη μητέρα του, τέκνου. Το ότι δε η έκτρωση δεν είναι η «λύση» αλλά αντίθετα αιτία πολλαπλών αρνητικών συνεπειών πάνω στην ψυχοσωματική υγεία και ακεραιότητα της εγκύου, (κυριότερο των οποίων είναι το φοβερό «μετεκτρωτικό σύνδρομο»), μαρτυρείται, όχι μόνο από ιερείς -εξομολόγους αλλά και έγκριτους μαιευτήρες, ψυχιάτρους, ψυχολόγους, κ.λπ. Τις πιο πάνω συνέπειες δεν μπορούν να αμφισβητήσουν ούτε οι φερόμενοι ως υποστηρικτές της νομιμοποίησης της έκτρωσης. 
Εντιμότατοι κ.κ. βουλευτές, σας απευθύνουμε θερμή παράκληση: Μην αγνοήσετε την προφητική προειδοποίηση του Αγίου Παϊσίου. Μη δώσετε, με την ψήφο που σας εμπιστεύθηκε ο λαός, ισχύ σε ένα νόμο που θα μετατρέψει τον ιερό χώρο των δημόσιων μαιευτηρίων, όπου γεννιούνται τα τέκνα της πατρίδος, σε σύγχρονα «κρεματόρια» όπου θα συντελείται «νομίμως» η γενοκτονία του Έθνους, με θύματα τα παιδιά μας και θύτες όλους εμάς, οι οποίοι αμέσως ή εμμέσως θα μετέχουμε σε αυτό το ανοσιούργημα.