Εωσφόρος
>>Βρήκε την ευκαιρία το ΑΚΕΛ να χύσει το δηλητήριο του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος ένωσε δυνάμεις με τους αντιστασιακούς και με τους πραξικοπηματίες και παρ’ ολίγον να του πουν, πως μόνο με τα … μεχμετζίκ δεν ένωσε δυνάμεις.
Με αφορμή την κατάθεση δάφνινου στεφανιού, ο καθένας είπε το μακρύ του και το κοντό του και βγήκε ο άλλος και διερωτήθηκε: Όταν προεκλογικά αλώνισε όλη την Κύπρο, δεν βρέθηκε ένας πολίτης να του πει, πως για να γίνεις σωστός Πρόεδρος πρέπει να έχεις και λίγη τσίπα; Μεταξύ μας, ο κ. Χριστοδουλίδης το είπε ασχέτως αν κάποιοι προσποιούνταν πως δεν άκουαν. Είπε πως θα είναι συνεχιστής του Νίκου Αναστασιάδη. Ακόμη κι εδώ αντέγραψε, επαναλαμβάνοντας τις τιμές προς όλους. Βεβαίως, ο Νίκος Χριστοδουλίδης ήταν πολυσυλλεκτικός και τον ψήφισαν σχεδόν όλοι εκτός απ’ τους μισούς.
>>Τελικά, το ΕΛΑΜ είναι το μικρότερο κόμμα το οποίο ανέδειξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κάτι το οποίο πρέπει να του αναγνωριστεί. Αλλά επειδή κάποιοι κόλλησαν στο γεγονός ότι το στεφάνι ήταν δάφνινο, να τους πω «σιγά τον πολυέλαιο»! Μια αναζήτηση στο διαδίκτυο βάζει τα πράγματα στη θέση τους: «Το δάφνινο στεφάνι είναι τιμητικό σύμβολο και έπαινος για κάποια νίκη ή για κάποια ιδιαίτερη απόδοση που είχε επιτύχει ο τιμώμενος σε αθλητικό αγώνα ή σε κάποια άλλη αναμέτρηση ιδιαίτερης σημασίας, ιδιαίτερα στην αρχαιότητα. Στη σύγχρονη εποχή είναι ευρέως γνωστό και παραμένει σύμβολο δόξας και τιμής». Ο Πρόεδρος λοιπόν δεν τίμησε αυτούς που έστρεψαν τα όπλα κατά των νόμιμων δυνάμεων. Απλώς τους τίμησε για το γεγονός ότι κατέλυσαν τη δημοκρατία και τη Δημοκρατία. Πάντως, ο Πρόεδρος έβαλε το ΑΚΕΛ στη θέση του (για το γεγονός ότι τον επέκρινε για την απόδοση τιμών στους καταδρομείς που σκοτώθηκαν κατά το πραξικόπημα) δηλώνοντας σε δημοσιογράφους: «Είμαι εδώ για να τιμήσω όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για να προασπίσουν τη δημοκρατία». Και επειδή δεν τον ρώτησε κανείς, τον ερωτά η στήλη: «Ωραία, τους άλλους γιατί τους τίμησες»; Και συνέχισε ο Πρόεδρος: Είμαι εδώ για να τιμήσω όλους αυτούς που μέσα από τους αγώνες τους προστάτευσαν ό,τι πιο σημαντικό έχουμε. Δεν είμαι εδώ για να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα, για να δικαιολογήσω όλους αυτούς που εμπλέκονται στο προδοτικό πραξικόπημα. Και επειδή πάλι δεν ρώτησε κανείς, ερωτάται ο Πρόεδρος: Αν το πραξικόπημα είναι προδοτικό, αυτοί που έλαβαν μέρος στην υλοποίηση του τι είναι;
>>Δεν θα τα ρωτούσα αυτά, αλλά πήρα θάρρος από τον Νικόλα Παπαδόπουλο, του οποίου το κόμμα διαχώρισε τη θέση του. Αλλά, αν αυτός που τον «ανακάλυψε», τον επέκρινε, η στήλη η οποία δεν ανακάλυψε κανέναν και τίποτε, να προσποιείται ότι δεν είδε τίποτε; Εδώ, τον επέκριναν τα εξαπτέρυγά του, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ. Πάντως, τα δύο αποκόμματα έτριξαν τα δόντια στον Πρόεδρο στο θέμα των εκποιήσεων. Έριξαν μερικές ντουφεκιές για την τιμή των όπλων, κόρδωσαν καλά, τους πήραν οι κάμερες, προειδοποίησαν, τόνισαν, υπογράμμισαν και ύστερα έκαναν τέτοια κωλοτούμπα, ώστε τους κάλεσε ο ομοσπονδιακός προπονητής για δοκιμαστικά ενόψει των επόμενων Ολυμπιακών Αγώνων, στο αγώνισμα της κυβίστησης, κοινώς κωλοτούμπας. Κάτι σαν αυτοδιασυρμός εις βάθος. Διότι για ύψος δεν μιλάμε. Ήταν ή του ύψους ή του βάθους αλλά κατέληξαν στον πυθμένα. Καλά ο Μαρίνος Σιζόπουλος ουδείς κατάλαβε τι ψήφισε. Ήταν κάτι σαν ψήφος μεταλλασσόμενη, ψήφος χαμαιλέοντας. Άλλαζε χρώμα κατά περίσταση και τελικά κατέληξε όπου φυσούσε ο άνεμος.
