Φαντάζομαι είδατε την αξιολόγηση του Προέδρου και των υπουργών του στον «Φ» για τις πρώτες 100 μέρες… ακυβερνησίας. Για να πω το ήμαρτον μου, η κυβέρνηση μπορούσε να πάρει καλή βαθμολογία μόνο αν αξιολογείτο στην κλίμακα Γιαννάκη Γιαννάκη. Δηλαδή, να γίνει αναγωγή του 12 σε 19 και του 13 σε 21 κ.ο.κ. Αλλά, να βαθμολογήσουν τον Πρόεδρο με 6 και τους υπουργούς με μέσον όρο 6 και κάτι, ωσάν να ήταν επαρχιακός ερασιτεχνικός θίασος; Και τσίρκο να ήταν, με τόσους κλόουν που διαθέτει να ελάμβανε καλύτερη βαθμολογία. Με τόση αυστηρότητα δεν θα βαθμολογούσε ούτε ο Θεμιστοκλέους την Ατταλίδου. Μα δεν βλέπουν ότι ο Πρόεδρος έβαλε τον πήχη ψηλά; Θα μου πείτε εκεί που τον έβαλε ποιος να τον κατεβάσει αλλά τέλος πάντων.
Αν συνεχίσει έτσι, πολύ φοβάμαι ότι αντί για 100 μέρες, στο τέλος θα μιλάμε για χίλιες και μία νύχτες της κυβέρνησης. Αλλά πιστεύω ότι αξίζει να δοθεί στον Πρόεδρο μια δεύτερη ευκαιρία, αν και με τις γκέλες στις οποίες υπέπεσε, βρισκόμαστε ήδη στην 30η ευκαιρία αντί στη δεύτερη. Με αυτό δεν υπαινίσσομαι ότι κάποιοι θεώρησαν την ψήφο του λαού σαν σημαία ευκαιρίας για να καταλάβουν την εξουσία ούτε και θεωρώ πως είναι όλοι καιροσκόποι.
> Πάντως, το γεγονός ότι ο Πρόεδρος φάνηκε λίγο άξεστος διορίζοντας τον Μιχάλη Χατζηγιάννη στο υφυπουργείο Πολιτισμού δεν σημαίνει ότι δεν έχει ευαισθησίες. Νομίζω έχει ευαισθησία στη σκόνη και στην αλήθεια. Δεν τις αντέχει. Μπορεί βεβαίως να κάνουμε κρύα αστεία αλλά είναι ευαίσθητος ο Πρόεδρος. Αφού έχει και 5.000-6.000 βιβλία σε κιβώτια, περιλαμβανομένων και συνταγών του Πετρετζίκη. Έπειτα, έχει «ξεκάθαρες» θέσεις για όλα τα ζητήματα. Και είναι και σταθερός στον λόγο του. Θα μου πεις, «πάνω απ’ όλα «ο λόος του αδρώπου είναι» αλλά θα ξεχαστούν και οι αντιδράσεις και όλα. Εδώ εξελέγη δύο φορές ο Νίκος Αναστασιάδης και θα σκεφτεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης; Άστε τις δημοσκοπήσεις που κυκλοφορούν και με βάση τις οποίες έρχεται δεύτερος πίσω από τον Ανδρέα Μαυρογιάννη. Το πουλλίν επέτασεν. Όμως, κάποιοι διογκώνουν τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία, παραβλέποντας όλα τα θετικά και συγκεκριμένα το γεγονός ότι στα γενέθλια του Νικόλα Παπαδόπουλου παρέστη σύσσωμο το Υπουργικό Συμβούλιο, κάτι το οποίο αποτελούσε λαϊκή επιταγή. Μόνο και μόνο ότι έπαιξε πιάνο ένας κοτζάμ υφυπουργός και αναρτήθηκε το συμβάν στην ιστοσελίδα του υφυπουργείου, είναι ωσάν να παρακολουθήσαμε δέκα παραστάσεις στο Ηρώδειο. Και το γεγονός ότι ο Πρόεδρος και ο υφυπουργός γνωρίζονταν από τον καιρό που βρίσκονταν και οι δύο στην Αθήνα, δεν σημαίνει ότι σύχναζαν μόνο σε σκυλάδικα. Προτού αρχίσει να τραγουδά ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ποιοτικά τραγούδια (χέρια ψηλά και τέτοια) άκουγαν και τον ΛΕΠΑ και ένα-δυο άλλους ποιοτικούς. Αλλά, ας αφήσουμε τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση να υλοποιήσουν το έργο που εξήγγειλαν και βλέπουμε.
