Ο Πατήρ Σάββας Μιχαηλίδης, ιερέας Ρωσικής Εκκλησίας Λεμεσού, γράφει για το πολυσυζητημένο θέμα των αμβλώσεων.
Αυτό που με εντυπωσιάζει στα ζώα είναι το ισχυρότατο μητρικό ένστικτο, με το οποίο τα εφοδίασε ο Θεός. Μάλιστα μερικές φορές το ένστικτο αυτό τα οδηγεί στην αυτοθυσία, στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τα μικρά τους. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας, Ιβάν Τουργκένιεφ, στο διήγημά του «Περεπιόλκα» (το ορτύκι) περιγράφει μια τέτοια περίπτωση, όταν μικρό παιδί συνόδευσε τον πατέρα του σε κυνήγι ορτυκιού. Ο σκύλος τους εντόπισε ένα ορτύκι που είχε τη φωλιά του εκεί κοντά. Η μητέρα-ορτύκι για να απομακρύνει τον σκύλο μακριά από τους νεοσσούς της εφάρμοσε ένα τέχνασμα, που το είδα και σε πέρδικα στην Κύπρο. Άρχισε να παριστάνει το τραυματισμένο πουλί. Πετούσε κοντά στον σκύλο, έπεφτε στη γη, ξαναπετούσε και γενικά έκανε το κουτσόφτερο κατά την έκφραση των κυνηγών. Ο σκύλος ακολούθησε το «τραυματισμένο» πουλί περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. Ξαφνικά κάνει ένα άλμα και αρπάζει το ορτύκι στον αέρα πληγώνοντάς το θανάσιμα. Το πουλί πέθανε στην παλάμη του πατέρα του Ιβάν. Το παιδί ήταν απαρηγόρητο. Ζήτησε το νεκρό ορτύκι από τον πατέρα του και το έθαψε δίπλα από τους νεοσσούς του. Τώρα τι θα γίνουν τα μικρά, ρώτησε ο Ιβάν τον πατέρα του. Αυτός του απάντησε ότι τα μικρά θα τα φροντίσει το αρσενικό ορτύκι. Παρόμοια σκηνή περιγράφει και ο Όμηρος στην Ιλιάδα (Β 305 – 321). Ο Ζευς έστειλε στους συγκεντρωμένους στην Αυλίδα Αχαιούς, «μέγα σήμα». Ένα φοβερό φίδι όρμησε από τον βωμό, ανέβηκε σε μια «πλατάνιστον» (πλάτανο) και άρχισε να τρώγει οκτώ νεοσσούς σπουργίτες (η/ο στρουθός στον Όμηρο και ο στρούθος στην κυπριακή διάλεκτο). Η μητέρα-στρουθός «αμφεποτάτο (περιίπτατο) οδυρομένη φίλα τέκνα». Ενώ όμως πετούσε γύρω από το φίδι, αυτό εκτινάχθηκε απότομα και άρπαξε και τη μητέρα.
Τώρα το ερώτημα που προβάλλει είναι το τι συμβαίνει με τη γυναίκα, που έχει και λογικό και μητρικό ένστικτο, όταν αντιμετωπίζει τη λεγόμενη ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη; Εάν το λογικό είναι εγκλωβισμένο σε μια εγωιστική και κοντόφθαλμη εκτρωτική ιδεολογία, η οποία του παρουσιάζει την έκτρωση ως τη μόνη διέξοδο από τα προβλήματα της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, ενώ παραθεωρεί το βαθύ ψυχικό -και ενίοτε και σωματικό- τραύμα της έκτρωσης, τότε η έγκυος θα προχωρήσει στη θανάτωση του αγέννητου παιδιού της. Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι η μετά την έκτρωση μετάνοια και οι τύψεις της συνειδήσεως είναι αποτέλεσμα του ότι το λογικό επιτέλους άρχισε να λειτουργεί σωστά. Θα ερωτήσει ίσως κάποιος, γιατί το μητρικό ένστικτο δεν αποτρέπει την έγκυο από την έκτρωση; Το μητρικό ένστικτο παρουσιάζεται συνήθως πολύ ισχυρό μετά τη γέννηση του παιδιού, όταν πλέον η μητέρα βλέπει και αγκαλιάζει το μωρό της. Είναι το μητρικό ένστικτο που κάνει το ανεπιθύμητο αγέννητο παιδί να γίνεται επιθυμητό νεογέννητο. Όμως με την πρόοδο της επιστήμης έχει ανοίξει σήμερα διά των υπερήχων ένα παράθυρο στη μήτρα. Τώρα η έγκυος μπορεί να δει το αγέννητο παιδί της και να ακούσει τον κτύπο της καρδιάς του στις 6 εβδομάδες της κύησης. Ενίοτε ο κτύπος της καρδιάς του εμβρύου ανιχνεύεται στο τέλος της 4ης εβδομάδας (εξαρτάται από το πόσο προηγμένο είναι το μηχάνημα που χρησιμοποιείται). Αυτές οι εξελίξεις ευνοούν την ανάπτυξη του μητρικού ενστίκτου σε πρώιμα στάδια της εγκυμοσύνης. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετές έγκυες, που είχαν αποφασίσει να κάνουν έκτρωση, να αλλάζουν γνώμη όταν δουν στο υπερηχογράφημα το μωρό τους στη μήτρα.
Ήδη, ορισμένες αμερικανικές πολιτείες έχουν διά νόμου υποχρεώσει τους εκτρωποιούς να δείχνουν στις έγκυες πριν από την έκτρωση το υπερηχογράφημα του αγέννητου παιδιού τους. Το ενδιαφέρον είναι ότι στην Αμερικανική Βουλή εκκρεμεί ένα νομοσχέδιο που φέρει την ονομασία Heartbeat Protection Act of 2017. Το νομοσχέδιο απαγορεύει την έκτρωση από τη στιγμή που ανιχνεύεται ο κτύπος της καρδιάς του εμβρύου, με εξαίρεση την περίπτωση του κινδύνου της ζωής της μητέρας. Το νομοσχέδιο δεν προστατεύει την ανθρώπινη ζωή από τη σύλληψη, όμως εάν ψηφισθεί, θα περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τις νόμιμες εκτρώσεις. Επίσης δεν προνοεί δίωξη της μητέρας που κάνει παράνομη έκτρωση. Από αυτά γίνεται αντιληπτό το αναχρονιστικό του εκτρωτικού νόμου, που ψήφισε προσφάτως η πλειοψηφία των βουλευτών μας, και του οποίου η κυριότερη πρόνοια είναι η ελεύθερη έκτρωση μέχρι τις 12 εβδομάδες της κύησης.
Η Εκκλησία πρέπει να αντιμετωπίσει την ελεύθερη έκτρωση με την ίδρυση Κέντρων Στήριξης της Μητρότητας σε συνεργασία με γυναικολόγους που δεν κάνουν εκτρώσεις. Ήδη, έχω μιλήσει με δύο γυναικολόγους, έναν στη Λευκωσία και έναν στη Λεμεσό, που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια. Τα Κέντρα αυτά, που θα στηρίζουν ποικιλοτρόπως την έγκυο για να γεννήσει το παιδί της, πρέπει να στελεχωθούν με εξειδικευμένο προσωπικό και με τα κατάλληλα μέσα.
