Κατ’ αρχάς, ο Αλέξης Βαφειάδης, είναι παλιός στο παζάρι, αν ληφθεί υπόψη ότι ασκεί αρχιτεκτονική από το 1988, δηλαδή εδώ και περίπου 35 χρόνια. Το έργο του, έτσι κι αλλιώς, δύσκολο ένεκα του ότι θα προΐσταται τμημάτων τα οποία καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του τόπου, οπόταν αναποφασιστικότητα και πολύ ψείρισμα των αποφάσεων δυνατόν να προκαλέσουν αρνητικές αντιδράσεις/επιπτώσεις. Αν ληφθεί υπόψη και η άποψη που έχουν αρκετοί πολίτες για τους ρυθμούς που κινούνται κάποια τμήματα για τα οποία η κριτική είναι από πολλούς κάπως μηδενιστική, της μορφής «έντεκα μίλια δώδεκα ώρες», τότε πρέπει να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση, αν θέλει να υλοποιήσει έργο και όταν φύγει να συνοδεύει το όνομά του θετικό πρόσημο. Το οποίο συνοδεύει τον προκάτοχο του, που προσπάθησε και έφερε αποτελέσματα.
Αν κρίνουμε από τις σπουδές του θα τα καταφέρει. Το ίδιο ισχύει και με την παράδοση της οικογένειας. Όμως, άλλο είναι τα πτυχία και άλλο να εφαρμόσεις πολιτική και να διοικήσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Βαρόμετρο του «Φ» για την Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη
Άλλο είναι να εργάζεσαι σε μια οικογενειακή επιχείρηση και άλλο είναι να επιχειρήσεις να κουμαντάρεις το υπουργείο Μεταφορών και Έργων. Και εφόσον μιλάμε για έργα, το κυκλοφοριακό είναι από τα κορυφαία ζητήματα που, θέλει δεν θέλει, θα χειριστεί. Και αν επιτύχει έστω και σ’ αυτό, θα βαθμολογηθεί με 8 στα 10, έστω και αν στα υπόλοιπα ζητήματα που θα αντιμετωπίσει περνά απλώς τη βάση. Μέχρι να ξεκαθαρίσει αυτό, 7 στα 10. Αν καταφέρει να κάνει τους οδηγούς να μην βρίζουν κάθε πρωί, κάθε μεσημέρι και κάθε απόγευμα, θα έχει καταφέρει πάρα πολλά μέχρι να λήξει η θητεία του. Λέμε μέχρι να λήξει, διότι κάποιοι υποστηρίζουν, πως αν αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να κάνει αυτό που θεωρεί ότι πρέπει να γίνει, δεν το έχει και σε πολύ να πάει σπίτι του.
Παράλληλα, υπάρχουν και λιμάνια και αεροδρόμια, πίσω από τις συμβάσεις των οποίων κρύβονται παγίδες. Καλή συνέχεια για το καλό όλων.
Βαθμολογία: 7/10
