Ο Λοΐζος Πουργουρίδης εκφράζει την αγανάκτησή του για την ατιμωρησία όσων ευθύνονται για τον θάνατο πεσόντων του 1974.
«Έναν έναν η πατρίδα τούς κηδεύει,
με δόξες και τιμές και ευχολόγια,
ευθύνες από κανένα δεν γυρεύει
είναι εύκολο να λες τα κούφια λόγια»
Είναι η τελευταία στροφή από το ποίημά μου «Κορνόκηπος 29», το οποίο αναφέρεται στην ηρωική θυσία των 29 παλληκαριών του 361 Τ.Π. που βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στον Κορνόκηπο Αμμοχώστου. Καμιά κυβέρνηση δεν ζήτησε ποτέ από κανένα καμιά ευθύνη για την τραγωδία αυτήν και τα εγκλήματα. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι στρατιώτες που τους εγκατέλειψαν οι διοικητές και οι αξιωματικοί τους από την Ελλάδα και τους άφησαν στο έλεος του Αττίλα. Ένοχοι είναι και οι Τούρκοι που τους συνέλαβαν αιχμαλώτους και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Οι δολοφόνοι αυτοί δεν μπορούν να βρεθούν και να τιμωρηθούν. Όλοι αυτοί οι αγνοούμενοι σχεδόν κατάγονται από άλλες επαρχίες εκτός Αμμοχώστου και, όταν τους εγκατέλειψαν στη Μεσαορία οι αξιωματικοί τους, δεν ήξεραν πού να πάνε για να γλυτώσουν γιατί ήταν άγνωστα γι’ αυτούς τα μέρη εκείνα εκεί. Αυτά τα διηγήθηκαν όσοι γλύτωσαν από την τραγωδία εκείνη. Οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν τους ενόχους και τα ονόματά τους. Οι συγγενείς των ηρώων και όλος ο κόσμος απαιτούν να βρεθούν οι ένοχοι έστω και τώρα και να τιμωρηθούν για την εγκληματική αυτή πράξη τους. Υπάρχουν και Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες που πολέμησαν ηρωικά και θυσιάστηκαν για την Κύπρο και όχι σαν τους άλλους που λιποτάκτησαν και πρόδωσαν τους στρατιώτες τους. Είναι καθήκον της Κυβέρνησης και της Βουλής να βρουν τους ενόχους και να πληρώσουν για τα εγκλήματά τους. Σε όλες τις κηδείες που γίνονται, συχνά τώρα τελευταία, οι ομιλητές αναφέρονται μόνο στις ηρωικές θυσίες των παλληκαριών χωρίς να ζητούν να βρεθούν οι ένοχοι και να τιμωρηθούν.
