Η θεατρική παραγωγή με το έργο των Τομ Λύκος και Στέφο Νάντσου «Οι Πέτρες» είναι μια συμπαραγωγή της Σκηνής 8 και του Θεάτρου Αντίδοτο, που επιστρέφει στη θεατρική δράση. Η πρεμιέρα έχει οριστεί για τις 11 Οκτωβρίου στο Εγκώμιο.
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ανδρέας Μακρής και τη μετάφραση/ απόδοση στην κυπριακή διάλεκτο ο Ξενάκης Κυριακίδης. Παίζουν: Αντρέας Κουτσόφτας, Αλέξανδρος Αχτάρ.
«Οι Πέτρες» είναι η δραματοποίηση μιας αληθινής ιστορίας. Δυο παιδιά-έφηβοι από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας ρίχνουν πέτρες «για πλάκα» από την υπέργεια διάβαση πάνω από ένα υπεραστικό δρόμο και σκοτώνουν ένα ανυποψίαστο οδηγό. Τα δυο παιδιά κατηγορούνται για ανθρωποκτονία και έξι απόπειρες ανθρωποκτονίας σε δικαστήριο τον Αύγουστο του 1994. Το έργο γράφτηκε από τους ηθοποιούς/ συγγραφείς/ σκηνοθέτες Τομ Λύκος και Στέφο Νάντσου το 1996 με τη βοήθεια του ντετέκτιβ Ντέιβιντ Τζόουνς που ήταν ο ανακριτής της πραγματικής υπόθεσης.
Το έργο εξετάζει περισσότερο τη νεανική παραβατικότητα, τις επιπτώσεις και τις πιθανότητες πρόληψης παρά τους χαρακτήρες των δυο παιδιών. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνη του 1996 και από τότε δόθηκαν περισσότερες από 1000 παραστάσεις σε Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ. Αγγλία, Δανία, Νορβηγία και Ολλανδία. Το έργο μεταφράστηκε επίσης σε 25 διαφορετικές γλώσσες.
Το 1997 κέρδισε το NSW Frater Award for excellence in educational drama (Βραβείο Καλύτερου θεατρικού στην εκπαίδευση) και το 1998 πήρε το Drama Victoria Award για το καλύτερο θεατρικό για παιδιά από 9 χρονών και άνω (Στοιχειώδης και Μέση Εκπαίδευση). Το 1999 εντάχθηκε στη διδακτέα ύλη των Γυμνασίων και Λυκείων της Αυστραλίας.
Η κυπριακή συμπαραγωγή χρησιμοποιεί κύρια τη τεχνική του αυτοσχεδιασμού. Χρησιμοποιώντας το αρχικό κείμενο οι συντελεστές επιχειρούν να φέρουν όσο γίνεται την ιστορία των δυο παιδιών εδώ στο νησί.
Λευκωσία, Εγκώμιο 11, 13, 16, 18 & 20/10,
Λεμεσός, +εργείο 1, 2, 8 & 9/11
(Παρασκευή 8.30μ.μ. -Κυριακή 6.30μ.μ.), 99083551.
Δραματοποίηση μιας αληθινής ιστορίας. Κατά τη διάρκεια μιας τελείως «αναρχικής» μέρας δύο έφηβοι φτάνουν σε μια γέφυρα όπου αποφασίζουν να ρίξουν πέτρες στα αυτοκίνητα για πλάκα. Μια από τις πέτρες σκοτώνει ένα οδηγό, ένα καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Μελβούρνης.
Περίληψη
Με την έναρξη του έργου γνωρίζουμε δυο έφηβους, 13 και 15 χρονών. Κατά τη διάρκεια μιας τελείως «αναρχικής» μέρας τα δυο παιδιά εισβάλλουν σε μια αποθήκη για να κλέψουν σήματα από καινούργια αυτοκίνητα, μετά προσπαθούν να πυρπολήσουν ένα γάτο και τελικά φτάνουν σε μια γέφυρα όπου αποφασίζουν να ρίξουν πέτρες στα αυτοκίνητα για πλάκα. Μια από τις πέτρες σκοτώνει ένα οδηγό, ένα καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Μελβούρνης. Ο ένας από τους μικρούς αποφασίζει να παραδοθεί.
