Ουδείς αμφισβητεί νομίζω πλέον στη χώρα την ανάγκη δημοσιονομικής σταθερότητας και την ανάγκη αποφυγής ενός νέου εκτροχιασμού. Όχι μόνο γιατί όλοι μας ζήσαμε λίγο πολύ τις αρνητικές συνέπειες του 2012-2013, αλλά και επειδή αυτό προτάσσει η κοινή λογική.
Δεν σπαταλάς περισσότερα από όσα έχεις και φροντίζεις, έστω με δυσκολίες, να έχεις πάντα στην άκρη ένα μικρό κομπόδεμα για έκτακτες ανάγκες και για έκτακτες καταστάσεις.
Μια τέτοια περίοδος είναι αυτή που διανύουμε. Περίοδος έκτακτης ανάγκης, με τους καταναλωτές να φοβούνται κυριολεκτικά πλέον να επισκεφθούν καταστήματα, ακόμα και για τα αναγκαία, να τρομάζουν να κοιτάξουν τις γραμμές των ρεζερβουάρ τους και τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.
Δυστυχώς, όμως, δεν μπορείς να αποφύγεις τα αναγκαία, με αποτέλεσμα να έρχεται το μέσο του μήνα και πολλοί να συνειδητοποιούν πως δύσκολα θα τα καταφέρουν έως την επόμενη πληρωμή τους. Όχι αν δεν βάλουν χέρι σε κάτι έτοιμα που μπορεί να έχουν στην άκρη, όχι αν δεν δανειστούν από συγγενείς και φίλους.
Το ξέρει καλά αυτό και η Κυβέρνηση, εξ ου και εδώ και αρκετό διάστημα, μετά τον τερματισμό των έκτακτων μέτρων σε καύσιμα και ρεύμα, μελετά νέα μέτρα. Θα είναι στοχευμένα αυτή τη φορά, θα βοηθούν όσους πλήττονται περισσότερο κτλ, κτλ. Μόνο που θα είναι και καθυστερημένα, καθώς η μελέτη τους κρατάει περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Εξάλλου, ό,τι και να παρουσιαστεί, στην τελική δεν θα αφήσει όλους ικανοποιημένους. Αυτό είναι ξεκάθαρο.
Αυτό προτάσσει και πάλι η κοινή λογική, πως όσοι κερδίζουν αρκετά δεν χρειάζονται στήριξη. Δυστυχώς, όμως, οι πολλοί τη χρειάζονται και, όσο αυτή καθυστερεί, τα πράγματα γίνονται χειρότερα γιατί σιγά σιγά τελειώνουν και τα λίγα έτοιμα που μπορεί κάποιοι να είχαν, τελειώνουν και οι δυνατότητες των φίλων και συγγενών για βοήθεια αφού όλοι πλήττονται από τη γενικευμένη ακρίβεια του τελευταίου διαστήματος.
Ιδιαίτερα οι μισθωτοί και οι νέοι εργαζόμενοι. Αυτό προκύπτει και από την ίδια την Στατιστική Υπηρεσία, που επιβεβαίωσε πως λόγω του περσινού πληθωρισμού οι πραγματικές απολαβές κατέγραψαν μικρή μείωση. Μείωση για την οποία δεν έλαβαν όλοι έστω την κουτσουρεμένη ΑΤΑ για μερική αναπλήρωση των εισοδημάτων τους, ενώ την ίδια ώρα ο πληθωρισμός συνεχίζεται.
Δεν ξέρω πόση ακόμα μελέτη θα χρειαστεί για στόχευση των μέτρων που θα ληφθούν, αλλά δεν αποκλείεται το «πολύ λίγα, πολύ αργά» να ταιριάξει γάντι στις εξαγγελίες. Αν δεν το επιθυμεί αυτό η Κυβέρνηση, καλό θα ήταν, αφού άργησε που άργησε να ανακοινώσει κάτι, ο Πρόεδρος να ταξιδέψει ξανά σε όλη την ελεύθερη Κύπρο, να πάει ξανά σε πόλεις και χωριά, σε όλες τις επαρχίες, να μιλήσει με δεξιούς και αριστερούς, κεντρώους, οικολόγους και αποστασιοποιημένους και να ακούσει ποια είναι η σημερινή τους αγωνία.
