Ένα πλοίο τόσο μεγάλο, ώστε να λειτουργεί ως ολοκληρωμένη πόλη, με κατοικίες, σχολεία, νοσοκομείο και ακόμη και αθλητικό στάδιο, φιλοδοξεί να κατασκευάσει ομάδα επιχειρηματιών στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
Το Freedom Ship θα μπορεί να φιλοξενεί έως 80.000 ανθρώπους και, σύμφωνα με το σχέδιο, θα ταξιδεύει διαρκώς γύρω από τον πλανήτη χωρίς να δένει ποτέ σε λιμάνι. Το κόστος του υπολογίζεται σε περίπου 16 δισ. δολάρια και, εφόσον εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση, θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη θαλάσσια κατασκευή στην ιστορία, αναφέρει το Earth.com.
Το Freedom Ship προβλέπεται να έχει μήκος σχεδόν 1,8 χιλιόμετρα, πλάτος 244 μέτρα και 30 καταστρώματα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκτιμάται ότι θα ζυγίζει 2,3 εκατ. τόνους. Για να διανύσει κάποιος με τα πόδια ολόκληρο το μήκος του θα χρειάζεται περίπου 20 λεπτά. Θα μπορεί μεταφέρει περισσότερους από οκταπλάσιους επιβάτες σε σχέση με τα μεγαλύτερα σημερινά κρουαζιερόπλοια, όπως τα Icon of the Seas και Star of the Seas της Royal Caribbean.
Το σχέδιο ανήκει στην εταιρεία Freedom Cruise Line International και πρωτοπαρουσιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 από τον μηχανικό Νόρμαν Νίξον. Μετά τον θάνατό του το 2012, το πρόγραμμα παρέμεινε ανενεργό για χρόνια, προτού επανέλθει υπό τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Ρότζερ Γκουτς.
Μια πόλη εν πλω
Από τους 80.000 ανθρώπους που θα βρίσκονται επάνω στο πλοίο, περίπου 50.000 θα είναι μόνιμοι κάτοικοι. Άλλοι 10.000 θα είναι επισκέπτες ή πελάτες ξενοδοχείων, ενώ το πλήρωμα θα αριθμεί περίπου 20.000 εργαζομένους.
Οι κατοικίες και οι εμπορικοί χώροι θα πωλούνται ή θα ενοικιάζονται, χωρίς να έχουν ακόμη ανακοινωθεί τιμές. Μόνιμη κατοίκηση σε πλοία υπάρχει ήδη σε μικρότερη κλίμακα, όπως στα The World και Villa Vie Odyssey, τα οποία όμως φιλοξενούν μόνο μερικές εκατοντάδες κατοίκους.
Τα σχέδια του Freedom Ship περιλαμβάνουν σχολεία από την πρωτοβάθμια έως την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ερευνητικό νοσοκομείο και αθλητικό στάδιο 15.000 θέσεων. Προβλέπονται επίσης δύο μουσεία, αίθουσα συναυλιών, συνεδριακό κέντρο, υδάτινο πάρκο, νυχτερινό κέντρο, διώροφος χώρος εστίασης και ενυδρείο μέσα στο οποίο θα μπορούν να καταδύονται επισκέπτες.
Για τις μετακινήσεις σχεδιάζεται εσωτερικό τραμ, περίπου 24 χιλιόμετρα πεζόδρομων και πάρκα συνολικής έκτασης λίγο πάνω από 12 στρέμματα. Δύο πολυώροφα ξενοδοχεία και οκτώ ελικοδρόμια θα εξυπηρετούν τις αφίξεις από την ξηρά.
Ένας γύρος του κόσμου κάθε δύο χρόνια
Το πλοίο θα κινείται με ταχύτητα περίπου επτά κόμβων – πιο αργά από μια χαλαρή βόλτα με ποδήλατο – και θα ολοκληρώνει έναν γύρο της Γης κάθε δύο χρόνια. Θα παραμένει κοντά σε μεγάλα λιμάνια για μία εβδομάδα ή περισσότερο, ενώ η μεταφορά ανθρώπων και προμηθειών θα γίνεται με πλοιάρια και αεροσκάφη.
Λόγω του μεγέθους του, θα παραμένει σε διεθνή ύδατα, καθώς κανένα λιμάνι δεν θα μπορούσε να το δεχθεί. Η ηλεκτροδότησή του θα βασίζεται σε πυρηνική μονάδα, ενώ όλες οι εργασίες συντήρησης θα πραγματοποιούνται στη θάλασσα.
Το ζήτημα της χρηματοδότησης
Η εταιρεία έχει εντοπίσει πιθανή τοποθεσία κατασκευής στην Ινδονησία. Το κύτος θα κατασκευαστεί σε τμήματα και θα συναρμολογηθεί στο νερό, με τις εργασίες να διαρκούν τρία έως τέσσερα χρόνια.
Το βασικό εμπόδιο παραμένει η χρηματοδότηση. Προηγούμενες προσπάθειες αναβίωσης του σχεδίου, το 2008 και το 2013, απέτυχαν ακριβώς λόγω της αδυναμίας εξεύρεσης κεφαλαίων.
Μελέτη του 2012 στο περιοδικό Antipode, υπό τον γεωγράφο Φίλιπ Στάινμπεργκ, συνέδεσε παρόμοια σχέδια με τη μακρά παράδοση των ουτοπικών ωκεάνιων κοινοτήτων, οι οποίες θα λειτουργούσαν έξω από τους νόμους και τη φορολογία των κρατών.
Προς το παρόν, η πλωτή πόλη υπάρχει μόνο σε ψηφιακές απεικονίσεις και επιχειρηματικές παρουσιάσεις. Η ομάδα υποστηρίζει ότι η ζήτηση υπάρχει και τα τεχνικά προβλήματα μπορούν να επιλυθούν. Η χρηματοδότηση, όμως, δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί.
