Ο Τάσος Γ. Οικονόμου βλέπει θετικά τη συμφωνία για Σκόπια και ότι απαιτούσε θάρρος και τόλμη.
Δημόσια θέλω να συγχαρώ τον κύριο Τσίπρα, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, και τον κύριο Κοτζιά, διά το θάρρος και την τόλμη που επέδειξαν, για να λύσουν το πρόβλημα που υπήρχε με τα Σκόπια.
Είναι πεποίθησή μου ότι όλα τα προβλήματα, τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και στις διενέξεις μεταξύ κρατών και λαών, εύκολα ή δύσκολα λύνονται, όταν υπάρχει θέληση και καλή διάθεση.
Και σίγουρα, για να λυθεί ένα πρόβλημα, εκτός από τόλμη και πολλή διάθεση, πρέπει οι συμβαλλόμενοι να προσπαθούν να μάθουν και να καταλάβουν τις απαιτήσεις και το έσχατο σημείο της υποχώρησης του εταίρου συμβαλλόμενου.
Ο προπάππος μας, οικονόμος στο αξίωμα της Εκκλησίας, καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, και εγκαταστάθηκε στο Παραλίμνι. Και αν σήμερα παρουσιάζονται κάποιοι, από τα γύρω χωριά, ισχυριζόμενοι ότι έχουν την καταγωγή τους από τον προπάππον Οικονόμου, θα πρέπει να τους λιθοβολούμε εμείς οι Παραλιμνίτες, που φέρουμε το όνομά του; Προσωπικά το θεωρώ τιμή μου, και χαίρομαι, νιώθοντας υπερήφανος, που και κάποιοι άλλοι αρέσκονται να αποκαλούνται απόγονοι του Κονόμου.
Συγχαίρω τον Πρόεδρό μας, που από την πρώτη στιγμή συνεχάρη τον κύριο Τσίπρα, για το αίσιον τέλος της κατάληξης της διαφοράς με τα Σκόπια. Το οξύμωρο είναι που όλοι μας αρεσκόμεθα με το θάρρος και την παλληκαριά των άλλων.
Του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Μάτση. Ακόμη και του επικίνδυνου ηγέτη της Βορείου Κορέας και του Τραμπ, Προέδρου των ΗΠΑ.
Το 2004, κύριε Πρόεδρε, ήσασταν ωραίος αλλά προπάντων τολμηρός. Παλληκάρι και ηγέτης.
Παρακολουθώ τους σχεδιασμούς της κυβέρνησής σας και τις συμφωνίες που κάνετε για την Κυπριακή ΑΟΖ. Θα σας μείνουν τα χαρτιά στα χέρια, και στον κυπριακό λαό τα όνειρα και ο ευσεβοποθισμός.
Δεν θα κουνήσει ο Μακρόν τις φρεγάτες της Γαλλίας, ούτε ο Τραμπ τον 6ο στόλο των ΗΠΑ για χάρη της Total και της Exon Mobil. Τα συμφέροντά τους με την Τουρκία είναι πολύ περισσότερα από την ΑΟΖ μας.
Φθάσαμε στο σημείο να έχουμε απέναντί μας τα ΗΕ και τον Γκουτέρες.
Φοβούμενοι μεταξύ σας ως ηγέτες του κυπριακού λαού, διαπληκτιζόμενοι ποιος θα πουλήσει περισσότερο πατριωτισμό και άρνηση. Χρήμα πολύ από τον τουρισμό και πανύψηλους πύργους. Επακόλουθο του αρχοντοχωριατισμού μας.
Με μια λύση του Κυπριακού, στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, θα είναι και μια ασφαλιστική δικλίδα για τη σωστή λειτουργία του κράτους. Κράτη αποτελούμενα από δύο ή τρεις λαούς ελέγχονται πολύ καλύτερα μεταξύ τους, όπως η Ελβετία, που αν το είχαμε, δεν θα βιώναμε τις τόσες ατασθαλίες της οικονομίας.
Ξεπουλούμε τη μισή μας πατρίδα, αρνούμενοι να χάσουμε λίγη από τη γλύκα της εξουσίας. Και στο τέλος η Τουρκία θα πάρει και όση ΑΟΖ θέλει.
