Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Απερρίφθη το αίτημα των οκτώ κοινοτήτων που επηρεάζονται από την μετακίνηση του ασφαλτικού εργοστασίου από το Τσέρι στο Μιτσερό, για να εγείρουν νομικά ζητήματα που στρέφονταν κατά της απόρριψης της έφεσής τους για έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει την έναρξη εργασιών μέχρι εκδίκασης της κύριας έφεσης.
Οι οκτώ κοινότητες που επηρεάζονται από την ανέγερση του εργοστασίου και προσέφυγαν στα Δικαστήρια είναι: Μιτσερό, Αγροκηπιά, Άγιος Ιωάννης, Κάτω Μονή, Αρεδιού, Μένοικο, Μαλούντα και Ορούντα. Οι κοινότητες κίνησαν σειρά δικαστικών διαδικασιών που στρέφονταν κατά της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής, ημερ. 24.3.2022, να εγκρίνει την αίτηση για πολεοδομική άδεια και να επιτρέψει τη μεταφορά εργοστασίου παραγωγής ασφάλτου στα διοικητικά όρια της κοινότητας Μιτσερού.
Το εργοστάσιο λειτουργούσε προηγουμένως στην περιοχή Τσερίου και διαχειρίστρια εταιρεία είναι η PROMETHEAS ASPHALT LTD, ενδιαφερόμενο μέρος. Η έγκριση της αίτησης για πολεοδομική άδεια πυροδότησε την αντίδραση των κοινοτικών συμβουλίων της γύρω περιοχής. Η αντίδραση εκδηλώθηκε με την καταχώριση προσφυγής, μέσω της οποίας αξίωναν δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη η απόφαση έγκρισης της αίτησης για πολεοδομική άδεια. Τελικά, στις 5.2.2026, πρωτοδίκως, κρίθηκε ότι κανένας από τους λόγους ακύρωσης δεν είχε περιθώριο επιτυχίας και, κατά προέκταση, η προσφυγή απορρίφθηκε.
Ακολούθησε η καταχώριση έφεσης στα πλαίσια της οποίας οι εφεσείοντες-αιτητές υπέβαλαν, στις 6.3.2026, αίτηση αναστολής εκτέλεσης της προσβληθείσας πολεοδομικής άδειας. Πιο συγκεκριμένα της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής ημερ. 24.3.2022 να εγκρίνει την αίτηση για πολεοδομική άδεια και/ή να επιτρέψει τη μεταφορά εργοστασίου παραγωγής ασφάλτου στα διοικητικά όρια της κοινότητας Μιτσερού. Τούτο μέχρι εκδικάσεως της έφεσης ή, βεβαίως, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Παράλληλα, προωθήθηκε αίτημα προς έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η εκτέλεση οποιωνδήποτε εργασιών προς υλοποίηση της προαναφερθείσας άδειας.
Το Διοικητικό Εφετείο με απόφαση στις 16.6.2026 έκρινε ότι ενώ είχε τη δικαιοδοσία αναστολής της εν λόγω πράξης στη βάση του Κανονισμού 41.12(1), ωστόσο αποφάνθηκε κατά πλειοψηφία ότι τα υποβληθέντα από τους εφεσείοντες στοιχεία δεν επαρκούσαν για τεκμηρίωση του ενδεχόμενου «πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στη δημόσια υγεία ή το περιβάλλον, τουλάχιστον στο επίπεδο της σοβαρής πιθανολόγησης, από τη λειτουργία του επίδικου εργοστασίου». Συνακόλουθα, οδηγήθηκε στην απόρριψη της ενδιάμεσης αίτησης.
Οι οκτώ κοινότητες αντέδρασαν στην απόρριψη αυτή και με αίτησή τους στο Συνταγματικό Δικαστήριο, υποστήριξαν ότι προκύπτουν νομικά θέματα από την απόφαση του Εφετείου, τα οποία συναρτώνται με τη διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας. Επιπλέον προωθείται η θέση ότι το Διοικητικό Εφετείο εισήγαγε νέα προϋπόθεση, συμπλέκοντας την πιθανολόγηση ανεπανόρθωτης βλάβης με την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Μάλιστα, χωρίς τούτο να εγερθεί από τα μέρη και να συζητηθεί κατά την ακροαματική διαδικασία.
Η Ολομέλεια του Συνταγματικού Δικαστηρίου απέρριψε όλους τους λόγους που επικαλέστηκαν οι δικηγόροι των επηρεαζομένων κοινοτήτων, βρίσκοντας ότι δεν εντοπίζεται διαφοροποίηση από πάγια νομολογία, αλλά ούτε και σύγκρουση με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Οι οκτώ δικαστές αποφάσισαν ότι υπό τις συνθήκες που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, δεν αναφύεται ούτε και ζήτημα μείζονος σημασίας ή δημοσίου συμφέροντος, προς ενεργοποίηση της δικαιοδοσίας του Άρθρου 9(2)(γ) του Νόμου.
«Προτού ολοκληρώσουμε, αναφέρει το Συνταγματικό, είναι χρήσιμο να παρεμβάλουμε ότι η παρούσα διαδικασία, υπό τα δεδομένα που την καλύπτουν, δεν αφορά και δεν καθορίζει τα ουσιαστικά δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών. Αυτά θα κριθούν στα πλαίσια της έφεσης υπ’ αρ. 15/2026, που εκκρεμεί ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου, το οποίο, αποδεχόμενο σχετικό αίτημα των μερών, έδωσε, δικαιολογημένα, σχετικές οδηγίες για σύντομη εκδίκασή της. Είναι η κατάληξη μας ότι με την ενώπιόν μας Αίτηση, αυτό που στην πραγματικότητα επιχειρείται είναι μια περαιτέρω έφεση σε τρίτο βαθμό, υπό τη μορφή Αίτησης στη βάση του Άρθρου 9(2)(γ), με προσβολή της ορθότητας της κρίσης του Διοικητικού Εφετείου μέσω μιας νέας κρίσης επί των γεγονότων της υπόθεσης».
