Δεν θα προστατευθούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, είπε την Τρίτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά μόνο οι ευάλωτοι δανειολήπτες, για να μη διασαλευτεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Πρώτο, κανένας δεν ζητά να προστατευτεί ούτε μισός στρατηγικός κακοπληρωτής. Αυτό που ζητά η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι να μην συντρίβονται από τις ερπύστριες των δανειστών, με πρόφαση να μην γλιτώσουν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, όλοι οι δανειολήπτες που δεν μπορούν να πληρώνουν στην ώρα τους ή αμφισβητούν το χρέος και το περιεχόμενο των συμβάσεων.
Δεύτερο, σχεδόν σύσσωμη πλέον η κοινωνία υποδεινύει στην Κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία να σταματήσει να θεωρεί πως η επίκληση -ή και στήριξη- των ευάλωτων ομάδων την απαλλάσσει από την υποχρέωση να στηρίξει μεγαλύτερες μάζες που ακόμα να καταστούν, επίσημα, μέλη των ευάλωτων. Κατευθύνονται προς τα εκεί, αλλά ακόμα να ενώσουν δυνάμεις.
Οφείλει να στηρίξει και αυτούς.
Τρίτο, μάλλον δεν είχε καταλάβει ακριβώς ο Πρόεδρος, τουλάχιστο μέχρι την ώρα που έκανε την πιο πάνω δήλωση, τι ετοιμαζόταν να εγκρίνει χθες το Υπουργικό. Οι αποφάσεις του Υπουργικού προσφέρουν, ευτυχώς, κάποια προστασία και σε μη ευάλωτους καταναλωτές.
Κάποιος να πει στον Πρόεδρο πως δεν χρειάζεται να χρησιμοποιεί πλέον αυτή την καραμέλα.
Τέταρτο, δεν διασαλεύτηκε η χρηματοπιστωτική σταθερότητα όταν μερικές φορές έως τώρα ανεστάλη από τη Βουλή το δικαίωμα δανειστών να εκποιούν κύριες κατοικίες μέχρι 350.000 ευρώ, όσα τρομερά και φοβερά προειδοποιούσαν οι προηγούμενοι κυβερνώντες και οι πέριξ αυτών δυνάμεις ότι θα συμβούν.
Ούτε τώρα θα διασαλευτεί, με την απόφαση τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης δανείων να παγώσουν τις εκποιήσεις κατοικιών για τέσσερις μήνες.
Διαφορετικά, δεν θα συναινούσαν σε κάτι τέτοιο. Ούτε με την αναγνώριση του δικαιώματος προσφυγής δανειοληπτών στα δικαστήρια θα διασαλευτεί, ούτε με την προσωρινή αναστολή μέχρι να αποφασίσει το δικαστήριο ποιος έχει δίκαιο. Αλίμονο αν θα κινδυνεύει η οικονομία όποτε κατοχυρώνει η Βουλή δικαιώματα που έπρεπε να ήταν ήδη πλήρως κατοχυρωμένα.
Ο χρόνος που χρειάστηκε η Κυβέρνηση να ετοιμάσει το πακέτο ρυθμίσεων για τις εκποιήσεις αποδεικνύει πως ούτε γι’ αυτό το κρίσιμο θέμα ήταν έτοιμη, ό,τι κι αν έλεγε ο Πρόεδρος στην προεκλογική εκστρατεία. Για πάνω από ένα χρόνο μιλούσε, έλεγε, με την κοινωνία.
Είναι δυνατό να μην άκουσε πως το θέμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των μαζικών εκποιήσεων «καίει» χιλιάδες πολίτες; Κι αν άκουσε, δεν βρήκε χρόνο να ασχοληθεί σοβαρά, ώστε αμέσως μετά την εκλογή του να δώσει δείγματα γραφής αντί να επαναλαμβάνει όσα έλεγαν οι προηγούμενοι;
Είναι πάντως ευτύχημα που αναγνώρισε η Κυβέρνηση πως αν κατέθετε απλά το πακέτο των προτάσεων της, εν γνώσει της ότι αυτό θα συζητηθεί το φθινόπωρο, και άφηνε τις εκποιήσεις κατοικιών να συνεχίζονται απρόσκοπτα μέχρι να πάρει αποφάσεις η Βουλή, θα φορτωνόταν, δικαιολογημένα, τεράστιο πολιτικό κόστος.
