Η φορολογική μεταρρύθμιση πέρασε από τη Βουλή σχετικά ανώδυνα. Έκοψαν και έραψαν οι βουλευτές, πήγε λίγο μπροστά και λίγο πίσω η Κυβέρνηση και κάπου οι δυο πλευρές τα βρήκαν, ώστε να ξεκινήσει η νέα εποχή στο φορολογικό καθεστώς της χώρας.
Σήμερα, μια άλλη μεταρρύθμιση, εξίσου σημαντική, αν όχι σημαντικότερη, βρίσκεται υπό διαβούλευση. Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση.
Τέτοιου μεγέθους αλλαγές, γίνονται μια φορά στα 15-20 χρόνια. Επομένως, έχει τεράστια σημασία να ολοκληρώνονται στη βάση των σημερινών πραγματικοτήτων, αλλά και των μελλοντικών εκτιμήσεων. Διότι, όπως έχει προαναφερθεί, δεν γίνονται κάθε μέρα. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι αλλαγές αφορούν στις συντάξεις μας. Όλοι θα φτάσουμε σε κάποιο σημείο να ζούμε από τη σύνταξη και όχι τον μισθό. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό: Να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, να διορθωθούν οι όποιες στρεβλώσεις, να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να ληφθούν υπόψη τα δεδομένα της νέας εποχής. Διότι με συντάξεις των 500 ευρώ, δεν μπορεί σήμερα να ζήσει κανείς, πόσο μάλλον να διατηρήσει την ποιότητα ζωής που είχε όταν εργαζόταν.
Ένα σημείο το οποίο αναμένεται ν’ αποτελέσει σημείο τριβής στον διάλογο του Υπουργείου Εργασίας με τους κοινωνικούς εταίρους, είναι κατά πόσο η μεταρρύθμιση θα προχωρήσει αποσπασματικά, όπως θέλει η Κυβέρνηση ή συνολικά, όπως υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνει οι συντεχνίες.
Αυτό ωστόσο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, είτε προχωρήσει με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, είναι να χαραχτεί εξ αρχής η πολιτική που θα ακολουθηθεί με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και η οποία θα λάβει υπόψη όλους τους παράγοντες που περιλαμβάνει το συνταξιοδοτικό. Τουτέστιν και τους τρεις πυλώνες. Το ΤΚΑ, τα Ταμεία Προνοίας και την ιδιωτική ασφάλιση.
Είναι δεδομένο ότι μεγάλο μέρος των συντάξεων δεν αρκούν για να ζήσει κάποιος αξιοπρεπώς. Επομένως, είναι εξίσου σημαντικό με τη μεταρρύθμιση στο κομμάτι του ΤΚΑ, να εδραιωθεί το μέρος εκείνο που αφορά τα Ταμεία προνοίας, τα οποία έχουν πολύ περισσότερη ανάγκη οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Αν και δεν περιλαμβάνεται στη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, είναι ευκαιρία να εξεταστεί και το κομμάτι των μισθών. Διότι, με τους μισθούς που λαμβάνουν αρκετοί εργαζόμενοι, ακόμη και αν ο εργοδότης προτείνει την αποκοπή ενός ποσού για σκοπούς Ταμείου Προνοίας, ο εργαζόμενος πιθανόν να αρνηθεί και να ζητήσει αυτό το ποσό να συμπεριληφθεί στο μισθό του, αφού δεν θα είναι σε θέση να βγάλει το μήνα εάν προκύψουν πρόσθετες αποκοπές.
Όπως και να έχει πάντως, είναι σημαντικό να ληφθούν οι αποφάσεις εκείνες, ώστε να εδραιωθεί ο θεσμός των Ταμείων Προνοίας και να λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο που θα έχει ουσιαστικό όφελος για τον μελλοντικό συνταξιούχο.
Σημείο κλειδί στην όλη προσπάθεια, τόσο για τα Ταμεία Προνοίας, όσο και για το κομμάτι της ιδιωτικής ασφάλισης, θα αποτελέσει η επιμόρφωση των εργαζομένων για τη σημασία αυτών των δύο, όταν θα έρθει η ώρα να συνταξιοδοτηθούν.
Εν κατακλείδι, η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση έχει βαρύνουσα σημασία για ολόκληρη την κοινωνία. Ως εκ τούτου, πρέπει να προχωρήσει προσεκτικά, να λάβει υπόψη όλους τους παράγοντες που πιθανό να επηρεάσουν και να σχεδιαστεί ώστε να λειτουργήσει για τα επόμενα αρκετά χρόνια.
