Οι δημοσιογράφοι δεν είναι υπεράνω του νόμου και αν έχουν διασυνδέσεις με τρομοκρατικά κινήματα να συλλαμβάνονται, να δικάζονται και να καταδικάζονται.
Το ίδιο πρέπει να ισχύει για όλους, περιλαμβανομένων και κορυφαίων πολιτειακών αξιωματούχων όταν με ενέργειες τους, στηρίζουν και ενισχύουν πράξεις τρομοκρατίας και γενοκτονίας από κράτη και μάλιστα μπροστά σε τηλεοπτικούς φακούς. Και ύστερα πελαγοδρομούν και το παίζουν μωρές παρθένες, όσον και αν το τελευταίο αμφισβητείται έντονα.
Ο φόβος δεν είναι μήπως με τις ρυθμίσεις που προωθούνται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (μέσω του προωθούμενου ευρωπαϊκού κανονισμού) παρακολουθούνται δημοσιογράφοι που τυχόν σχετίζονται με τρομοκρατία. Ο φόβος εστιάζεται στο ενδεχόμενο παρακολούθησης των δημοσιογράφων στις επικοινωνίες τους με επικεφαλής θεσμών ή και πολιτικών ή και κοινών θνητών, για να τους έχουν στο χέρι, με επίκληση την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Υπάρχει κανείς που εμπιστεύεται οποιαδήποτε κυβέρνηση, ότι δεν θα καταχραστεί τους κανονισμούς, είτε αυτοί είναι ευρωπαϊκοί είτε εθνικοί;
Β.
