Διαβάζουμε καθημερινά για: Διακίνηση ναρκωτικών στα σχολεία, μαθητές βαποράκια, σεξουαλικές κακοποιήσεις, φαινόμενα βίας και παραβατικής συμπεριφοράς, γονείς και παιδιά που βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας.
Πέρασα ένα ολόκληρο πρωινό στο Λύκειο Κύκκου Α’ στη Λευκωσία. Πήρα τιμητική πρόσκληση να είμαι ένας από τους εισηγητές στα ΔΩΔΕΚΑ βιωματικά εργαστήρια, στο πλαίσιο του Μαθητικού Συνεδρίου για τα 50χρονα από την τουρκική εισβολή.
Αντί της πιο πάνω ζοφερής εικόνας, είδα ένα σχολείο φροντισμένο και περιποιημένο, παρακολουθήσαμε μαζί με την υπουργό Παιδείας μια όμορφη, μεστή τελετή, και στη συνέχεια μια ομάδα εικοσιπέντε τελειοφοίτων παρακολούθησαν με προσοχή για μιάμιση ώρα, όσα είχα να τους πω, απ’ όσα έζησα και θυμάμαι.
Σκεφτόμουν μήπως τους κούρασα. Στα μάτια τους «διάβαζα» κάτι άλλο. Το αυθόρμητο χειροκρότημά τους στο τέλος με γέμισε χαρά, ικανοποίηση, αισιοδοξία, ελπίδα.
Δημήτρη Ταλιαδώρε, Ευδοξία Πάμπουκα, ένα ευχαριστώ από καρδιάς σε σας, τους συνεργάτες σας και τα παιδιά που μας έδειξαν πως η αρνητική εικόνα που δυστυχώς εμφιλοχώρησε στα σχολεία μας δεν σκέπασε τα πάντα.
ΠΑΥ.Κ. ΠΑΥ.
