ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ-ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Τη σημασία που έχει η ενεργοποίηση του άρθρου 42/7 τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο όσο και για τα κράτη μέλη χωριστά θα τονίσει ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κατά την παρέμβασή του στη συζήτηση που ξεκίνησε το απόγευμα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Πρόθεση του Προέδρου Χριστοδουλίδη είναι να απαντήσει και προς εκείνους τους κύκλους εντός ΕΕ που επιμένουν να υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι πόλεμος της Ευρώπης. Μια τοποθέτηση που έγινε και από την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλας.

Προσερχόμενος το πρωί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είχε αναφέρει στις δηλώσεις του είχε εκφράσει και δημοσίως την διαφωνία με αναφορές που έγιναν και οι οποίες υποστηρίζουν ότι δεν είναι θέμα της ΕΕ.

Κυβερνητικοί κύκλοι ανέφεραν πως η τοποθέτηση αυτή του Προέδρου Χριστοδουλίδη ήταν και μια απάντηση προς την Κάγια Κάλας για τη συγκεκριμένη της τοποθέτηση.

Την περασμένη Δευτέρα μετά το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων η Ύπατη Εκπρόσωπος ΕΕ, είχε σημειώσει χαρακτηριστικά: «Αυτός δεν είναι πόλεμος της Ευρώπης», προσθέτοντας ότι τα ευρωπαϊκά συμφέροντα επηρεάζονται από την κρίση.

Η Λευκωσία φαίνεται να έχει ενοχληθεί ιδιαίτερα από την τοποθέτηση της Κάλας καθώς δείχνει να μην λαμβάνει υπόψη ότι ένεκα αυτού του πολέμου η Κύπρος, ένα κράτος μέλος της ΕΕ είχε επιπτώσεις.

Η Λευκωσία, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες επενδύει πάρα πολλά στη λήψη μιας απόφασης που θα αφορά την ενεργοποίηση του άρθρου 42/7 της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό που κρατά ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης από τις επαφές του με τους επικεφαλής των θεσμών της ΕΕ είναι η θετική τους προσέγγιση στο όλο θέμα. Τόσο ο Αντόνιο Κόστα όσο και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν προσεγγίζουν θετικά στο να ληφθούν αποφάσεις που έχουν να κάνουν με την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου άρθρου όταν ένα κράτος μέλος της ΕΕ βρεθεί υπό απειλή.

Την ίδια ώρα, η εξήγηση που δίνεται από κυβερνητικούς κύκλους είναι πως η Λευκωσία δεν είχε πρόθεση να ζητήσει εξ υπαρχής ενεργοποίηση του άρθρου 42/7 από την ώρα που οι άμεσες ανάγκες καλύπτονταν από τις δυνάμεις που έστειλαν Ελλάδα, Γαλλία και Ιταλία.