Ο Αντώνης Χατζηαντώνης, Κερυνειώτης πρόσφυγας, απαντά σε επιστολή των Αγωνιστών του απελευθερωτικού αγώνα. 

Αισθάνομαι την ανάγκη να απαντήσω σε επιστολή-απάντηση σε προγενέστερη δική μου των Αγωνιστών ΕΟΚΑ ’55 – ’59, που δημοσιεύθηκε στον «Φ» στις 2/6/2018, όπου γίνεται λόγος για αγωγή ορισμένων, κατά της Βρετανίας, για τα βασανιστήρια τα οποία υπέστησαν τότε. 
Θα ξεκινήσω, ευχαριστώντας τους τιμημένους αγωνιστές, για το γεγονός ότι ασχολήθηκαν μαζί μου. Επίσης, νιώθω την υποχρέωση να απολογηθώ εις αυτούς, αν με το κείμενο μου της 30/5/2018, έθιξα κάποιους, υπονοώντας ότι με τις αγωγές τους, θα ζητούσαν οικονομική αποζημίωση. Μου απαντούν, ότι το μόνο που επιζητούν, είναι ηθική δικαίωση.
Το δέχομαι. Αυτό τους τιμά. Και ενισχύει αυτό που δήλωσε ο ήρωας Κυριάκος Μάτσης: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα…».
Βέβαια, παρά το γεγονός ότι στην επιστολή τους (αλήθεια, ποιoς τη συνέταξε; Διότι δεν είδα το όνομα του συντάκτη), λένε ότι δεν θα είναι σκληροί, ούτε θα προσδώσουν αλλότρια κίνητρα, ή κακή πρόθεση, σε μένα, αμέσως μετά, γράφουν: «Ο κ. Χατζηαντώνης, δεν έχει τη δύναμη, ή το δικαίωμα, να κρίνει αυτούς που υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια από τους Άγγλους αποικιοκράτες…». Επαναλαμβάνω: Δεν έχω τη δύναμη, ούτε το δικαίωμα…! Σύμφωνα με τους έντιμους και ηρωικούς Αγωνιστές… Που πολέμησαν τον Βρετανό, για να αποκτήσουν δικαιώματα ως πολίτες της Κύπρου, και δύναμη ελευθερίας και αυτοδιάθεσης. Δεν πειράζει. Το αντιπαρέρχομαι.
Να μου επιτραπεί να τους θυμίσω, ωστόσο, κάτι που αποδίδεται στον Βολταίρο: «Μπορεί να διαφωνώ μαζί σου, αλλά θα υπερασπιστώ ακόμη και με την ίδια τη ζωή μου, το δικαίωμά σου, να εκφράζεσαι ελεύθερα…».
Κάπου, πιο κάτω, γράφουν: «Εύχομαι κ. Αντώνη, να μη βρεθείς ποτέ στην ανάγκη να πεις το: “Ου περί χρημάτων…”. Εδώ, θα μου επιτρέψετε έντιμοι και ευγενικοί φίλοι αγωνιστές, να διερωτηθώ: “Τι ακριβώς, υπονοείτε;”. Υπάρχει περίπτωση, να κληθώ να επιλέξω, ή έναν έντιμο αγώνα, ή χρήματα; Δεν καταλαβαίνω…»
Ας μου εξηγήσουν. Διότι πιθανόν, ως βλαξ που είμαι, να μην αντιλαμβάνομαι το νόημα σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο…! Να μην αμφιβάλλουν ποσώς, ότι εγώ, δεν προσκύνησα ποτέ κανέναν, ούτε δέχθηκα οποιαδήποτε δώρα και τα λοιπά, προκειμένου να μεταβάλω τις πεποιθήσεις μου, τα Πιστεύω μου. Δεν ανήκω, δεν ανήκα, και ουδέποτε θα ενταχθώ σε κόμματα οποιασδήποτε πολιτικής απόχρωσης.
Κλείνω, επαναλαμβάνοντας ότι, στο αίτημά τους για ηθική δικαίωση, οι Αγωνιστές ΕΟΚΑ ’55 – ’59, εμένα, θα με βρουν ένθερμο συμπαραστάτη. Διότι, υποστηρίζω απόλυτα αυτή τους την προσπάθεια απέναντι σε μια χώρα, που υπήρξε ο κακός δαίμων για την εθνική υπόθεση της Κύπρου μας.
Με φιλικούς χαιρετισμούς, προς τους σεβαστούς αγωνιστές της Ελευθερίας.