Θα πρέπει να γνωρίζουν οι εμπλεκόμενοι στα τελευταία διδασκαλικά προβλήματα ότι ο κόσμος βαρέθηκε να τους βλέπει και να τους ακούει από τα Μέσα. Οι περισσότεροι ή που κλείνουν εντελώς τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα ή που αλλάζουν αμέσως κανάλι ή σταθμό ή γυρίζουν σελίδα στις εφημερίδες. Δεν λέω ότι οι διδάσκοντες δεν έχουν κάποιο δίκαιο στις απαιτήσεις τους, όμως θα πρέπει κι αυτοί να βλέπουν την κρυάδα και να μοιράζουν το πάπλωμα, διότι η οικονομία μας δεν είναι η ίδια όπως ήταν πριν από δεκαπέντε χρόνια. Σήμερα δυσκολεύονται όλοι οι εκτός του δημοσίου τομέα να εισπράξουν από τις δραστηριότητές τους για να πληρώσουν τους φόρους τους, από τους οποίους θα πληρωθούν και οι διδάσκοντες. Άρα, θα πρέπει κι αυτοί να βάλουν νερό στο κρασί τους και να αρχίσουν να εργάζονται περισσότερο για να καλύπτουν τα μεροκάματα που παίρνουν. Δεν λέω, είναι πράγματι πολύ ψυχοφθόρο το επάγγελμα του διδάσκοντα και αναζητεί κάποιο διάλειμμα ξεκούρασης για να μπορέσει να συνεχίσει. Δεν είναι η ποιότητα των σημερινών μαθητών τέτοια που να δίνει κουράγιο στον διδάσκοντα, ευρισκόμενος συνεχώς σε υπερένταση. Όμως, αναγνωρίζοντας και οι διδάσκοντες το μεγάλο πρόβλημα της οικονομικής κατάστασης στον τόπο μας οφείλουν να αναπροσαρμόσουν τις απαιτήσεις τους, προσφέροντας όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο στη διδασκαλία για να μη χρειάζονται αρκετοί άλλοι νέοι διορισμοί.
Πέραν όλων αυτών που ανέφερα για τους διδάσκοντες, δεν έχω ακούσει καμία κίνηση από το Υπουργείο Παιδείας για τη λήψη μέτρων προς την πλευρά των μαθητών έτσι ώστε να βελτιωθεί η μάθηση και κυρίως οι συμπεριφορές τους. Αφήνονται στο χάλι τους και δεν τολμά καμία κυβέρνηση, κανένα Υπουργείο Παιδείας να λάβει εντατικά και ριζοσπαστικά μέτρα έτσι ώστε να βγάζει η δημόσια παιδεία περισσότερους μαθητές του χαϊρκού. Δυστυχώς, η πλειονότητα των αποφοιτούντων είναι σαν να μην πάτησαν ποτέ τους στο σχολείο.
Εισηγούμαι στο Υπουργείο Παιδείας τα ακόλουθα:
Α) Να διαχωρίζονται οι αδύνατοι, οι απροσάρμοστοι, οι αδιάφοροι μαθητές απ’ αυτούς που έχουν όρεξη να μάθουν. Οι καλοί μαθητές να ακολουθήσουν τα προγράμματα μάθησης κι ακόμη πιο ενισχυμένα. Οι αδιάφοροι και αδύνατοι να πηγαίνουν σε τμήματα με αρκετά χαμηλότερου επιπέδου προγράμματα μάθησης, απλά να μαθαίνουν να διαβάζουν, να γράφουν, λίγη ιστορία, γεωγραφία και λίγη αριθμητική.
Β) Να επιβληθεί αυστηρότητα σ’ όλα τα σχολεία για καλή συμπεριφορά, για στολή, για κούρεμα, για κάπνισμα.
Γ) Η τεχνική εκπαίδευση να ξαναβρεί την παλιά της αίγλη διότι χρειάζονται επειγόντως τεχνικοί. Να σταματήσει να είναι καταφύγιο των αδιάφορων και αδυνάτων μαθητών που τελικά αποφοιτώντας δεν γνωρίζουν τι ειδικότητα τελείωσαν.
Η κοινωνία μας δεν ανέχεται πλέον αυτή την κατάσταση της δημόσιας παιδείας.
*Δημοτικός σύμβουλος Κ.Σ. ΕΔΕΚ Λεμεσού, σχολιάζει τα της Παιδείας και κάνει εισηγήσεις.
