Ηλικιωμένος καρκινοπαθής και χήρος που πολέμησε το 1974, σάστισε όταν στις αρχές του μήνα διαπίστωσε πως μειώθηκε το ποσό του δημοσίου βοηθήματος που λάμβανε προκειμένου να καλύπτει έξοδα φροντίστριας.
Όταν μας ενημέρωσε, αποταθήκαμε στο Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας. Οι εκεί λειτουργοί ευαισθητοποιήθηκαν αμέσως και μας εξήγησαν ότι το εν λόγω βοήθημα καθορίζεται με βάση το όριο για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα (480 ευρώ).
Επικαλέστηκαν τη σχετική νομοθεσία. Κατά συνέπεια, όπως μας εξήγησαν, από τη στιγμή που αυξάνεται η σύνταξη, τότε και το εν λόγω επίδομα μειώνεται αναλόγως.
Το εν λόγω Υφυπουργείο δεν χαρακτηρίζεται από αναλγησία. Ίσα ίσα. Αλλά θα πρέπει να προωθήσει αλλαγές σε ό,τι αφορά ομάδες συμπολιτών μας με ιδιαιτερότητες. Ένας ηλικιωμένος, ο οποίος στην προκειμένη πρόσφερε στην πατρίδα, ενώ η ζωή του φέρθηκε τόσο σκληρά, χάρηκε για την αύξηση, σκεπτόμενος ότι θα βγαίνει ο μήνας λίγο πιο άνετα.
Ωστόσο, λίγο μετά διαπίστωσε ότι μειώνεται αναλόγως ένα άλλο επίδομα. Σχολίασε πως αυτό είναι «δώρον άδωρον». Ας μπούμε στη ψυχολογία αυτών των ανθρώπων κι ας δώσουμε λύσεις.
Φ.Μ.