>> Εδώ κλείνει η παρένθεση και επανερχόμαστε στον Πρόεδρο και στις δηλώσεις του στο σημείο που ανέφερε ότι θα ενώσει τον λαό. Και επειδή και πάλιν ουδείς τον ρώτησε, τον ερωτά ξανά η στήλη: Γιατί χρειάζεται να ενώσει το λαό ο Πρόεδρος; Ποιος τον χώρισε; Και γιατί να χρειάζεται επανένωση η πατρίδα μας; Πως «έτυχε» να χωριστεί; Τελικά, το να είσαι πρόεδρος δεν είναι εύκολο πράγμα και πιστεύω πως ο τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης θα νοιώθει ευτυχής τώρα που παρέδωσε τη σκυτάλη, υπό την έννοια ότι θα ασχοληθεί περισσότερο με τα εγγόνια του. Θα ξυπνά ό,τι ώρα θέλει (βεβαίως αυτό έκανε πάντα) και θα κατεβαίνει στο ισόγειο όπου θα βγάζει σκοπιά ο εθνοφρουρός εγγονός του, θα λένε τα νέα τους, θα πίνει το ποτό του και θα συνεχίσει την ημέρα του χωρίς σκοτούρες. Εντάξει, τον έκραξαν λίγο για την μεταφορά του εγγονού στη Λεμεσό (ανεξαρτήτως μορίων) και επέκριναν και αξιωματικούς επειδή συνέβαλαν σε αυτό, αλλά προσωπικά κρίνω πως όλα αυτά είναι εν πολλοίς και υπερβολές. Διότι, μεταξύ μας, χρειαζόταν παρέμβαση του τέως Προέδρου για να στήσουν φυλάκιο έξω από το σπίτι του εγγονού του; Δεν ήξεραν από μόνοι τους οι αξιωματικοί, πως αν δεν το έκαναν θα τους έπαιρνε ο Εωσφόρος ή έστω ο δαίμονας; Εξάλλου, ο εγγονός δηλώθηκε ως «αθλητής στη Λέσχη Αυτοκινήτου». Και επειδή η στήλη δεν καταπίνει αμάσητους τους διάφορους ισχυρισμούς, το έψαξε και επιβεβαίωσε ότι ο εγγονός του Νίκου Αναστασιάδη διαπρέπει στο οδήγημα και ειδικά στις υψηλές ταχύτητες κάτι το οποίο σε μεγάλο βαθμό οφείλει στο γεγονός (αν είναι γεγονός) ότι ανάμεσα στους καθηγητές του στο σχολείο περιλαμβανόταν και ο οδηγός της φόρμουλα 1 (και βουλευτής Ανδρέας Θεμιστοκλέους. Ο οποίος μάζεψε περισσότερα εξώδικα παρά ψήφους. Πάντως, θα πρέπει να αναγνωρίζουμε, πως όταν βρισκόταν στο Προεδρικό ο Νίκος Αναστασιάδης, αν μη τι άλλο επικρατούσε κάποια τάξη, σε σχέση με τώρα που είναι περίπου «μπάτε σκύλοι αλέστε». Και να έμπαιναν μόνο σκύλοι στο καλό του Θεού. Τις προάλλες είδατε τις εικόνες και το βίντεο από την είσοδο μιας οχιάς στον προεδρικό. Όπως μεταδόθηκε έχασε το δρόμο της, αν και πιστεύω πως πήγε εκεί αναζητώντας άλλες οχιές. Γέμισε το Προεδρικό και κυριολεκτικά τους έζωσαν τα φίδια. Τώρα, πως μαζεύτηκαν όλες εκεί, ουδείς γνωρίζει. Και να υπήρχαν και γάτες να εξαλείψουν τις οχιές πάλι καλά αλλά εξαφανίστηκαν και αυτές. Αφού οι Γάλλοι λένε πως χάθηκαν 300.000 από ασθένεια των γάτων. Οι Βρετανοί δίνουν τους δικούς τους αριθμούς και όλοι μαζί ευαισθητοποιούνται. Δεν είναι, να πεις, μετανάστες που αν πνιγούν δεν θα τους κλάψει κανείς.
