Ο Γιάννης Πεγειώτης εγκωμιάζει την προσφορά του εκλιπόντος δημοσιογράφου και θεατρικού συγγραφέα.
Φεύκουν οι παλαιοί της δημοσιογραφίας και φτωχαίνει η γραφή στον Τύπο. Σήμερα είναι φτωχότερη και η εκφορά του εύθυμου στις εφημερίδες. Εύθυμου άνευ κακίας και εμπαθείας εμφανούς που μίλια μακριά.
Ο Παπαδημήτρης εκόμισεν μιαν δημιουργικότητα χειμαρρώδη. Θιασαρχής, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, επιθεωρησιογράφος χαρισματικός, ευθυμογράφος άφθαστος.
Γυρεύκουμεν μεγάλους εις την εσπερίαν να τους μιμηθούμεν.
Τον Παπαδημήτρην πολλοί τον εδιάβασαν, ολίγοι τον μελετούσαν, άγνωστοι, δυσεύρετοι οι καλοί μιμηταί, οι καλώς διδαχθέντες.
Σε καιρούς δίσεκτούς μπόρεσε να ζωγραφίσει στο πρόσωπο του Κύπριου ξωμάχου γέλιον και αληθινόν χαμόγελον.
Μες ούλλον τον ντουνιάν να μεν γυρέψετε καλύττερον του.
Είσιεν την πένναν συντροφκιάν στις επιθεωρήσεις.
Μες το γέλιον του χωρκού ήβρεν τ’ ανώττερον του.
Το γράψιμόν της ομορφκιάς μιας γειτονιάς της Λύσης.
Φεύκουν οι πρωτινοί της συγγραφής
οι την γλώσσαν κατέχοντες
και το μέτρον ακολουθούντες.
Καλό ταξίδι μάστορα…
