Όσοι γεννηθήκαμε μετά την τουρκική εισβολή του 1974 μπορεί να μην ζήσαμε τη μεγαλύτερη τραγωδία που έπληξε τη χώρα, ωστόσο τα τελευταία 13 χρόνια βιώνουμε τον ένα «πόλεμο» μετά τον άλλο. Είμαστε η γενιά που έζησε οικονομικές κρίσεις, ακρίβεια, πανδημία και πολεμικές συρράξεις.
Είμαστε η γενιά που βίωσε στο πετσί της την οικονομική κρίση του 2013, όταν πολλοί καταθέτες, εν μια νυκτί, έχασαν τους μόχθους μιας ζωής με το κούρεμα των καταθέσεων. Άλλοι, από τη μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκαν στην ανεργία, ενώ άλλοι είδαν τους μισθούς και τα ωφελήματά τους να κουτσουρεύονται. Οι επιπτώσεις, μάλιστα, δεν σταμάτησαν εκεί, καθώς πολλοί πολίτες δυσκολεύονταν να καταβάλουν τις δόσεις τους στις τράπεζες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.
Είμαστε η γενιά που έζησε την εφαρμογή του μνημονίου δημοσιονομικής εξυγίανσης, κατά την οποία η χώρα λειτουργούσε υπό τις αυστηρές υποδείξεις των Ευρωπαίων πιστωτών, της γνωστής τρόικας. Τότε έγινε σαφές ότι, εάν η Δημοκρατία δεν υλοποιούσε τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, οι διεθνείς δανειστές θα επέστρεφαν με ακόμη αυστηρότερες απαιτήσεις.
Είμαστε, επίσης, η γενιά που έζησε για τα καλά την πανδημία του κορωνοϊού. Πέραν του φόβου που προκαλούσε τότε ο ιός, καθώς οι επιπτώσεις του για την ανθρώπινη υγεία ήταν άγνωστες, πολλοί πολίτες, λόγω των περιοριστικών μέτρων που λήφθηκαν για την αναχαίτιση της εξάπλωσης, αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.
Την περίοδο εκείνη τα πάντα είχαν ουσιαστικά παραλύσει, ενώ η οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα υπολειτουργούσε. Εξαιτίας των μέτρων, πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν, τα αεροδρόμια δεν λειτουργούσαν, οι εργαζόμενοι λάμβαναν μέρος του μισθού τους μέσω επιδομάτων από το Υπουργείο Εργασίας, απαγορευόταν η διακίνηση των πολιτών, τα σχολεία παρέμεναν κλειστά και οι μαθητές παρακολουθούσαν διαδικτυακά μαθήματα. Παράλληλα εφαρμοζόταν αυστηρή καραντίνα για όσους έρχονταν από το εξωτερικό ή νοσούσαν.
Αφού καταφέραμε να περάσουμε τις δύο μεγάλες κρίσεις που στιγμάτισαν τη νεότερη ιστορία της χώρας και να ορθοποδήσουμε, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια νέα κρίση. Αυτή τη φορά, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία προκάλεσε μεγάλη ενεργειακή κρίση, με αποτέλεσμα οι τιμές των καυσίμων να εκτοξευθούν.
Ακολούθησαν αυξήσεις στις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και σε προϊόντα της εφοδιαστικής αλυσίδας, γεγονός που οδήγησε σε έντονες πληθωριστικές πιέσεις. Για την αντιμετώπισή τους, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησε σε αύξηση των δανειστικών επιτοκίων. Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις κατά τις οποίες η μηνιαία δόση κάποιων δανειοληπτών διπλασιάστηκε.
Είμαστε η γενιά που βρέθηκε αντιμέτωπη με την ακρίβεια, τους φουσκωμένους λογαριασμούς ηλεκτρισμού, τις αυξημένες τιμές καυσίμων και τα ψηλά επιτόκια. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία επηρέασαν πολλές επιχειρήσεις στην Κύπρο που συναλλάσσονταν με εταιρείες ρωσικών συμφερόντων.
Στο μεταξύ, ξέσπασαν οι εχθροπραξίες στη Λωρίδα της Γάζας. Και ενώ φαινόταν ότι η χώρα κατάφερε να βγει σχετικά αλώβητη και από αυτές τις εξελίξεις, την περασμένη εβδομάδα ξέσπασε νέα πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή, επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό και την Κύπρο.
Τα τελευταία 24ωρα ζούμε με την αβεβαιότητα και τον φόβο μιας πολεμικής απειλής. Βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, καθώς πολλοί έσπευσαν να ετοιμάσουν σακίδια έκτακτης ανάγκης, να αναζητήσουν τα καταφύγια που βρίσκονται στην περιοχή τους, ενώ σχεδόν καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της κατάστασης συναγερμού στην οποία βρίσκονται οι κάτοικοι των Βρετανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι.
Είμαστε η γενιά που είδαμε να φτάνουν στο νησί φρεγάτες και πολεμικά πλοία από την Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και την Ολλανδία για να μας προστατέψουν. Είμαστε η γενιά που βιώνει επιθέσεις με drones.
Η αβεβαιότητα και ο πανικός είναι φυσικά οι μεγαλύτεροι εχθροί. Ωστόσο, όπως φαίνεται, οι επόμενες ημέρες θα είναι δύσκολες. Προέχει η ασφάλειά μας, όμως είναι ήδη ορατό ότι, ακόμη κι αν καταφέρουμε να αποφύγουμε τις άμεσες απειλές, δύσκολα θα γλιτώσουμε τις οικονομικές επιπτώσεις, την ακρίβεια, μια νέα ενεργειακή κρίση και ένα νέο κύμα πληθωρισμού.
Ο τουρισμός, που αποτελεί κινητήρια δύναμη της οικονομίας, άρχισε ήδη να δέχεται τα πρώτα πλήγματα, με τις επιπτώσεις να μετακυλίονται σε όλους τους οικονομικούς τομείς της χώρας.
Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι η οικονομία είναι θωρακισμένη ακόμη και στην περίπτωση που η κρίση διαρκέσει αρκετές εβδομάδες, το βέβαιο είναι πως ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά θα είναι μακρύς, δύσκολος και γεμάτος εμπόδια.
Όπως φαίνεται, θα είμαστε η γενιά που κάθε λίγο θα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πρόκληση.
