Οι προσδοκίες για κάθαρση, εκσυγχρονισμό και πάταξη της διαφθοράς και του γλειψίματος ήταν μεγάλες πριν τις εκλογές. Τις καλλιεργούσαν οι υποψήφιοι, ειδικά ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Μετεκλογικά δεν παρέδωσε το αναμενόμενο – δυστυχώς για τον τόπο -, κάποιες φιλότιμες προσπάθειες δεν θα τις υποτιμήσουμε, μακριά οι ισοπεδωτικές προσεγγίσεις των αντιπολιτευομένων. Nτροπή, μας βλέπει κι ο κόσμος.
Οπόταν το περιβόητο State of the Union, όσο φανταζέ κι αν ήταν, όσα «θα» κι αν προτάχτηκαν, η καχυποψία είναι, δικαιολογημένα, ο νέος βασιλιάς στην πόλη. Προεκλογικά θα λέγαμε ουάου! Τώρα θέλουμε χέρια να βυθίζονται στο χώμα: Νέες τεχνολογίες, ξεσκαρτάρισμα στην Παιδεία, περιορισμός άχρηστων εξόδων, τέλος στα δυσθεώρητα μισθολόγια και τους πολίτες δύο ταχυτήτων, ποινικοποίηση του μέσου κλπ κλπ. Και τότε να μιλήσουμε.
Ένα πλάσμα τέλος πάντων να τα βάλει μετωπικά με το σύστημα. Κι ας του πάει κόντρα. Ο κόσμος ξέρει. Θα χειροκροτήσουμε κιόλας. «Θα». Κανένα πρόβλημα.
ΓΑΓΚΑΣ
