Ο Αδάμος Κόμπος, δημοτικός σύμβουλος Κ.Σ.ΕΔΕΚ Λεμεσού, γράφει με λύπη για το τέλος του Συνεργατισμού.
Με τους τελευταίους χειρισμούς που έγιναν γύρω από τη διαχείριση του άλλοτε πολύ ισχυρού και αρκετά εκτιμούμενου Συνεργατικού Κινήματος, έκλεισε η ταφόπλακά του περνώντας πλέον στην Ιστορία ως ένα κίνημα που βοήθησε όλους τους Κυπρίους, στις πολύ μεγάλες ανάγκες της ζωής τους. Δεν υπάρχει Κύπριος, πιστεύω, που να μη χρειάστηκε τη βοήθεια του Συνεργατισμού σ’ όλες του τις δραστηριότητες. Οι γεωργοί, οι μικροβιοτέχνες, οι καταστηματάρχες, οι έμποροι, οι επιχειρηματίες, αλλά πάνω απ’ όλα ο απλός φτωχός κόσμος, που ζητούσε δανεικά για να κτίσει ένα σπίτι για τον ίδιο ή τα παιδιά του για να τα μορφώσει, να τα παντρέψει, κατάφευγε στα Συνεργατικά Ταμιευτήρια τα οποία εμπιστευόταν και εκτιμούσε. Το κάθε χωριό και η κάθε κοινότητα είχε το δικό της Συνεργατικό Ταμιευτήριο, το συνεργατικό εμπορικό κατάστημα, τη Συνεργατική Εταιρεία παραλαβής και προώθησης των προϊόντων τους, όπου όλα λειτουργούσαν για χρόνια παρέχοντας μεγάλες διευκολύνσεις στους κατοίκους, αποφεύγοντας τους τοκογλύφους και τους εκμεταλλευτές-μεσάζοντες των προϊόντων τους.
Είναι άξιον απορίας το τι συνέβη και οδηγηθήκαμε σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, όπου εκεί που ήταν ο Συνεργατισμός ένας οργανισμός που σκοπός του ήταν να στηρίζει τους οικονομικά αδύνατους, μέσα από τη συλλογική συμμετοχή και συμβολή, να επιζητείται το ξεπούλημά του σε επιχειρηματίες, για να λειτουργεί πλέον ως ένας ιδιωτικός τραπεζικός οργανισμός. Πού πάει πλέον το ανθρωπιστικό στοιχείο στη λειτουργία και την εξυπηρέτηση των πολιτών που έχουν ανάγκες; Τι είναι αυτό που κατέστρεψε όλο αυτό το όραμα που σκέφτηκαν πριν από αρκετά χρόνια άνθρωποι επινοητικοί και διορατικοί, που ζητούσαν μέσα από τον ανθρωπισμό τους να απαλλάξουν τους συνανθρώπους τους από τους εκμεταλλευτές και τοκογλύφους. Δούλεψε πράγματι το όραμα και οι σχεδιασμοί τους στήνοντας μία οικονομική αυτοκρατορία για την εξυπηρέτηση κυρίως των αδυνάτων. Ήσαν αυτοί που έστησαν τον Συνεργατισμό στην Κύπρο άνθρωποι απλής μόρφωσης, του δημοτικού ή το πολύ του γυμνασίου, χωρίς γνώσεις οικονομικών, πάνω σε επιστημονική βάση, κατορθώνοντας αρκετά. Άραγε η καταστροφή άρχισε να επέρχεται από την εμπλοκή και τις ιδέες των επιστημόνων στα οικονομικά που ανέλαβαν τη λειτουργία του Συνεργατισμού; Άραγε μήπως από τις συμπλεγματοποιήσεις και τις ενοποιήσεις των διαφόρων Συνεργατικών Εταιρειών των χωριών και κοινοτήτων;
Πάντως είναι πολύ λυπηρό αυτό το κατάντημα του Συνεργατισμού.
