Έξω από τη Νομική Υπηρεσία δεν συγκεντρώθηκαν οπαδοί κάποιου κόμματος ή φανατικοί πολέμιοι άλλου κόμματος, δεν μαζεύτηκε κάποια νομενκλατούρα με ιδιοτελή συμφέροντα ή το λούμπεν προλεταριάτο που αναζητεί το επαναστατικό υποκείμενο.
Έσπευσαν εκεί, εκατοντάδες πολίτες που δεν μπορούν να ανεχτούν την αδικία, που δεν μπορούσαν να αφήσουν μόνους μια μάνα και έναν πατέρα που τα έβαλαν με τα θεριά για την τιμή του παιδιού τους. Ήταν το μόνο που μπορούσαν να κάνουν, ως πολίτες μιας δημοκρατίας.
Έξω από τη Νομική Υπηρεσία δεν στήθηκε λαϊκό δικαστήριο, αν και αξίζει μερικών που διαχειρίζονται το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον αυτού του τόπου. Εκφράστηκε απόλυτα το κοινό περί δικαίου αίσθημα και είναι λάθος να υπεραναλύονται οι προθέσεις και τα αιτήματα. Εκφράστηκε η αλληλεγγύη για μια οικογένεια που προσπαθεί εδώ και 18 χρόνια να καταγγείλει τη συγκάλυψη και να προφυλάξει τη μνήμη του γιου της.
Το μήνυμα ήταν σαφές και είχε να κάνει με ένα ολόκληρο σύστημα που τρώει τα παιδιά της Κύπρου και δεν αφορά μόνο ένα κόμμα ή μόνο μια κυβέρνηση. Το μήνυμα ήταν σαφές και αυτό πρέπει να απομείνει από τη διαδήλωση της Τετάρτης: Να λογοδοτήσουν και να παραιτηθούν όσοι διαχειρίστηκαν την υπόθεση, να τιμωρηθούν οι ένοχοι, να επικρατήσει η δικαιοσύνη, να μην ξαναγίνει τέτοιο έγκλημα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
ΑΛ.ΜΙΧ.
