Διάβαζα και δεν πίστευα τα μάτια μου. Μα, να κατηγορεί ο καθαιρεθείς ηγούμενος της Μονής Οσίου Αββακούμ Νεκτάριος έναν άγιο της ολκής του Μητροπολίτη Μόρφου ότι, εν πολλοίς, το έπαιζε μάγκας βαρύς και ασήκωτος αλλά στο τέλος συμβιβάστηκε με τον κύριο Γιώρκο, όπως φέρεται να αποκαλούσε τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο;
Μόνο που δεν μας είπε, πως στο παζάρι υπάρχουν χαλβάδες πιο σκληροί από τον Μόρφου Νεόφυτο. Έλεος πλέον!
Και ότι ο Άγιος (θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) παρουσιαζόταν ως το «θηρίο της Ορθοδοξίας» ενώ αφήνει να αιωρείται πως ήταν, λίγο ως πολύ, το «τέρας της αποκαλύψεως» (Αποκ. 13,11 «Καὶ είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης, και είχε κέρατα δύο όμοια αρνίῳ, και ελάλει ως δράκων».
Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου!
Όπως διαβάζουμε και στο διαδίκτυο, το τέρας (Θηρίο) προέρχεται από το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη (άλλος κι αυτός). Όπως εξηγεί ο κ. Νεκτάριος, το «Θηρίο της Ορθοδοξίας», δηλαδή ο Μόρφου Νεόφυτος, επισκεπτόταν τη μονή Οσίου Αβββακούμ και για να πω το ήμαρτον μου (ή έστω ένα από αυτά) είδαμε και βίντεο στα οποία, μεταξύ τυρού και αχλαδίου, φαινόταν να κηρύττει της καταστροφή του σύμπαντος κόσμου. Διευκρινίζεται, πως τα βίντεο στα οποία αναφέρομαι, δεν συγκαταλέγονται σε αυτά τα οποία λαμβάνοντο κρυφίως παρουσιάζοντας σημεία και τέρατα (Θεέ μου συγχώρα με) εν τη μονή.
Η αδελφότητα (το τι είδους αδελφότητα ήταν αποτελεί θέμα προς συζήτηση), όπως μας πληροφορεί ο κ. Νεκτάριος όντως έβλεπε τον αρνητή αυτόν της πραγματικότητας (άγιο Νεόφυτο τον ασυνάρτητο) ως θηρίο της Ορθοδοξίας, αφού έτσι παρουσίαζε και ο ίδιος τον εαυτόν του.
Κατά τον άλλοτε επικεφαλής των Αββακούμ, ο Άγιος (λέμε τώρα) εμφανιζόταν ως φορέας “θεϊκῶν σχεδίων”, αποκαλύψεων καὶ βεβαιοτήτων. Όπως θα λέγαμε τρία σε ένα.
Και ο κ. Νεκτάριος, συνεχίζει: Για πολλούς τότε, ήταν «το Θηρίο τῆς Ὀρθοδοξίας». Ἕνα “θηρίο” , σύμφωνα πάντα με τον τέως ηγούμενο, που τελικὰ αποδείχθηκε ένα πειθήνιο γατάκι, υπάκουο στις εντολὲς του κυρίου Γιώρκου όπως αποκαλούσε τον νυν Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο.
Κύριος Γιώρκος; Σαν να ήταν ο παιδονόμος του δημοτικού σου ή ο μπακάλης της γειτονιάς; Μεταξύ μας, προσωπικά δεν θεωρώ τον άγιο Μόρφου «γατάκι» αλλά γάτο μαύρο πονηρό, σύμφωνα και με το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
Μας έλεγε (τότε), συνεχίζει ο καθαιρεθείς ηγούμενος, πως ο Θεὸς είχε μεγάλο σχέδιο. Πως όσοι έκαναν τα εμβόλια θα πέθαιναν. Πως μέσα σε περίπου έναν χρόνο θα πέθαιναν και πολλοὶ Μητροπολίτες και ότι ἡ Εκκλησία θα χρειαζόταν νέους διαδόχους.
Μάλιστα! Μετέτρεπε τις προσδοκίες του σε προφητείες της επάνω Κυριακής. Το τελευταίο είναι του Εωσφόρου όχι του κ. Νεκταρίου. Και πάρα κάτω γράφει ο κ. Νεκτάριος: «Ἐμείς τότε τον ακούγαμε με μάτια εκστατικά. Δεν μπορούσαμε να διαχωρίσουμε τις προσωπικές του επιθυμίες και φιλοδοξίες απὸ την πραγματικότητα». Και το παίζεις (όπως παίζεις και άλλα πράγματα) διορατικός άγιε (τέως) ηγούμενε); Πως δεν είδες ότι ο Άγιος Μόρφου σας χρησιμοποιούσε σαν αναλώσιμους για να αναρριχηθεί στον αρχιεπισκοπικό θρόνο; Θα σου βάλω κάνονα με αυτά που γράφεις.
