Μια απρόσμενη αεροπορική περιπέτεια έζησε η Σμαράγδα Καρύδη το Σάββατο, όταν επιστρέφοντας από τη Σρι Λάνκα βρέθηκε εγκλωβισμένη στο Ομάν, εξαιτίας των εξελίξεων και της έντασης στη Μέση Ανατολή.
Περιγράφει καρέ-καρέ όσα έζησε, από τη στιγμή που το αεροπλάνο της -με προορισμό την Αθήνα μέσω Ντόχας- άλλαξε πορεία στον αέρα.
«Φεύγαμε από τη Σρι Λάνκα -από το Κολόμπο για Αθήνα- με ανταπόκριση στην Ντόχα, ένα ταξίδι προγραμματισμένο μήνες πριν. Σάββατο. Όλα ήταν μια χαρά, ώσπου, πενήντα λεπτά προτού προσγειωθούμε στην Ντόχα, μας ενημέρωσαν ότι υπάρχει πρόβλημα στον εναέριο χώρο. Μας τα μάσαγε λίγο ο πιλότος. Μας είπε πως θα προσγειωθούμε στο Ομάν και λέμε “αμάν”», περιγράφει χαμογελώντας.
Αυτό είναι, άλλωστε, το πνεύμα που επικράτησε σε όλη αυτή την περιπέτεια, απ’ όλους, όπως μας εξηγεί η Σμαράγδα Καρύδη. Ψυχραιμία και πειθαρχία που ήταν σωτήριες, ψυχολογικά, εκείνες τις ώρες.
Το U-turn και οι κύκλοι μία ώρα πάνω από το αεροδρόμιο της Μουσκάτ
«Κάποια στιγμή, λοιπόν, το αεροπλάνο κάνει στροφή και φεύγει ξανά πίσω. Ήμασταν περίπου πενήντα λεπτά πριν φτάσουμε στην Ντόχα, κάπου ανάμεσα στο Ομάν και στην Ντόχα. Είδαμε κανονικά στην οθόνη το U-turn. Στη συνέχεια, για περίπου μία ώρα κάναμε κύκλους πάνω από το αεροδρόμιο στη Μουσκάτ, περιμένοντας να πάρουμε σειρά να προσγειωθούμε. Αντιλαμβάνεσαι ότι έφταναν εκτάκτως αεροσκάφη απ’ όλη την γύρω περιοχή που δεν μπορούσαν να προσγειωθούν αλλού παρά μόνο στο Ομάν. Μείναμε συνολικά επτά ώρες στον αέρα».
Η αβεβαιότητα εκείνη την ώρα ήταν μεγάλη. «Τη στιγμή του U-turn ομολογώ ότι φοβήθηκα. Λέω “Τι συμβαίνει; Έχει γίνει πόλεμος;”. Θυμίζω ότι όταν απογειωθήκαμε από τη Σρι Λάνκα, μόλις είχαν αρχίσει να γίνονται γνωστές κάποιες πρώτες πληροφορίες για την επίθεση στο Ιράν. Αναρωτήθηκα ακόμα και αν έχει χαλάσει το αεροσκάφος και δεν μας το λένε για να μην πανικοβληθούμε. Όταν τελικά προσγειωθήκαμε, ησύχασα».
Η περιπέτεια όμως είχε συνέχεια. «Μείναμε άλλες επτά ώρες καθηλωμένοι μέσα στο αεροσκάφος αμέσως μόλις φτάσαμε, περιμένοντας να πάρουμε σειρά για να βγούμε έξω. Το αεροδρόμιο δεν είχε επαρκές προσωπικό, ούτε καν αρκετές σκάλες. Τελείωσαν τα νερά και τα αναψυκτικά στο αεροπλάνο. Κάναμε όμως υπομονή».
Τέσσερις ώρες στα διαβατήρια
Όταν τελικά άνοιξαν οι πόρτες, η αναμονή συνεχίστηκε. «Βγήκαμε και περιμέναμε άλλες τέσσερις ώρες στα διαβατήρια. Πανικός. Ευτυχώς η Qatar μάς πήγε όλους σε ξενοδοχεία, σε πολύ καλά ξενοδοχεία, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Έτσι, από το Σάββατο μέχρι την Τετάρτη μείναμε στο Ομάν».
Στην πτήση του επαναπατρισμού που έγινε από την Aegean την Τετάρτη (χθες) υπήρχαν αρκετοί Έλληνες. «Ήμασταν οι πέντε φίλοι από τη Σρι Λάνκα, άλλοι περίπου δέκα Έλληνες στο αεροπλάνο και πολλοί ακόμη που βρίσκονταν στην περιοχή. Πολλοί προσπαθούσαν να έρθουν οδικώς από Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι. Η κίνηση επαναπατρισμού έγινε μέσω της πρεσβείας στο Ριάντ. Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια την πρέσβειρα Κατερίνα Βαρβαρίγου στο Ριάντ (η οποία επέστρεψε εκτάκτως από το Μόντρεαλ) και τον πρόξενο στο Ομάν Ηλία Νικολακόπουλο».
Παρά την αναστάτωση, η Σμαράγδα Καρύδη μιλάει με ευγνωμοσύνη, λίγες ώρες μόνο μετά την επιστροφή της στην Αθήνα. «Δεν έχω κανένα παράπονο. Ήμασταν τυχεροί. Οι Ομανοί ήταν φιλόξενοι, γλυκοί άνθρωποι. Στο Μουσκάτ όλες αυτές τις μέρες επικρατούσε απόλυτη ηρεμία. Αν κέρδισα κάτι από αυτή την περιπέτεια, είναι ότι γνώρισα αυτόν τον υπέροχο λαό. Αν δεν είχαμε ακούσει τις ειδήσεις, δεν θα παίρναμε χαμπάρι αυτές τις μέρες που μείναμε στο Ομάν ότι στις γύρω χώρες υπάρχει πόλεμος».
Η ίδια παρακολουθεί στενά τις διεθνείς εξελίξεις και η ανησυχία της προϋπήρχε. «Παρακολουθώ πολύ τις ειδήσεις. Δεν είμαι στην κοσμάρα μου. Κάθε μέρα μπαίνω, ενημερώνομαι διαρκώς και ξέρω τι παίζει. Ομολογώ ότι ανησυχούσα καιρό τώρα».
Και, όπως λέει η ίδια, το χιούμορ ήταν ο καλύτερος τρόπος άμυνας. «Το είδαμε και με χιούμορ. Ακόμη και στην πιο δύσκολη κατάσταση προσπαθώ να γελάσω. Ήμουν ικανή να το κάνω αυτό, βέβαια, επειδή δεν βρισκόμουν σε εμπόλεμη ζώνη. Αν συνέβαινε αυτό, πιστεύω ότι θα έβαζα τα κλάματα. Εύχομαι πραγματικά να μπορέσουν να επιστρέψουν όλοι όσοι είναι εγκλωβισμένοι, ζουν στα καταφύγια, και προσπαθούν να βρουν διέξοδο για να επιστρέψουν στην πατρίδα τους».
