Πέθανε την Κυριακή 14 Απριλίου, σε ηλικία 96 ετών, η γλύπτρια Ναταλία Μελά, εγγονή του Παύλου Μελά.
Η Νάτα Μελά γεννήθηκε το 1923 και μεγάλωσε σε μια οικογένεια με βαθιές ιστορικές ρίζες. Ήταν εγγονή του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη. Ο πατέρας της ήταν ο Μιχαήλ Μελάς και η μητέρα της ήταν κόρη του Ιωάννη Πεσμαζόγλου, ιδρυτή της Εθνικής Τράπεζας μαζί με το Γεώργιο Σταύρου. Η γιαγιά της, από την πλευρά του πατέρα της, προερχόταν από το γένος Δραγούμη και ήταν αδελφή του Ίωνα Δραγούμη και κόρη του Στέφανου Δραγούμη.
Σύζυγος του αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, η Ναταλία Μελά υπήρξε μια αντισυμβατική γλύπτρια και μια δυναμική προσωπικότητα, με εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ πολλές υπαίθριες προτομές στην Αθήνα φέρουν την υπογραφή της.
Δημιούργησε σπουδαία έργα δαμάζοντας δύσκολα υλικά, όπως το μάρμαρο, την πέτρα και το μέταλλο – με δίπλωμα μάλιστα οξυγονοκολλητή, ενώ ήταν γνωστή και για τα σκηνικά που έφτιαχνε για το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν.
Η Νάτα Μελά, όπως ήταν γνωστή, παρουσίασε τα έργα της σε ατομικές εκθέσεις και σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως τη Μπιενάλε του Σάο Πάολο στη Βραζιλία το 1965. Μερικές από τις υπαίθριες προτομές της είναι του Στέφανου Δραγούμη (Ζάπειο), του Γ. Πεσματζόγλου (Αθήνα, ΕΤΕ), του Παύλου Μελά (Θεσσαλονίκη), της Μπουμπουλίνας (Σπέτσες).
Φανατική καπνίστρια, δεινή κολυμβήτρια, δούλευε συνεχώς στο προσωπικό της χώρο, έναν παλιό στάβλο στην οδό Μουρούζη που είχε μετατρέψει σε εργαστήριο, ενώ για χρόνια μετακινούνταν με το χαρακτηριστικό της τρίκυκλο.
Το 1942 εγγράφεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, με καθηγητές τον Κώστα Δημητριάδη και τον Μιχάλη Τόμπρο. Εργάστηκε και στο εργαστήριο του Θανάση Απάρτη. Προσχώρησε στην ΕΠΟΝ, καθώς και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Όμως, μετά τη δολοφονία του Κίτσου Μαλτέζου, που ήταν φίλος της, αποχώρησε.
Αποφοιτώντας, το 1948, δούλεψε για ένα διάστημα με τον καθηγητή Δημήτρη Πικιώνη για τη στήλη στον τάφο του Μητροπολίτη Χρύσανθου και αργότερα για το Μνημείο Πεσόντων στο Λεόντιο της Νεμέας στην Πελοπόννησο. Κατασκευάζει και τις προτομές, του Στέφανου Δραγούμη στο Ζάππειο και του Γεωργίου Πεσμαζόγλου στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας. Η επιρροή του Πικιώνη είναι εμφανής.
Μετά την αποφοίτησή της άνοιξε δικό της εργαστήριο στον τελευταίο όροφο ενός σπιτιού στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας και λίγο αργότερα, το 1945, στον στάβλο ενός σπιτιού στην οδό Μουρούζη. Εκεί μαζευόταν, μεταξύ πολλών άλλων, ο Νίκος Εγγονόπουλος, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Ανδρέας Εμπειρίκος και ο Γιάννης Μόραλης. Πήρε μέρος στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας «Αρμός».
Το 1951 παντρεύεται τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη (1913 – 1993) με τον οποίο αποκτά δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Αλεξάνδρα και για δέκα χρόνια παύει να δουλεύει, ασχολούμενη με την κατασκευή σκηνικών στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Το 1963 έκανε την πρώτη ατομική της έκθεση στον Ζυγό, ακολούθησαν πολλές εκθέσεις και διακρίσεις και το 2008 το Μουσείο Μπενάκη της αφιέρωσε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση. Παρουσίασε έργα της («Τα Χάρτινα») για τελευταία φορά στη γκαλερί Σκουφά το 2012. «Η τέχνη είναι ανακούφιση. Μας εμπνέει και μας κάνει αισιόδοξους. Μας ελαφραίνει την καρδιά» είχε πει σε συνέντευξή της το 2012.
Τον Μάρτιο του 2011 η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στη Ναταλία Μελά το Αριστείον Καλών Τεχνών για την προσφορά της στην ελληνική γλυπτική μέσα από το «πρωτοποριακό και εκφραστικό της έργο».
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο της διεθνώς καταξιωμένης γλύπτριας. Η κηδεία της θα γίνει την Τετάρτη 17 Απριλίου στο Α’ Νεκροταφείο και ώρα 2 μ.μ.
Πηγή: philenews με πληροφορίες από in.gr
