Η αναρχία που επικρατεί σε πολλές πολυκατοικίες πρέπει να τερματιστεί διότι πέραν των θεμάτων ασφάλειας που υπάρχουν και του γεγονότος ότι πολλοί δρουν αυθαίρετα (κτίζουν, χαλούν, παρεμβαίνουν σε κοινόχρηστους χώρους κοκ) είναι και θέμα ποιότητας ζωής των ιδιοκτητών ή των ενοίκων.
Όμως, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ανθρώπων που διαμένουν σε κοινόκτητες οικοδομές και η τροποποίηση της νομοθεσίας θα πρέπει να λάβει υπόψιν όλους τους παράγοντες για να μην μείνει γράμμα κενό. Ο ένας νοικιάζει και δεν τον ενδιαφέρει να πληρώσει προκειμένου να βελτιωθεί το κτήριο.
Ο άλλος το νοικιάζει απλώς για να εισπράττει και δεν τον ενδιαφέρει να δαπανήσει χρήματα για εξωραϊσμό του κτηρίου. Ο άλλος θέλει να το πουλήσει και απαιτεί να εκτελεστούν έργα για να πουλήσει πιο ακριβά μπορεί το διαμέρισμά του.
Ο άλλος είναι συνταξιούχος και δεν έχει «μία». Ο άλλος είναι ιδιοκτήτης και θέλει να ζει σε ένα κτήριο το οποίο να λειτουργούν όλα ομαλά. Κοντολογίς, ο κάθε ένας έχει τους σκοπούς και τις σκοπιμότητες του. Συνεπώς διαχωριστική γραμμή που θα τραβηχτεί στη νέα νομοθεσία πρέπει να λαμβάνει υπόψιν όλους τους παράγοντες χωρίς να ευνοείται μία ομάδα ιδιοκτητών/ενοικιαστών εις βάρος όλων των άλλων. Σε άλλες χώρες βρήκαν λύσεις, δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό.
Β.
