Ο Αντώνης Χατζηαντώνης σχολιάζει το θέμα που προέκυψε με τις πολιτικές ταυτότητες και ποια στοιχεία θα αναγράφονται σ’ αυτές.
Ακούμε κάποιους να ζητούν τη διαγραφή (ή τη μη αναγραφή ) των ονομάτων των γονέων μας, στις πολιτικές μας ταυτότητες. Ας ερευνήσουμε, πώς ορίζει ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης τη λέξη: ταυτότητα: Ταυτότητα είναι το σύνολο των διαφοροποιητικών χαρακτηριστικών, των γνωρισμάτων, που καθορίζουν τι είναι κάτι, ποιος είναι κάποιος και που επιτρέπουν την αναγνώρισή του (Λεξικό Γ. Μπαμπινιώτη, Δ’ Έκδοση, σελ. 1918).
Μα, πού θέλετε να καταλήξουμε, κυρία Κουρσουμπά; Να γίνουμε όλοι ζώα; Αγνώστου πατρός; Ο γάτος μου, για παράδειγμα, είναι αγνώστου πατρός. Και αγνώστου μητρός…
Αλλά, είναι ένα ζωάκι. Που ουδέποτε θα του ζητηθεί ταυτότητα. Δεν ανήκει σε οργανωμένη κοινωνική δομή. Απλά, για να τον φέρω από την Ελλάδα, του εμφύτευσαν ένα μικροτσίπ υποδορίως, κάπου στο σβέρκο του, για σκοπούς ασφαλείας, πριν μπούμε στο αεροπλάνο.
Εμείς, ως ανθρώπινα όντα, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ναι, είμαστε ζώα. Αλλά ζώα κοινωνικά. Να μην καταγράφεται το όνομα αυτών που με έφεραν στον κόσμο; Των τιμιοτέρων όλων των συγγενών μου; Των γονιών μου;
Διατείνεστε ότι αυτό θα συμβάλει στο να εκλείψουν οι διακρίσεις μεταξύ παιδιών, διότι μερικά (πόσα, αλήθεια; 1 – 2%;) δεν τα έχει αναγνωρίσει ο φυσικός τους πατέρας. Αποτέλεσμα και αυτό της παρηκμασμένης κοινωνίας μας, όπως την καταντήσαμε! One night stand. Εξαθλίωση, απαξίωση, του γυναικείου σώματος. Σχέσεις μιας βραδιάς, με σκοπό την ηδονή! Ασυδοσία στις σεξουαλικές σχέσεις. Κάποιες να μη γνωρίζουν σε ποιον ανήκει το παιδί τους…!
Μια λέξη: Έλεος! Πού πάμε; Πού βαδίζουμε ως άνθρωποι; Πού ευρίσκεται η ηθική; Πώς εξαθλιώσαμε ή καταντήσαμε τον ιερό δεσμό, την ιερή ιδέα της οικογένειας; Πού πήγε η πραγματική αγάπη;
Και, εδώ, θα συμφωνήσω με τον Πάφου Γεώργιο. Σε λίγο, λέγει, δεν θα αναγράφεται ούτε το… φύλο! Μα τι αθλιότητες είναι αυτές; Είδαμε και την Pride Parade, προχθές! Υπερήφανοι για τη διαφορετικότητά τους, λέει. Είδα εικόνες, πραγματικά απίστευτες, στο facebook. Ίσως, από παρόμοια «παρέλαση», σε μια ευρωπαϊκή χώρα, όχι στην Κύπρο. Άνδρες ξεβράκωτοι, να φιλούν άλλον άνδρα… στο στόμα! Παρά λίγο να κάνω εμετό…!
Να έχουμε, λέει, δικαίωμα… επιλογής φύλου! Μα θα μας τρελάνουν; Τι είμαστε τελοσπάντων; Θεοί ή μάγοι; Δεν είναι ο Μεγαλοδύναμος Δημιουργός μας που επέλεξε το φύλο μας, την ώρα της συνεύρεσης των γονιών μας; Κύριε ελέησον…
Νομίζω ότι όλα αυτά, φίλοι μου, δεν είναι καθόλου τυχαία. Πρέπει να αποτελούν ύπουλο σχέδιο κάποιων -ας το ονομάσουμε Παγκοσμιοποίηση- που επιδιώκουν να ισοπεδώσουν τα πάντα! Δεν θα έχουμε θρησκεία, ούτε όνομα πατρός τε και μητρός, θα προσομοιάζουμε με εξαθλιωμένα, κοπαδιαστά καλοκουρδισμένα ρομποτάκια! Που θα εργάζονται, θα παράγουν πλούτο για τους ολίγους. Που θα τρώνε, θα αφοδεύουν και θα αναπαράγονται ως κόνικλοι (κουνέλια)!
Αν και αυτό το τελευταίο πολύ χλομό το βλέπω, έτσι όπως πάμε. Διότι για την αναπαραγωγή, χρειάζεται ένα ωάριο και ένα σπερματοζωάριο…!
