Σχεδόν κάθε καλοκαίρι πονάει η ψυχή μας με την καταστροφή που επέρχεται από τις πυρκαγιές. Πόσες χιλιάδες στρέμματα χάσαμε, πόσα δέντρα, πόσα δάση… ανθρώπους και ψυχές. Πόσες ζωές καταστράφηκαν; Αμέτρητες οι τραγικές συνέπειες.
Γιατί; Για κάποιους εγκληματίες που γουστάρουν να σκορπούν τον θάνατο αλλά και για κάποιους άλλους ασυνείδητους που λειτουργούν αφελέστατα και άκρως επικίνδυνα. Με το ζόρι να εξαφανίσουμε το πράσινο και κατ΄επέκταση τη ζωή και το οξυγόνο μας.
Τελευταία περίπτωση στα Πυργά την Κυριακή. Διαβάζοντας κανείς τις δηλώσεις του εκπροσώπου Τύπου του Τμήματος Δασών, συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα εάν τη στιγμή εκείνη υπήρχε άνεμος. «Θα κινδύνευε το χωριό», είπε χαρακτηριστικά. Συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης; Εάν ναι, ας είμαστε όλοι πιο προσεχτικοί, ευσυνείδητοι και ας λειτουργούμε ως προμηθείς και όχι ως επιμηθείς, αφού πρώτα πάθουμε το κακό.
ΛΙΑ
