Η Εκκλησία έκτισε ένα ολόκληρο συγκρότημα σε περίοπτη θέση της Λεμεσού παρουσιάζοντας το ως κοινωνικό έργο.
Σε μια εποχή που η στέγη είναι δυσεύρετη (κυρίως στη Λεμεσό) θα παρείχε στους φοιτητές στέγαση έναντι φτηνού ενοικίου. Και πριν αλέκτωρ λαλήσει, το ενοίκιο πήρε την ανιούσα αποδεικνύοντας πως δεν επρόκειτο παρά για ακόμα μια επιχείρηση της Εκκλησίας.
Επεκτάθηκε πλέον και στον τομέα των φοιτητικών εστιών επιβεβαιώνοντας πως «τα χρήματα δεν είναι για να τα πετάμε στο γάμο του καραγκιόζη».
Χ.Χ.
