Ο Α. Χατζηαντώνης σχολιάζει την πιθανή επανέναρξη των συνομιλιών.
Η ελληνοκυπριακή πλευρά, προσπαθεί ακόμη, να αποκωδικοποιήσει τη… «βόμβα» που εξαπέλυσε ο κ. Ακιντζί…
Αλλά, τι είναι αυτό που είπε ο κατοχικός, Τ/κύπριος ηγέτης; Μίλησε για ανακήρυξη στρατηγικής, με βάση το πλαίσιο Γκουτέρες. Η Ε/κ πλευρά, δια στόματος Αναστασιάδη, εδώ και μέρες εδήλωνε ότι είμεθα πρόθυμοι να επαναρχίσουμε τις συνομιλίες από εκεί που είχαν μείνει. Όμως, άκουσα στις ειδήσεις, μια δήλωση του λεγόμενου ΥΠΕΞ του Ψευδοκράτους, Κουντρέτ Οζερσάι, που έλεγε, ούτε λίγο-ούτε πολύ, ότι το σημείο στο οποίο έμειναν οι συνομιλίες, πέρυσι το καλοκαίρι στο θέρετρο του Κραν Μοντάνα, ήταν η… κατάρρευση! Δεν υπάρχουν συνομιλίες, λέει. Διότι οι Ε/κ βολεύτηκαν με το παρόν status quo!
Ποιος μας δουλεύει τελικά; Μάλλον είμαι τόσο αφελής, και το δηλώνω ευθαρσώς, ότι δεν μπορώ να καταλάβω την προσέγγιση του ΠτΔ. Ότι, αν κάτι καταρρέει, μπορεί να… επαναρχίσει από εκεί που διακόπηκε, δηλ. από την κατάρρευση;
Ένα μπάχαλο, είναι η στάση των κομμάτων της δικής μας πλευράς. Ουδείς μπορεί να αντιληφθεί, τι ρόλο έπαιξε ο κ. Αναστασιάδης, κατά την πρώτη του θητεία, μέσα από αυτές τις προσπάθειες λύσης, στην 5ετία που διήνυσε.
Φωνές ακούγονται, και για δύο Κράτη. Από την Ε/κ πλευρά. Εδώ και μερικά χρόνια. Ο κεντρώος χώρος μιλά για παγίδα εκ μέρους του Μουσταφά. Διότι, αν θυμάμαι καλά, είμαστε εμείς που πανηγυρίσαμε όταν ετέθη, ή έγινε λόγος για Πλαίσιο Γκουτέρες. Τώρα ο Ακιντζί, μας λέγει: «Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…». Μας φέρνει πίσω και μας εκθέτει.
Αυτή είναι η τακτική τους. Κάνουν τους δύσκολους, ΔΕΝ δίνουν τίποτα, και έρχονται μετά, να κεφαλαιοποιήσουν, όσα κέρδισαν κατά τις διαπραγματεύσεις στην Ελβετία.
Τι έδωσαν; Ασαφείς υποσχέσεις για απόσυρση των 40.000 στρατευμάτων τους σε 15 χρόνια. Ίσως και λιγότερα, αν είμαστε «καλά παιδιά»…!
Αφού πήραν πολιτική ισότητα, εκ περιτροπής προεδρία, καθοριστική Τ/κ ψήφο σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις, πρώτο λόγο στον παράνομο χρήστη –και όχι στον ιδιοκτήτη– θέλουν να επανέλθουμε σε αυτά, και να δώσουμε ενδεχομένως, και άλλα.
Η Τουρκία, που είναι και καθοριστικός παίκτης, αρνείται μετά από 44 χρόνια, να ανοίξει τα χαρτιά της. Θέλει ΔΔΟ; Επιθυμεί συνομοσπονδία; Λύση 2 κρατών; Ακούσατε ποτέ Τούρκο πρωθυπουργό ή έστω ΥΠΕΞ, να ξεκαθαρίζει πού το πάει; Αφήνουν τα χρόνια να περνούν. Διότι ξέρουν ότι η πάροδος των δεκαετιών είναι με το μέρος τους.
Διότι απέναντί της, έχει μια διασπασμένη Ε/κ πολιτική. Πολύχρωμη, ερασιτεχνική, που δεν ξέρει τι θέλει. Τη στιγμή που εκείνοι, από τη δεκαετία του ‘50, μετά το δόγμα περί επανάκτησης της Κύπρου (1956, Νιχάτ Ερίμ), ακολουθούν πιστά και απαρέγκλιτα μια συνεπή διαχρονική πολιτική…!
