Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, καλεί τα εμπλεκόμενα μέρη, στο εκπαιδευτικό ζήτημα που προέκυψε, να δουν τα πράγματα νηφάλια.
Εδώ και καιρό οι εκπαιδευτικοί του τόπου απασχολούν την κοινή γνώμη με τα διάφορα προβλήματά τους. Αποκορύφωμα τούτων η ρήξη αυτών με το Υπουργείο Παιδείας. Εκτοξεύτηκαν απειλές, χρησιμοποιήθηκε γλώσσα του πεζοδρομίου, οι δε σχέσεις των εκπαιδευτικών με το υπουργείο βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο που υπήρξαν ποτέ. Δεν θα υπεισέλθω στα προβλήματα παιδείας λόγω αναρμοδιότητας. Όμως, αδυνατώ να μη σχολιάσω δύο θέματα. Πρώτον, γίνεται τόσος ντόρος για την ποιότητα της παιδείας που παρέχεται στα παιδιά. Όλοι γενικά παραδέχονται ότι δεν είναι στα επιθυμητά επίπεδα. Τώρα, ποιοι ευθύνονται, ας αποφασίσουν κάποιοι άλλοι, εκτός των εκπαιδευτικών, γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να κρίνουν τους εαυτούς τους για το έργο που προσφέρουν. Ας αναλογιστεί ένας σε ποιο επίπεδο θα βρίσκονταν οι μαθητές μας εάν εξέλιπε η παραπαιδεία, για την οποία κανένας, μα κανένας, δεν κάνει λόγο, πώς να κτυπηθεί και πώς θα εκλείψει. Γιατί, ενώ συζητούνται τα προβλήματα παιδείας, δεν συζητείται και το τεράστιο πρόβλημα της παραπαιδείας. Δεύτερο, παρατηρείται σ’ αυτό τον τόπο ότι, όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, αμέσως θα επιληφθεί ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός. Αρχίζει διαπραγματεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και, αν καταλήξουν, όλα καλά και άγια. Αν όχι, καταφεύγουν στον Πρόεδρο του κράτους, ο οποίος ως ο από μηχανής θεός, λύει το όποιο πρόβλημα! Κατ’ εμέ, μέγα λάθος. Όταν εγερθεί ένα πρόβλημα, είτε στα λιμάνια, είτε στην ΑΗΚ, Cyta κτλ. να το επιλαμβάνεται ο γενικός διευθυντής, και τότε μόνο όταν ο υπουργός αδυνατεί να το επιλύσει να το αναλαμβάνει ο Πρόεδρος του κράτους. Αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, κατ’ εμέ, είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Όλα τα προβλήματα στον Πρόεδρο, ωσάν να μην έχει άλλη δουλειά. Ο Πρόεδρος του κράτους, φίλοι μου, πρέπει να είναι απερίσπαστος στην επίλυση του εθνικού προβλήματος και στις διεθνείς σχέσεις. Οι γενικοί γραμματείς τι ρόλο παίζουν σ’ ένα υπουργείο; Κατ’ εμέ, κατάντησαν γραφιάδες.
Υ.Γ. Ευχή όλων τα προβλήματα στην παιδεία να λυθούν μιας και διά παντός. Αν όχι, είμαστε ως λαός για κλάματα. Καλώ τον καθένα ξεχωριστά να βρεθεί για λίγο με τον εαυτό του, μόνος. Να κρίνει το εγώ του, να μπορέσει να χαλιναγωγήσει το ατομικό του συμφέρον, τις ορμές και τις ροπές προς το εθνικά επιζήμιο και να ανανήψει. Υπεράνω όλων η πατρίδα.
