Να μας συγχωρούν ο υπουργός Ενέργειας και οι συνεργάτες του, αλλά έτσι όπως το αλλάζουν κάθε λίγο το σχέδιο Φωτοβολταϊκά για Όλους το κάνουν όλο και χειρότερο.
Η ιδέα ήταν εξαιρετική. Και απλή: Αυτοί που δεν έχουν κεφάλαιο να αγοράσουν φωτοβολταϊκά στέγης ή δεν τολμούν να πειράξουν τις λίγες οικονομίες τους -με τον καθημερινό φόβο κάτι να πάει στραβά και να μείνουν ξεκρέμμαστοι- να μπορούν να χρηματοδοτηθούν υπό μορφή άτοκου δανείου από το Ταμείο ΑΠΕ. Και να αποπληρώνουν με δόσεις.
Ο υπουργός είχε πει στα αρχικά στάδια ότι το Φωτοβολταϊκά για Όλους δεν θα έχει εισοδηματικά κριτήρια. Για να μπορούν να το αξιοποιήσουν όσο το δυνατό περισσότεροι. Για τους ευάλωτους υπάρχει ήδη κρατική επιχορήγηση 100%.
Ο πυρήνας της ιδέας ήταν η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών χωρίς κεφάλαιο. Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό συνιστά νόθευση και υπονόμευση της ιδέας.
Σταδιακά, το Υπουργείο έκανε γνωστό ότι για να συγκρατήσει τις δαπάνες των καταναλωτών σε λογικά πλαίσια (και για να τους προστατέψει από ενδεχόμενα φαινόμενα ανατιμήσεων) έκανε έρευνα αγοράς και έκρινε πως με 1250 ευρώ ανά κιλοβάτ (και 5.000 ευρώ για 4 κιλοβάτ) μπορούν να προμηθευτούν κατάλληλα και εγγυημένα συστήματα να κάνουν τη δουλειά τους. Χωρίς αρχικό κεφάλαιο.
Τελικά, μετά από συνάντησή του με εκπροσώπους των εγκαταστατών, ο κ. Παπαναστασίου μάς είπε πως καταλάβαμε λάθος: Το πλαφόν των 1250 ευρώ ανά κιλοβάτ αφορά τα λεφτά που θα δίνει το Ταμείο ΑΠΕ σε κάθε καταναλωτή, όχι την ανώτατη τιμή χρέωσης από τον εγκαταστάτη.
Και τι θα γίνει αν δεν βρίσκει ο καταναλωτής φωτοβολταϊκά στην τιμή των 1250 ανά κιλοβάτ; Θα πληρώνει, είπε ο υπουργός, τη διαφορά. Αν ο εγκαταστάτης σού πει 1500 το κιλοβάτ, θα πρέπει να βάλεις από την τσέπη 1.000 ευρώ για να προχωρήσει η συνεργασία για 4 κιλοβάτ. Και μπορεί να είναι και 1.500. Ποιος ξέρει;
Αν αυτό εφαρμοστεί, αυτόματα καταργείται ο πυρήνας της αρχικής ιδέας. Ούτε τώρα θα μπορούν πολλοί καταναλωτές να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκό χωρίς κεφάλαιο, γιατί θα απαιτείται κεφάλαιο. Χίλια, δυο χιλιάδες ευρώ, για πάρα πολλούς πλέον αυτά δεν είναι μηδαμινά ποσά.
Στην ουσία, το υπουργείο θα προστατέψει μόνο το Ταμείο ΑΠΕ από τον κίνδυνο κερδοσκοπίας ή ανατίμησης. Διότι το Ταμείο καλύπτει τα νώτα του, λέγοντας «μέχρι 1250 ευρώ το κιλοβάτ δίνω». Το τι θα πληρώσεις εσύ, ολίγον με ενδιαφέρει. Τα νώτα των καταναλωτών αφήνονται ακάλυπτα και ο καθένας βάζει με τον νου του ό,τι θέλει.
Και προωθείται, γράφτηκε, και η κατάργηση της κρατικής χορηγίας των χιλίων ευρώ που θα έπαιρναν όσοι θα αξιοποιούσαν το Φωτοβολταϊκά για Όλους. Για να μην το αξιοποιήσουν και εύρωστες οικογένειες, είπε ο υπουργός! Και για να μην επωφεληθούν κάποιοι το σχέδιο χωρίς να το έχουν ανάγκη, πλήττονται τα συμφέροντα αυτών που το έχουν απόλυτη ανάγκη, με την στέρηση της χορηγίας των 1.000 ευρώ! Δηλαδή, εκεί που αν έμπαινε το πλαφόν των 5.000 ευρώ για 4 κιλοβάτ, ο καταναλωτής θα μπορούσε όντως χωρίς κεφάλαιο να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά με δάνειο από το Ταμείο ΑΠΕ 4.000 ευρώ (συν η χορηγία 1.000 ευρώ) και με αποπληρωμή 150 ευρώ τη διμηνία, τώρα θα χρειάζεται 1.000 – 1.500 ευρώ μπροστά και άλλες 5.000 με δόσεις. Δύο χιλιάδες ευρώ ακριβότερα, πάνω – κάτω, δηλαδή.
Συγνώμη, αλλά κάτι δεν ακούγεται καλά. Αν πρέπει το πλαφόν στην τιμή να είναι κατά τι ψηλότερο από 5.000, ας γίνει, αν δικαιολογείται από τα δεδομένα της αγοράς. Αν πρέπει να μπουν κάποια εισοδηματικά κριτήρια, ας μπουν, φτάνει να μην συζητούμε δύο χρόνια πού θα μπουν τα όρια και να μην ταλαιπωρείται ο κόσμος με χαρτούρες, πιστοποιητικά, κλπ. Αν πρέπει να προκηρυχθούν προσφορές για τη μέγιστη δυνατή κοστοστρέφεια, να προκηρυχθούν. Αλλά, αυτό που πάει να γίνει, δεν είναι αυτό που χειροκρότησε ο περισσότερος κόσμος στην αρχή της συζήτησης.
