Περιμέναμε πως το Υπουργείο Οικονομικών ή ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος θα εξηγούσαν χθες κάτι στον κόσμο αναφορικά με τον «πράσινο φόρο» στα καύσιμα και το σχεδόν παλλαϊκό αίτημα για μείωση του φόρου κατανάλωσης καυσίμων.
Αντί κάποιας εξήγησης κατά πόσον υπάρχει τρόπος να γίνουν και τα δύο (!) μάς διεμήνυσαν «καλά, τώρα μάθατε πως θα επιβληθεί πράσινη φορολογία στα καύσιμα;».
Όχι, αγαπητοί, το ξέρουμε εδώ και χρόνια και το γράψαμε πολλές φορές. Αυτό που δεν ξέραμε είναι πότε ακριβώς θα επιβληθεί αυτός ο φόρος, πόσος θα είναι και με ποιες φοροαπαλλαγές θα συνοδευτεί.
Αν κρίνουμε από τις οδηγίες που έδωσε το ΥΠΟΙΚ στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και από τις δεσμεύσεις στο Ταμείο Ανάκαμψης ο πράσινος φόρος πρέπει να επιβληθεί τέλη του 2023, άντε αρχές 2024.
Θα πει κάποιος «ας μη τηρήσουμε το ορόσημο μέχρι να πέσουν οι τιμές, πρώτη φορά θα είναι;». Όχι, δεν θα είναι η πρώτη φορά. Αλλά σημειώστε ότι οι υποχρεώσεις μας έναντι του Ταμείου Ανάκαμψης είναι συνδεδεμένες με ζεστό χρήμα. Όσο καθυστερούμε να ικανοποιήσουμε τα ορόσημα, θα καθυστερούν και οι Βρυξέλλες να μας δώσουν τις δόσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ήδη είμαστε στις χώρες με χαμηλή βαθμολογία, που πήραν μόνο μία δόση, ενώ άλλες χώρες πήραν και τη 2η και άλλες και την 3η. Και πάνε για την 4η.
Οφείλει να ξεκαθαρίσει η Κυβέρνηση γιατί μασά τα λόγια της και γιατί αφήνει να νοηθεί τώρα τελευταία πως δεν αποκλείει την επαναφορά της μείωσης στον φόρο επί των καυσίμων. Και την ίδια ώρα ζήτησε, όπως έγραψε χθες ο «Φ», από το Πανεπιστήμιο Κύπρου να της παραδώσει μέσα στον Νοέμβριο τα αντισταθμιστικά μέτρα που θα μελετηθούν, ώστε να μην μας βαρυφανεί ο νέος φόρος.
Υπάρχει τρόπος να κάνει και τα δύο η Κυβέρνηση χωρίς να γελοιοποιηθεί ξανά η χώρα; Να επιδοτήσει, δηλαδή, τα καύσιμα (για να πάρουν ανάσα οι καταναλωτές) και να αυξήσει και τον φόρο κατανάλωσης τους (για να καταστήσει ασύμφορη τη χρήση τους);
Μας λένε «μην ανησυχείτε και όσα θα πληρώσετε επιπρόσθετα σε φόρους στα καύσιμα θα σας τα δώσει πίσω το κράτος ως αντισταθμιστικά». Και πού ξέρει το κράτος πόσα λίτρα βενζίνης ή πετρελαίου καίει ο καθένας μας, για να μας δώσει πίσω τη διαφορά; Πού ξέρει πόσα δρομολόγια κάνει ο καθένας -και πόσα χιλιόμετρα και με τι αυτοκίνητο- για να ισχυρίζεται ότι μπορεί να αντισταθμίσει το έξτρα βάρος από τον έξτρα φόρο; Και το κόστος των επιχειρήσεων πώς θα το υπολογίσουν για να το αντισταθμίσουν; Ή μήπως θα το αντισταθμίσουν μόνες τους οι επιχειρήσεις με τον πατροπαράδοτο τρόπο της αύξησης στις τιμές;
Και αφού όλοι γνώριζαν εδώ και 4-5 χρόνια για την υποχρέωση του κράτους να επιβάλει πράσινο φόρο στα καύσιμα, γιατί έμειναν οι αρμόδιοι στο παρά πέντε να ζητούν από το Πανεπιστήμιο να τους ετοιμάσει αντισταθμιστικά μέτρα; Δεν θα έπρεπε να ήταν έτοιμα;
Και το κυριότερο: Μάς έλεγαν πως η πράσινη φορολογία θα επιβαλλόταν όχι ως αποσπασματικό μέτρο, αλλά στο πλαίσιο μιας συνολικής φορολογικής μεταρρύθμισης, ώστε να αποσυρθούν φορολογικά βάρη από την εργασία και να πάνε στα καύσιμα και τη ρύπανση. Αντί αυτού, ετοιμάζονται να βάλουν τον φόρο, με λιπαντικά αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, και μάς είπαν ότι η μελέτη για τη φορολογική μεταρρύθμιση θα είναι έτοιμη σε δύο χρόνια. Και τρέχα γύρευε πότε θα τροποποιήσει η Βουλή τις νομοθεσίες για να εφαρμοστεί η μεταρρύθμιση.
