Γεγονός παραμένει ότι στην εποχή που θριαμβεύει η εικόνα και οι εντυπώσεις παρά η ουσία, η Κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι πήρε εξ αρχής μιαν αξιοσημείωτη πρωτοβουλία με την «Αμάλθεια», κοπίασε πολύ για να επιτύχει και πρόβαλε με θετικό τρόπο την Κύπρο διεθνώς, η βιασύνη και ο άτσαλος τρόπος προβολής του όλου θέματος εκ μέρους της έδωσε αφορμή για κριτική και ειρωνικά σχόλια.
Γεγονός παραμένει, επίσης, ότι πολλοί στον τόπο μας δείχνουν να μην έχουν δεχθεί ακόμη το γεγονός ότι οι εκλογές τέλειωσαν εδώ και δέκα μήνες και ψάχνουν διαρκώς τρόπους να αποδείξουν την ορθότητα της δικής τους επιλογής.
Δεν νομίζω να μην ακούσατε και να μη διαβάσατε τα ειρωνικά σχόλια, τη χλεύη, την απαξίωση σχετικών και ασχέτων, ότι «τίποτε δεν μπορεί να γίνει», ότι «και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία ακόμη επικοινωνιακή φιοριτούρα τού αναξιόπιστου Προέδρου μας».
Τι έχουν τώρα να πουν άτομα που υπηρέτησαν τη Δημοκρατία από θέσεις ευθύνης, που μας συνήθισαν να εκφέρουν σοβαρό και τεκμηριωμένο λόγο, όπως η πρώην υπουργός Εξωτερικών κυρία Μακρουλλή, φίλοι με ευαίσθητες κεραίες, όπως ο Ντίνος Οδυσσέως με τις μακροσκελείς παρεμβάσεις στα ΜΚΔ, συνάδελφοι δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι, σχολιογράφοι και λοιποί, που εξέφραζαν απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και ότι, στην ουσία, είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό παιχνίδι τού κ. Χριστοδουλίδη;
Ας μας προβληματίσει όλους ότι αυτού του είδους η κριτική που απαξιώνει την αντίθετη προς εμάς άποψη, ενισχύει περαιτέρω και τη συνεχώς αυξανόμενη απαξίωση τού πολίτη προς την πολιτική. Είναι καιρός, οι μεν κυβερνώντες να κάμνουν περισσότερα και να ανακοινώνουν λιγότερα και στην ώρα τους, οι δε επικριτές να ενεργούν με κίνητρο το δημόσιο καλό και όχι να φανερώνουν μιαν ενόχληση μήπως και επιτύχει κάπου η κυβέρνηση και πιστωθεί κάτι θετικό. Ας πιστέψουμε, επιτέλους, και λίγο στον τόπο μας και στους ανθρώπους του, κι ας στοχεύσουμε τους πραγματικούς επιβούλους της πατρίδας μας, που τείνουμε να αφήνουμε στο απυρόβλητο. Έχουν όνομα.
ΠΑΥ. Κ. ΠΑΥ.
