Καλύτερα να σού βγει το μάτι παρά να σού βγεί το όνομα λέει ο θυμόσοφος λαός και έχει δίκιο. Ο πρότερος μη καθαρός βίος σέρνει το όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας στα λασπόνερα για μια ακόμη φορά.
Ο χορός του διασυρμού συνεχίζεται και θα συνεχίζεται γιατί πρώτοι δώσαμε το πόδι μας και δεν το κόψαμε ευθύς μόλις προέκυψε το ζήτημα με τα χρυσά διαβατήρια δια παντός… Όμως οφείλουμε να είμαστε λίγοι πιο υποψιασμένοι όταν βγαίνουν όλα αυτά τα «κατηγορώ» σε βάρος της Κύπρου, σε σχέση με τη Ρωσία, με τον Πούτιν, με Ρώσους ολιγάρχες όταν χώρες όπως η Βρετανία φιλοξενούσε τους μεγιστάνες του πλούτου από τη Μόσχα…
Όταν χώρες όπως η Γερμανία είναι γνωστό πόσο αγωνίστηκε για να συνεχιστεί η ροή του φυσικού αερίου… όταν ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, σοσιαλδημοκράτης μάλιστα, είναι στενός συνεργάτης του Πούτιν … αλλά δεν βρέθηκαν πρώτες στο κατηγορητήριο. Αιρετικά μεν δημοκρατικά δε καταθέτουμε: Η μικρή Κύπρος όμως είναι εύκολος στόχος, αφού είπαμε τους δώσαμε πάτημα, αλλά είναι τυχαίο ότι βγήκαν τα δημοσιεύματα τη συγκεκριμένη συγκυρία;
Με την ανάπτυξη της πρωτοβουλίας της Λευκωσίας για ανθρωπιστικό διάδρομο για τη Γάζα, με την κλιμάκωση των προσπαθειών για διορισμό ειδικού απεσταλμένου του γγ στο Κυπριακό, και με τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους; Το αυτομαστίγωμα γιατί κάποιοι θέλουν να εκδικηθούν Νίκο Αναστασιάδη και Νίκο Χριστοδουλίδη δεν θα πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή; Όχι τίποτε άλλο, αλλά γιατί οι προσπάθειες να καθαρίσει το όνομα της χώρας μας πάνε στράφι… Κι όπως είναι γνωστό το γινάτι βγάζει μάτι!
Α