> Κατά τ’ άλλα, στεναχωρήθηκα με τον κλονισμό της υγείας του Πάπα αν και το ανέμενα. Δεν άντεξε ο Ποντίφικας τη συνάντηση με την Έμιλι και τον Αίαντα των ΜΜΕ Χρύσανθο Τσουρούλη και τον τρέχουν στα νοσοκομεία. Την αναφορά στον Αίαντα μην την συγχύσει κανείς με το αντιοχλαγωγικό όχημα της Αστυνομίας το οποίο έδρασε επί υπουργίας της κ. Γιολίτη. Εν πάση περιπτώσει, κι εσύ Πάπας να ήσουνα, πόσο να αντέξεις τον Τσουρούλη να σου κρατά το χέρι και την Γιολίτη με τα μαύρα ρούχα ως τον αστράγαλο; Μέχρι να του εξηγήσει ο Τσουρούλης ότι κάνει κουμάντο στην Κύπρο και πως είναι, περίπου, ο επί γης Θεός, ο Ποντίφικας σχεδόν κατέρρευσε. Αλλά εκεί που έμεινε στήλη άλατος, ήταν όταν ο Χρύσανθος Τσουρούλης, πλήρης σεμνότητος συστολής και μετριοφροσύνης, φέρεται να του είπε: «Όχι ότι θέλω να περιαυτολογήσω αλλά είμαι ο καλύτερος» και πως οι άλλοι (ποιος τους υπολογίζει;) ακολουθούν έτη φωτός πίσω και ότι βρίσκονται ακόμη πάνω στα δέντρα (που λέει ο λόγος) και ότι είναι έτοιμος να τους σταυρώσει για να σωθεί ο ίδιος.
Όπως μεταδόθηκε, ο Πάπας κατέρρευσε πλήρως όταν ο Τσουρούλης του ζήτησε να του μεταβιβάσει το αλάθητο αφού έτσι κι αλλιώς ουδένα λάθος διέπραξε στην πλήρη, μεστή και πολυτάραχη αν και ασκητική ζωή του (στα σαλόνια). Και όχι μόνο αυτό, αλλά ζήτησε και το ειδικά διαμορφωμένο αλεξίσφαιρο όχημά του για να αισθάνεται ασφαλής καθώς χαιρετά τους πιστούς όταν συγκεντρώνονται γονυπετείς ανά την Κύπρο προκειμένου να τον υμνήσουν, αναφωνώντας, ανάμεσα σε άλλα «μέγας είσαι Κύριε (Τσουρούλη) και θαυμαστά τα έργα σου».
Εν πάση περιπτώσει ο Ποντίφικας υπεβλήθη σε εγχείρηση λόγω εντερικής απόφραξης. Προσωπικά δε, θα ήθελα να προειδοποιήσω το Βατικανό, να κρύψει την συνέντευξη του Βίκτωρα Παπαδόπουλου στον «Φ», αν η Αγία Έδρα επιθυμεί να μην υποστεί και εγκεφαλικό ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
> Ο διευθυντής του γραφείου Τύπου στην προεδρία και στενός συνεργάτης του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη, Βίκτωρας Παπαδόπουλος, με τη μετριοφροσύνη που τον διακατέχει και κληθείς από τον «Φ» να αξιολογήσει τις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησης του αχταρμά, ανέφερε ότι «ο βαθμός αξιολόγησης των όσων έχουν γίνει μέσα σε αυτές τις 100 μέρες, με αντικειμενικά κριτήρια, είναι ψηλός». Δηλαδή, αν δεν ήταν αντικειμενική η αξιολόγηση του, με τι βαθμό θα βαθμολογούσε την παράσταση που παρακολουθούμε; Με 20 (θαυμαστικό) από τα 10;
Λέει επίσης, πως η ταχύτητα με την οποία άρχισε να εφαρμόζεται το πρόγραμμα διακυβέρνησης του Νίκου Χριστοδουλίδη είναι μεγάλη. Εννοεί στην κλίμακα Θεμιστοκλέους; Εντάξει, στους λάθος διορισμούς και στα αυτογκόλ δεν την προλαβαίνουμε. Μας είπε επίσης, πως «δεν θα ανέμενε κανείς ότι μέσα στις πρώτες 100 μέρες μια νέα Κυβέρνηση θα εφάρμοζε πλήρως το πρόγραμμα της». Για να είμαι ειλικρινής, πολλοί είναι αυτοί που δεν αναμένουν να εφαρμόσει το πρόγραμμά της όχι στις πρώτες 100 μέρες αλλά ούτε σε 100 χρόνια.
Ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος απαρίθμησε 14 ενέργειες της κυβέρνησης για να δείξει ότι παρήχθη έργο και ειλικρινά διερωτώμαι, γιατί δεν εισηγήθηκε ανάλογα μέτρα και στην προηγούμενη κυβέρνηση την οποίαν υπηρέτησε, ώστε να απολαμβάνουμε από καιρό τους καρπούς των δράσεων τις οποίες ανέπτυξε.
Στο σημείο αυτό να ευχηθώ στον Βίκτωρα Παπαδόπουλο τα καλύτερα και σε μας τους υπόλοιπους, «μη χειρότερα».
