Παρά τις σοβαρές διαπιστώσεις για απειλές προς τον ανήλικο γιο του, προσπάθεια επηρεασμού εκκρεμούς δικαστικής διαδικασίας και περιφρόνηση δικαστικού διατάγματος, το Εφετείο έκρινε ότι οι ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί σε 72χρονο από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ήταν υπερβολικές, μειώνοντάς τις λόγω της προχωρημένης ηλικίας και του λευκού ποινικού του μητρώου, ενώ διατήρησε στο ακέραιο την καταδίκη του.
Η υπόθεση αφορούσε άνδρα, ο οποίος είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για τέσσερα αδικήματα που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο οικογενειακής διαφοράς και εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος απείλησε τον ανήλικο γιο του λέγοντας «If it wasn’t you, I would mess with your mom», ενώ παράλληλα επιχείρησε να επηρεάσει δικαστική διαδικασία ρωτώντας τον γιατί η μητέρα του δεν απέσυρε την καταγγελία που είχε καταχωρήσει εναντίον του.
Το πρωτόδικο δικαστήριο τον είχε επίσης κρίνει ένοχο για καταφρόνηση δικαστηρίου, καθώς παραβίασε όρους διατάγματος που του απαγόρευε να παρενοχλεί τον γιο του, καθώς και για παρενόχληση θύματος κατά τρόπο που μπορούσε να επηρεάσει την εκδίκαση σχετικής υπόθεσης ενδοοικογενειακής βίας. Είχε, ωστόσο, αθωωθεί σε άλλες τρεις κατηγορίες.
Με την έφεσή του, ο καταδικασθείς αμφισβήτησε τόσο την καταδίκη όσο και τις ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν. Μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι το δικαστικό διάταγμα που επικαλέστηκε η Κατηγορούσα Αρχή δεν του είχε επιδοθεί ούτε μεταφραστεί στη μητρική του γλώσσα, τα ρουμανικά. Το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό, επισημαίνοντας ότι κατά την έκδοση του διατάγματος ο εφεσείων ήταν παρών στο δικαστήριο και υπήρχε διερμηνέας, ενώ το πρωτόδικο δικαστήριο είχε ήδη απορρίψει τη θέση ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενό του.
Απορρίφθηκαν επίσης οι αιτιάσεις περί εσφαλμένης αξιολόγησης της μαρτυρίας του ανήλικου γιου και της συζύγου του κατηγορουμένου. Το Εφετείο έκρινε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο αξιολόγησε ορθά τη μαρτυρία τους και δεν υπήρχε λόγος παρέμβασης στα ευρήματά του. Παράλληλα, απέρριψε το επιχείρημα ότι ήταν αναγκαία η προσκόμιση έκθεσης ψυχολόγου για να αποδειχθεί ο εκφοβισμός ή η παρενόχληση, σημειώνοντας ότι τέτοια μαρτυρία δεν απαιτείται σε κάθε περίπτωση για τη στοιχειοθέτηση των συγκεκριμένων αδικημάτων.
Το Εφετείο απέρριψε και τον ισχυρισμό ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη, κρίνοντας ότι περιείχε ανάλυση της μαρτυρίας, σαφή ευρήματα και επαρκής δικαστική συλλογιστική.
Ωστόσο, όσον αφορά τις ποινές, το δικαστήριο έκρινε ότι οι ποινές φυλάκισης των 15 μηνών για την απειλή, των 12 μηνών για την παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία και των 4 μηνών για την καταφρόνηση δικαστηρίου ήταν υπερβολικές υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης.
Στην απόφασή του έλαβε υπόψη ότι ο εφεσείων είναι 72 ετών και διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο, στοιχεία που, όπως ανέφερε, αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της ηλικίας του. Αν και υπογράμμισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, έκρινε ότι οι συγκεκριμένες ποινές δεν ήταν ανάλογες με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης.
Ως αποτέλεσμα, το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης για την απειλή από 15 σε 12 μήνες, την ποινή για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία από 12 σε 10 μήνες και την ποινή για καταφρόνηση δικαστηρίου από 4 σε 2 μήνες. Οι ποινές εξακολουθούν να συντρέχουν, ενώ διατηρήθηκε και η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου να μην αναστείλει την έκτισή τους.
Καταλήγοντας, το Εφετείο απέρριψε όλους τους λόγους έφεσης που αφορούσαν την καταδίκη και επικύρωσε τα ευρήματα ενοχής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, παρεμβαίνοντας μόνο ως προς το ύψος των ποινών φυλάκισης, τις οποίες έκρινε ότι έπρεπε να μειωθούν.
