Ήταν από την αρχή γνωστό ότι αυτές οι εκλογές θα ήταν ιδιότυπες και “ταραχώδεις”.
Η εμπλοκή στα κομματικά δρώμενα νεοφανών σωτήρων, η διαφαινόμενη αποδυνάμωση παραδοσιακών σχηματισμών, η απαξίωση των πολιτών προς την πολιτική και τα κόμματα, προϊδέαζαν το έδαφος. Τώρα, το βιώνουμε και στην πράξη.
Πρωταγωνιστής, στην προεκλογική περίοδο δεν είναι ο πολιτικός διάλογος, οι θέσεις των κομμάτων και ο πολιτικός πολιτισμός. Αντίθετα, κυρίαρχοι λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες, είναι η τοξικότητα, η σκανδαλολογία και η λάσπη του ενός κατά του άλλου.
Το σκηνικό δεν είναι μόνο θλιβερό και απαράδεκτο, αλλά και άκρως ανησυχητικό και επικίνδυνο.
Αρχηγοί και υποψήφιοι κομμάτων αλληλοκατηγορούνται καθημερινά και δημόσια για ένα σωρό ισχυριζόμενες ατασθαλίες, κομπίνες και παρανομίες. Και μάλιστα, χωρίς αιδώ!
Δεν τους ενδιαφέρει αν αυτά που ισχυρίζονται ισχύουν ή όχι, αν υπάρχουν αποδείξεις, αν μπορούν να αιτιολογηθούν απέναντι στα δικαστήρια. Φτάνει να τα λένε για να πλήξουν πολιτικούς αντιπάλους και να εκτοξεύουν κατηγορίες ο ένας εναντίον του άλλου.
Σχεδόν όλοι έβγαλαν τη γλώσσα τους περίπατο και “ό,τι βρέξει ας κατεβάσει”, όπως λέει και ο λαός.
Αλήθεια, διερωτούνται, πού πάμε; Έχουν επίγνωση των συνεπειών; Έχουν σκεφθεί σε πιο βάραθρο έχουν ρίξει την πολιτική και τον διάλογο; Αμφιβάλλουμε!
Νομίζοντας ότι ρίχνοντας πέτρες ο ένας στον άλλο θα αυξήσουν την εκλογική πελατεία τους, έχουν αφηνιάσει. Με την παρανοϊκή λογική “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”, παρουσιάζονται διατεθειμένοι να τα ισοπεδώσουν όλα, αρχές, αξίες, δεοντολογία, αλληλοσεβασμό κλπ. Η εικόνα που εκπέμπουμε είναι αποκαρδιωτική. Και, δυστυχώς, σ’ αυτό τον λασποπόλεμο συμμετέχουν και νέοι που θέλουν να εμπλακούν στην πολιτική. Κρίμα!
Δυστυχώς, αυτός ο κατήφορος δεν φαίνεται ότι θα σταματήσει. Όλα δείχνουν ότι θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές, όταν θα εκλεγεί η νέα Βουλή.
Οι κόντρες, οι αλληλοκατηγορίες, οι σκληρές αλληλοεπιθέσεις, τα κτυπήματα κάτω από τη μέση και όλα όσα θλιβερά βλέπουμε σήμερα από τα ΜΜΕ (παραδοσιακά και social media), θα τα δούμε να ανθίζουν και να ευδοκιμούν και στα έδρανα του κοινοβουλίου.
Ήδη, μια πρόγευση του τι θα ακολουθήσει παίρνουμε καθημερινά απ’ όσα λέγουν για την Προεδρία της Βουλής και τις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές. Φανταστείτε, τι θα γίνει αύριο με την ανάγκη ψήφισης σοβαρών νομοσχεδίων.
Με όσα βλέπουμε, κανονικά στην προεκλογική περίοδο θα έπρεπε να θεσμοθετούσαμε έναν Κώδικα Πολιτικής Δεοντολογίας, που θα προέβλεπε τη διαγραφή όποιου υποψήφιου παρεκτρέπετο και δηλητηρίαζε το πολιτικό κλίμα.
Δεν γίνεται με επίκληση την ελευθερία έκφρασης να βλέπουμε τη σημερινή κατάντια. Εφόσον κόμματα και υποψήφιοι αρνούνται να είναι κόσμιοι και μέσα σε πλαίσια ορθόδοξου πολιτικού αγώνα, να αποπέμπονται.
Ίσως πολλοί να διαφωνήσουν με αυτό το μέτρο. Όμως, η κατάντια μας είναι τέτοια, που χρειάζονται γκέμια για να συγκρατηθούν οι αφηνιασμένοι υποψήφιοι, που νομίζουν ότι όλα επιτρέπονται στον βωμό μιας βουλευτικής καρέκλας.
Ελπίζουμε στις τελευταίες μέρες που απέμειναν μέχρι τις εκλογές, ορισμένοι να συνέλθουν και να συμμαζευτούν. Οι πολίτες κουράστηκαν να ακούν και να βλέπουν τις ίδιες ανούσιες και αχρείαστες κοκορομαχίες τους.
Η χώρα δεν αντέχει άλλη κατηφόρα. Είμαστε ήδη στο +5 της πολιτικής απαξίωσης.
Φτάνει πια…
