Ο Ερμής Τσιατίνης σχολιάζει τη στάση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Με άρθρο του στον «Φ» την 17η Σεμπτεβρίου ο Ευρωβουλευτής και αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ εξέφρασε την ικανοποίηση του για την πρόσφατη ομιλία του κ. Γιούνκερ. Κατενθουσιασμένος ο Λ.Χ. εξήγησε στους αναγνώστας του «Φ» τον ενθουσιασμό του για το τρίπτυχο των ιδεών-αξιών του κ. Γιούνκερ για «Ελευθερία-Ισότητα και κράτος δικαίου». Είναι δικαίωμα -ίσως και καθήκον- του κ. Χριστοφόρου ένεκα της θέσης του στο Ευρωκοινοβούλιον να παρουσιάζει τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως πρόσωπο υψηλών αρχών και αμέμπτου χαρακτήρος.
Αλλά αφού το τρίπτυχο περιέχει και τη λέξη Ελευθερία, ας μας εξηγήσει ο κ. Χριστοφόρου: Πότε αναφέρθηκε ο κ. Γιούνκερ για τη δική μας ελευθερία; Ζήτησε ξεκάθαρα σε κάποια δήλωση του την απαλλαγή της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα, τις τουρκικές εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα;
Ως πρός τα περί «Ισότητας και κράτος δικαίου» -για να μην ξεχνούμε- ο κ. Γιούνκερ υπήρξε αρχηγός κράτους πριν πάρει τη σημερινή του θέση. Και τότε οι πράξεις έστελλαν διαφορετικό μήνυμα.
Την 1η Νοεμβρίου2014 πήρε τη σημερινή του θέση (422 ψήφους υπέρ στο Ευρωκοινοβούλιο).
Λίγες ημέρες αργότερα το I.C.I.J. (International Consortium of Investigative Journalists) απεκάλυψε ένα τεράστιο σκάνδαλον που αφορούσε τον ρόλον του Λουξεμβούργου επί πρωθυπουργίας του κ. Γιούνκερ. Ο κ. Γιούνκερ μετέτρεψε το Λουξεμβούργο σε έναν φορολογικό παράδεισο. Κρύφθηκε μακριά από τους δημοσιογράφους ο κ. Γιούνκερ για δέκα μέρες όταν ξέσπασε το σκάνδαλο. Όταν απεφάσισε να κάνει την εμφάνισή του, απολογήθηκε -παρά το ότι μας είπε ότι οι πράξεις ήταν νόμιμες (ορθώς) και υπεσχέθη να πολεμήσει τη φοροδιαφυγή από τη θέση του ως Προέδρου της Ε.Ε. (!!)
Ανάμεσα στις αποκαλύψεις -ένεκα των οποίων μεγάλες εταιρείες πλήρωσαν εκατομμύρια σε αποζημιώσεις- ήταν:
1) Σε έναν κτήριο, 5Rue Guillaum Kroll, υπήρχαν εγγεγραμμένες 1.600 εταιρείες χωρίς υπαλλήλους αλλά είχαν ταχυδρομικά κιβώτια!
2) Το Λουξεμβούργο -με 550.000 κατοίκους- είχε τη μεγαλύτερη οικονομική «παραγωγή» του πλανήτη κατά κεφαλήν -112.473δολ.- δηλ. δυο φορές μεγαλύτερης από της Η.Π. Αμερικής.
3) Υπήρχαν «under management» από τράπεζες και άλλους οργανισμούς 3,7 τρισεκατομύρια δολ. και έτσι το Λουξεμβούργο ήταν η δεύτερη οικονομία σε τοποθέτηση χρημάτων.
4) Σε ΕΝΑ ΧΡΟΝΟΝ Αμερικανικές εταιρείες που έδειξαν κέρδη 95 δισ. δολάρια από δραστηριότητες σε χώρες -που δεν είχαν σχέση με το Λουξεμβούργον -πλήρωσαν 1,04 δισ. ή 1,1% των κερδών τους στο Λουξεμβούργο.
Οι πολίτες στην Ευρώπη δεν έχουν τον κ. Γιούνκερ τόσον ψηλά στη συνείδησή τους όπως ο κ. Χριστοφόρου. Δεν είναι όμως αυτοί ευρωβουλευτές αλλά απλά μέλη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας που περιμένουν καλύτερες μέρες και όχι βαρύγδουπες υποσχέσεις κενού περιεχομένου.
Η υπόθεση, που έφεραν στην επιφάνεια οι εκλεκτοί δημοσιογράφοι του I.C.I.J. μέχρι σήμερα δεν έχει φθάσει στο τέλος της. Μόνον η Γαλλία πήρε μερικά δισ. από Αμερικανικές εταιρείες που χρησιμοποίησαν το Λουξεμβούργο ως φορολογικόν παράδεισον και δεν πλήρωσαν τους σωστούς φόρους στη Γαλλία. Άλλες χώρες ακολουθούν τώρα το παράδειγμά της.
Είναι πάντως δικαίωμα του κ. Λευτέρη Χροστοφόρου, αλλά και άλλων, να πιστεύουν στην ειλικρίνεια του τριπτύχου του κ. Γιούνκερ για «Ελευθερία, Ισότητα και κράτος δικαίου», αλλά -για μερικούς από μας- άλλο οι υποσχέσεις και άλλο τά έργα.
Ίσως κάποτε και ο κ. Χριστοφόρου να αντιληφθεί ότι η αξιοπιστία για τα «δεσμεύομαι» του καθενός πρέπει να κρίνεται με βάση τις πράξεις…
