Τα όσα συμβαίνουν, και πάλι, στο χώρο της εκκλησίας δεν πρέπει να εκπλήττουν κανένα. Είναι ένα φυσικό συνεπακόλουθο κάποιων οι οποίοι θεωρούν ότι δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο ή νόμο του κράτους.
Είναι ένα συνεπακόλουθο της ασυδοσίας που επιτράπηκε από την αδυναμία του κράτους να επιβληθεί έναντι όλων ανεξαιρέτως των πολιτών του. Οι μοναχοί, οι μονές και οι επίσκοποι δεν μπορεί να είναι υπεράνω του όποιου νόμου της πολιτείας.
Γιατί εκεί και όπου οι ρασοφόροι αισθάνονται ότι δεν μπορεί κανένας να τους πειράξει τότε ξεφεύγουν και καθίσταται επικίνδυνοι όχι μόνο για τους γύρω τους αλλά για το σύνολο.
Το πρόβλημα έχει όμως και μια άλλη διάσταση: ότι δύσκολα θα βρεθεί κυβέρνηση η οποία θα τολμήσει να βάλει τα πράγματα σε μια τάξη. Και αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσουν ανενόχλητοι να πουλούν Χριστό και Πίστη έναντι αδρής αμοιβής.
ΑΠΙΜ
