To Top
22:20 Τετάρτη
22 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Λέιντεν - Το πέρασμά μας προς την Αμερική
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Λέιντεν - Το πέρασμά μας προς την Αμερική
  13 Ιανουαρίου 2020, 12:37 μμ  
Ο δρ Ανδρέας Δημητριάδης, θωρακοχειρουργός – καρδιοχειρουργός, θυμάται το ταξίδι του στην Ολλανδία και στο Σικάγο που ακολούθησε.

Επί τη ευκαιρία της έκθεσης «Η αρχαία Κύπρος ταξιδεύει στην Ολλανδία», στην πόλη Λέιντεν, το 1951, έλαβε χώρα το πρώτο Διεθνές Συνέδριο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.  
Η πρόσκληση ήταν ανοικτή και για το ελληνικό πανεπιστήμιο. Κάναμε μια ομάδα με δική μας πρωτοβουλία και με δικά μας έξοδα, αποτελούμενη από τον Γεώργιο Ανδριτάκη, αργότερα καρδιοχειρουργό, τον Κώστα Στεφανή, αργότερα καθηγητή της ψυχιατρικής, ακαδημαϊκό, τον εκ Κρήτης Πατουβά, αργότερα πολιτευτή, τον Γιάννη Πουλόπουλο και εμού.
Το ταξίδι από την Αθήνα στην Ολλανδία κράτησε τρεις ημέρες. Φθάσαμε το βράδυ στη Θεσσαλονίκη και τα μεσάνυκτα στα σύνορα. Τότε η θύμηση του ανταρτοπόλεμου ήταν έκδηλη. Φοβισμένοι αλλάξαμε βαγόνι και ο μαραθώνιος της Γιουγκοσλαβίας ξεκίνησε. Στο Βελιγράδι τρέχαμε να αλλάξουμε βαγόνι. Μόλις προλάβαμε να βρούμε το κατάλληλο, μαζί με πολλούς επιβάτες Γιουγκοσλάβους, με τα μπαγκάζια μας σε μια γωνιά, να κοιμόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο. Το ταξίδι κράτησε πάνω από μια μέρα, μέχρι που φθάσαμε στην Ιταλία. Ηλεκτροκίνητα τα τρένα, εν τω μεταξύ μαυρίσαμε από το κάρβουνο. Ιταλία, Ελβετία, πρώτη φορά βλέπαμε την Ευρώπη. 
Αφυπνιστήκαμε. Σύνορα γαλλικά και επιτέλους Παρίσι. Περιμέναμε λίγες ώρες για να πάρουμε το τρένο για την Ολλανδία. Χοντρές αγελάδες, παλιοί ανεμόμυλοι μέσα στα καταπράσινα λιβάδια.
Από όλες τις χώρες οι φοιτητές και φοιτήτριες, Άγγλοι, Σουηδοί, Γερμανοί, Αμερικανοί. Η πρώτη επαφή μεταξύ των φοιτητών έγινε. Τόσο μεγάλη ήταν η απόσταση. Περίμεναν από εμάς τους Έλληνες να φοράμε χλαμύδες και να έχουμε γένια. Οι Σουηδέζες φοιτήτριες ξεχώριζαν από το ανάστημά τους, οι Αμερικανίδες από την ένρινη προφορά τους, οι Αγγλίδες και οι Γερμανίδες με την απάθειά τους. Γρήγορα αρχίσαμε τις επαφές μας με αυθορμητισμό και ειλικρίνεια. Στην παρέα ήταν και ο Αμερικανός φοιτητής Πόλακ από το Σικάγο. Η γνωριμία μου με τον Πόλακ ήταν το κλειδί για μένα για να βρεθώ στην Αμερική για ειδίκευση και εν μέσω πολλών Κυπρίων συναδέλφων. «Ανδρέα», μου είπε, «αν θέλεις να έλθεις, στείλε μου δυο λέξεις και θα σε κανονίσω στο νοσοκομείο». Περάσαμε δυο εβδομάδες στην Ολλανδία. Τα Χριστούγεννα η υπόσχεση του Πόλακ έγινε πραγματικότητα. Μαζί με τον Γ. Ανδριτάκη είχαμε γίνει δεκτοί ως εσωτερικοί γιατροί σε ιδιωτικό νοσοκομείο του Σικάγο, της Καθολικής Εκκλησίας.
Καθίσαμε για να περάσουμε τα 8 μαθήματα του πτυχίου και κατορθώσαμε να πάρουμε το πτυχίο τον Ιούνιο. Με το πλοίο «Νέα Ελλάς» και μετά από ταξίδι 17 ημερών, φθάσαμε στη Ν. Υόρκη, αρχές Σεπτεμβρίου και αεροπορικώς στο Σικάγο. Η αρχή της ανάβασής μας στην ιατρική άρχισε.
 
  Ανδρέας Δημητριάδης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...