Για να πούμε και του Μόρφου το δίκιο κ. Νεκτάριε, τον ακούγατε με ανοικτό το στόμα επειδή σας βόλευε ότι θα καταλαμβάνατε θρόνους. Και βλέπατε τον εαυτόν σας όχι μόνο σε μητροπολιτικό θρόνο αλλά στο θρόνο που κάθεται ο κ. Γιώρκος. Ο οποίος είχε ράμματα για τη γούνα σας.
Και δεν ρωτήσατε το «θηρίο» σε ποια γλώσσα μιλά με τον Θεό και υπό ποίες περιστάσεις του εξήγησε το σχέδιο του Ύψιστος; Ούτε ρωτήσατε αν ο μεγαλοδύναμος είναι τόσο κεκαυμένος (κρουσμένος) ώστε να άφηνε να πεθάνουν όσοι εμβολιάστηκαν για βρείτε εσείς κενές καρέκλες και θρόνους να καθίσετε; Ούτε και ενδιαφερθήκατε να μάθετε αν ο Θεός είναι συνωμότης σε σημείο που να κάθεται με τον Άγιο (;) Μόρφου να σχεδιάζουν θανάτους Συνοδικών;
Μας λέει επίσης ο κ. Νεκτάριος, πως «ο άγιος, φέρεται να μιλούσε για σχέδια, διαδόχους, θρόνους, μητροπόλεις και αρχιεπισκοπές, λες και όλα είχαν ήδη προαποφασισθεί. Πρόσωπα «προορίζονταν» για συγκεκριμένες Μητροπόλεις. Άλλοι «κόβονταν». Άλλοι «θὰ πέθαιναν». Άλλοι «θα εκλέγονταν».
Διαβάστε κι αυτό: «Μας έλεγε πως “το σχέδιο του Θεού” ήταν να γίνει Μητροπολίτης Πάφου ο Τυχικός για να μην δεχθεί τον Πάπα στην Κύπρο, Κιτίου ο Ηρακλείδιος, Ταμασού ὁ Νεκτάριος, Μόρφου o Φώτιος, ενώ ο μεγάλος του προβληματισμὸς ήταν, όπως ἔλεγε, η Μητρόπολη Κωνσταντίας: «Δεν έχουμε διάδοχο ανεμβολίαστο εκεί… θα δούμε ποιον θα βγάλουμε».
Κοίτα ρε έγνοια που είχε ο Άγιος! Μα, να μην υπάρχει ένας ανεμβολίαστος στη Μητρόπολη Κωνσταντίας; Και στο τέλος κατέληγε πάντοτε στο ίδιο συμπέρασμα. (Όπως λέμε, μετά συγχωρήσεως-αυτό είναι δικό μου- «το γιαλέλιν του αράπη». «Τότε θα είμαι εγὼ Αρχιεπίσκοπος και θα τους προτείνω αυτούς», φέρεται να έλεγε ο Άγιος Μόρφου.
Ενδιαφέρον ως προς το πως σκέφτεται για συναδέλφους του εκεί στην Ιερά Σύνοδο, είναι κα όσα φέρεται να είπε σχολιάζοντας υποψηφίους για την ανάδειξη νέου Αρχιεπισκόπου, όταν του ζητήθηκε να εκφέρει γνώμη για τους τρεις επικρατέστερους υποψηφίους:
«Έχουμε να κάνουμε με έναν που έκανε τη Μητρόπολη του παιδικὴ χαρά, έναν ομοφυλόφιλο και έναν προτεστάντη. Για τις περιστάσεις, τώρα πρέπει να βγάλουμε Αρχιεπίσκοπο τον προτεστάντη, γιατί το σχέδιο του Θεού είναι να βγει Μητροπολίτης Πάφου ο Τυχικός, ο οποίος στο μέλλον θα με ψηφίσει για Αρχιεπίσκοπο. Αν δεχθεί τον Πάπα, όμως, να με ξεχάσει».
Συνοψίζοντας: Ψήφισε τον κύριο Γιώρκο, με την ελπίδα ότι θα πεθάνει σε 1-2 για να αναλάβει ο ίδιος. Μετά συγχωρήσεως, αν ισχύουν τα πιο πάνω, ούτε στη μαφία κάνουν τέτοιους σχεδιασμούς.
