Οι ανησυχητικές διαστάσεις που λαμβάνει ο σχολικός εκφοβισμός, το γνωστό μπούλινγκ, και μάλιστα μετά τα τελευταία περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας, οδήγησαν εκ νέου εκπαιδευτικούς φορείς και όχι μόνο, να επαναφέρουν το θέμα της λήψης αλλά και της εφαρμογής μέτρων, τα οποία να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το φαινόμενο αυτό.
Υπενθυμίζεται ότι ήδη ενώπιον της Επιτροπής Νομικών της Βουλής βρίσκονται δύο προτάσεις νόμου, οι οποίες αφορούν στην ποινικοποίηση του εκφοβισμού (μία της προέδρου του Σώματος, Αννίτας Δημητρίου και μία του βουλευτή του ΑΚΕΛ, Ανδρέα Πασιουρτίδη), οι οποίες μετά την τελευταία συνεδρία της Επιτροπής αποφασίστηκε όπως ενοποιηθούν λαμβάνοντας υπόψη διάφορες ανησυχίες και προβληματισμούς, οι οποίοι είχαν διατυπωθεί από διάφορα μέρη.
Πέραν όμως από το τι γίνεται σε επίπεδο Βουλής και ετοιμασίας σχετικών νομοθεσιών, το υπουργείο Παιδείας –το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη δεν έθεσε σε εφαρμογή νομοθεσία για το μπούλινγκ που ψηφίστηκε το 2020– εφαρμόζει συγκεκριμένες πολιτικές εντός σχολικών μονάδων για διαχείριση αλλά και για αντιμετώπιση περιστατικών βίας και παραβατικής συμπεριφοράς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Επανεξετάζουν τα νομοθετήματα για μπούλινγκ
Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί φορείς κρίνουν ότι υπάρχει πεδίο δράσης που πρέπει να καλυφθεί, άλλα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, καθώς επίσης και υλοποίηση συγκεκριμένων αποφάσεων και δράσεων οι οποίες θεωρούν ότι θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση της ανησυχητικής αυτής κατάστασης.
Με βάση αυτά, η ΟΕΛΜΕΚ επαναδιατυπώνει τη θέση της για την ανάγκη τοποθέτησης επιτηρητών ασφαλείας και στα Γυμνάσια, καθώς ο θεσμός που ήδη εφαρμόζεται στα Λύκεια φαίνεται να έχει θετικό πρόσημο, ακόμη και στην αντιμετώπιση περιστατικών βίας και παραβατικότητας κυρίως από εξωσχολικούς που επιχειρούν να εισέλθουν εντός των σχολικών μονάδων.
Όπως έγραψε πριν από μερικές μέρες ο «Φ», η ΟΕΛΜΕΚ απευθύνεται στον υπουργό Παιδείας, Πρόδρομο Προδρόμου, για το θέμα του μπούλινγκ αλλά και γενικότερα για το σοβαρό κεφάλαιο «βία και παραβατικότητα» εστιάζοντας στα ακόλουθα, βασικά σημεία:
>> Ανάγκη άμεσης πλήρωσης των 30 θέσεων των εκπαιδευτικών ψυχολόγων στα σχολεία. Πρόκειται για μια κυβερνητική εξαγγελία που εκκρεμεί στο παρόν στάδιο, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς.
>> Να προχωρήσουν οι απαιτούμενες διαδικασίες για τοποθέτηση των φρουρών ασφαλείας και στις εισόδους των Γυμνασίων, όπως συμβαίνει σε Λύκεια και Τεχνικές Σχολές.
>> Άμεση ενίσχυση των υπηρεσιών Συμβουλευτικής και Επαγγελματικής Αγωγής στα σχολεία, καθώς ο ρόλος τους κρίνεται ως νευραλγικής σημασίας για τη στήριξη παιδιών και σχολείων γενικότερα, που αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά και προβλήματα.
>> Η ανάγκη να τηρηθεί η νομοθεσία, η οποία ψηφίστηκε το 2020 από την Ολομέλεια της Βουλής, έπειτα της ομόφωνης πρότασης της Επιτροπής Παιδείας. Η νομοθεσία αυτή αφορά την παραβατικότητα και περιλαμβάνει συγκεκριμένους μηχανισμούς, μεταξύ των οποίων, την Εθνική Συντονιστική Επιτροπή και την Ομάδα Ασφαλούς Σχολείου, οι οποίες έχουν συγκεκριμένα καθήκοντα. Όπως λέχθηκε τόσο από εκπαιδευτικούς, όσο και από βουλευτές στην Επιτροπή Νομικών την περασμένη Τετάρτη και με την παραδοχή του υπουργείου Παιδείας, η εν λόγω νομοθεσία δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη, επί της παρούσης τουλάχιστον.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε υπόμνημα των εκπαιδευτικών οργανώσεων (ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ, ΟΛΤΕΚ), το οποίο κατατέθηκε στην επιτροπή Νομικών, σημειώνονται τα ακόλουθα:
«Στα σχολεία όλων των βαθμίδων εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένη πολιτική και σχετικό πρωτόκολλο για την πρόληψη, αντιμετώπιση και διαχείριση του σχολικού εκφοβισμού, που ετοιμάστηκε με βάση διεθνή πρότυπα και η οποία έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα, λαμβάνοντας υπόψη ό,τι αφορά τον ευαίσθητο χώρο του σχολείου και ανηλίκους. Ως εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουμε τη σπουδαιότητα του παιδαγωγικού μας ρόλου στην πρόληψη αλλά και στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού».
Σχολιάζοντας οι οργανώσεις διάφορες πρόνοιες της αρχικής πρότασης νόμου που κατατέθηκε από τον κ. Πασιουρτίδη, όπως αυτή που αφορούσε στην καταγγελία τέτοιων συμπεριφορών από εκπαιδευτικούς, θεωρούν ότι ισοπεδώνουν τόσο τις διαδικασίες όσο και τη φιλοσοφία και τον χαρακτήρα του πρωτοκόλλου που εφαρμόζεται στα σχολεία, ενώ παρακάμπτουν τον ρόλο των εκπαιδευτικών που είναι πρωτίστως παιδαγωγικός.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Άλλο «νταής» και άλλο υποτακτικός
Το κατά πόσο ένα παιδί πρέπει να αντιδρά ή όχι και με ποιον τρόπο, όταν δέχεται εκφοβισμό, βία ή απειλητικές και προσβλητικές συμπεριφορές από άλλους, απασχολεί αρκετά συχνά. Συνήθως, ακούμε ειδικούς αλλά κι εκπαιδευτικούς να λένε ότι σε καμία περίπτωση δεν απαντούμε στη βία. Αυτό όμως άραγε εκλαμβάνεται ορθά από παιδιά; Δεν θα έπρεπε τα παιδιά να θωρακίζονται τόσο από την οικογένεια, όσο και από το σχολείο, απέναντι σε αυτά τα αποτρόπαια φαινόμενα; Πολλές φορές ένα ήσυχο παιδί για κάποιους «νταήδες» μοιάζει με ένα παιδί άβουλο και υποτακτικό και άρα εύκολη λεία στις εμετικές τους συμπεριφορές. Πιστεύω έντονα πως τα παιδιά πρέπει να μάθουν να βάζουν όρια και να αντιδρούν με σωστό τρόπο όταν κατακερματίζεται από κάποιους η αξιοπρέπεια και η υπόστασή τους. Το να μην κάνουμε παιδιά «νταήδες», δεν σημαίνει πως πρέπει να καλλιεργήσουμε υποτακτικά παιδιά που αυτό θα το κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή.
