Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, χαρακτηρίζει τη 10η Ιουνίου 2018, αποφράδα μέρα, όπου το Συνεργατικό Κίνημα έριξε την αυλαία του.
Η 10η Ιουνίου κάθε χρόνο θα θυμίζει στους Κύπριους τη διάλυση του Συνεργατισμού, ενός οργανισμού ο οποίος για μια ολάκερη εκατονταετία στάθηκε όρθιος και βοήθησε τον εργαζόμενο πολίτη, γεωργό, κτηνοτρόφο, εργάτη να βιώνει, να συντηρεί την οικογένειά του, να μορφώνει τα παιδιά του, να οικοδομεί μετά την τουρκική εισβολή, να συμβάλλει τα μέγιστα στην αναστήλωση της οικονομίας της Κύπρου, την επιβίωση του τόπου μας.
Στη μνήμη του Συνεργατισμού κρίνω ότι αξίζει να σταθούμε και να ευλογούμε και να δοξολογούμε τους πρωτεργάτες, τους αφανείς και επιφανείς, κατοίκους του Λευκονοίκου, που η σοφία τους τούς ώθησε στη δημιουργία του Συνεργατισμού. Σε κάθε πόλη και χωριό και με Συνεργατική και ένα Συνεργατικό Παντοπωλείο! Άνθησαν, μεγαλούργησαν, το ένα έγιναν πέντε, τα πέντε έγιναν δέκα και τα εκατό χίλια. Παντού συνεργατικά ιδρύματα. Γραμματείς των συνεργατικών ιδρυμάτων ήταν απλοί άνθρωποι, με ή χωρίς μόρφωση δημοτικού σχολείου ως και τα συμβούλιά τους.
Τότες δεν υπήρχε καμία ατασθαλία· πρόοδος και ανάπτυξη διέκριναν τα πόστα αυτά. Τα παλιά ετοιμόρροπα κτήρια, οι «αμαθείς» γραμματείς και σύμβουλοι τα χάλασαν και έκτισαν αξιοπρεπή κτήρια. Δίκαια μπορεί ένας να θεωρήσει κάποιες περιόδους ως «χρυσή εποχή». Μέχρι την εποχή που ήλθαν και ανέλαβαν τον Συνεργατισμό οι «μορφωμένοι» και είναι τότε που οι μέχρι τότε άγνωστες μίζες ήρθαν στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο. Ο κλέψας του κλέψαντος. Πρόσωπα του δημοσίου, γυναίκες, σύζυγοι αξιωματούχων του κράτους και άλλοι, που καμία απολύτως σχέση δεν είχαν με τον Συνεργατισμό, ήταν στα pay roll του Συνεργατισμού και εισέπρατταν μισθούς! Τούτο κι αν ήταν κολάσιμη ποινική πράξη. Ουδείς τιμωρήθηκε, τουναντίον, οι κύριοι αυτοί ανταμείβονταν ποικιλοτρόπως. Σκότος και έρεβος στον Συνεργατισμό. Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Παρεισέφρησαν στον οργανισμό κλέφτες και λωποδύτες, ανίκανοι να διαχειριστούν οικονομικά θέματα.
Διαχρονικά, για τα κακώς κείμενα στον Συνεργατισμό ευθύνη φέρουν πολλοί. Το δημόσιο αίσθημα απαιτεί εδώ και τώρα έρευνα στον Συνεργατισμό από την ανακήρυξη της Δημοκρατίας και εντεύθεν. Δεν είμαι οικονομολόγος για να πω ποιοι ευθύνονται περισσότερο και ποιοι λιγότερο. Η κρίση αξιών που πλάκωσε το νησί μας δεν άφησε εκτός πλάνου τον Συνεργατισμό. Η κρίση, η ποικιλόμορφη, που έπληξε το «ιερό» ίδρυμα του Συνεργατισμού, αποτυπώθηκε σαν οικονομική κρίση και η λύση που αναζητήθηκε ήταν η πώλησή του. Όσο βλέπουμε μονάχα τα αποτελέσματα ενός αδέξιου χειρισμού του Συνεργατισμού και δεν επιμένουμε στην έρευνα και ανάλυση των αιτίων, τόσο επικίνδυνα εθελοτυφλούμε. Δεν ευθύνεται ο Συνεργατισμός για το αρνητικό κατάντημά του, γιατί κάποιοι δεν τον άφησαν να δρα αυτόχθονα, αλλά αναπαρήγαγαν τις δομές και την ιδεολογία τους μέσα στις τάξεις του ιδρύματος. Αποτέλεσμα να χτίζονται προσωπικότητες και να αναλαμβάνουν κατά καιρούς τα ηνία του Συνεργατισμού, χωρίς δημιουργικότητα, δίχως ικανότητα να χτίσουν και να καλλιεργήσουν έναν υγιή Συνεργατισμό και τούτο το καταμαρτυρούν πολλοί άνθρωποι, πειθήνιοι καταναλωτές «προκάτ» τρόπων και μεθόδων χειρισμού τραπεζών, κυνηγοί ψευτοονείρων, άτομα που χειραγωγήθηκαν από όλους όσοι παριστάνουν τους ιδιοφυείς στα οικονομικά και στα τραπεζικά δρώμενα. Είσπραξε Κύπριε συνεργατιστή τα δικά σου επίχειρα της αδιαφορίας σου και της ανεκτικότητας, που έβλεπες και άκουες και σιωπούσες. Συνυπεύθυνε!