Στο δεύτερο μέρος του έργου παρακολουθούμε τη σύλληψη, την ανάκριση, τη δίκη και τελικά την ετυμηγορία στο δικαστήριο. Το έργο εξετάζει τη νεανική εγκληματικότητα, την αντιμετώπιση από το νόμο και τις πιθανές επιπτώσεις τόσο στις οικογένειες των παιδιών όσο και στην οικογένεια του θύματος.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Αντρέας Μακρής
Μετάφραση-Διασκευή: Ξενάκης Κυριακίδης
Μουσική: Δημήτρης Σπύρου
Βοηθός Σκηνοθέτης : Μικαέλλα Θεοδουλίδου
Σκηνικά-Κοστούμια: Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης
Παίζουν: Αντρέας Κουτσόφτας –Αλέξανδρος Αχτάρ
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ανδρέας Μακρής και τη μετάφραση/ απόδοση στην κυπριακή διάλεκτο ο Ξενάκης Κυριακίδης. Παίζουν: Αντρέας Κουτσόφτας, Αλέξανδρος Αχτάρ.
«Οι Πέτρες» είναι η δραματοποίηση μιας αληθινής ιστορίας. Δυο παιδιά-έφηβοι από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας ρίχνουν πέτρες «για πλάκα» από την υπέργεια διάβαση πάνω από ένα υπεραστικό δρόμο και σκοτώνουν ένα ανυποψίαστο οδηγό. Τα δυο παιδιά κατηγορούνται για ανθρωποκτονία και έξι απόπειρες ανθρωποκτονίας σε δικαστήριο τον Αύγουστο του 1994. Το έργο γράφτηκε από τους ηθοποιούς/ συγγραφείς/ σκηνοθέτες Τομ Λύκος και Στέφο Νάντσου το 1996 με τη βοήθεια του ντετέκτιβ Ντέιβιντ Τζόουνς που ήταν ο ανακριτής της πραγματικής υπόθεσης.
Το έργο εξετάζει περισσότερο τη νεανική παραβατικότητα, τις επιπτώσεις και τις πιθανότητες πρόληψης παρά τους χαρακτήρες των δυο παιδιών. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνη του 1996 και από τότε δόθηκαν περισσότερες από 1000 παραστάσεις σε Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ. Αγγλία, Δανία, Νορβηγία και Ολλανδία. Το έργο μεταφράστηκε επίσης σε 25 διαφορετικές γλώσσες.
Το 1997 κέρδισε το NSW Frater Award for excellence in educational drama (Βραβείο Καλύτερου θεατρικού στην εκπαίδευση) και το 1998 πήρε το Drama Victoria Award για το καλύτερο θεατρικό για παιδιά από 9 χρονών και άνω (Στοιχειώδης και Μέση Εκπαίδευση). Το 1999 εντάχθηκε στη διδακτέα ύλη των Γυμνασίων και Λυκείων της Αυστραλίας.
Η κυπριακή συμπαραγωγή χρησιμοποιεί κύρια τη τεχνική του αυτοσχεδιασμού. Χρησιμοποιώντας το αρχικό κείμενο οι συντελεστές επιχειρούν να φέρουν όσο γίνεται την ιστορία των δυο παιδιών εδώ στο νησί.
Λευκωσία, Εγκώμιο 11, 13, 16, 18 & 20/10,
Λεμεσός, +εργείο 1, 2, 8 & 9/11
(Παρασκευή 8.30μ.μ. -Κυριακή 6.30μ.μ.), 99083551.
Δραματοποίηση μιας αληθινής ιστορίας. Κατά τη διάρκεια μιας τελείως «αναρχικής» μέρας δύο έφηβοι φτάνουν σε μια γέφυρα όπου αποφασίζουν να ρίξουν πέτρες στα αυτοκίνητα για πλάκα. Μια από τις πέτρες σκοτώνει ένα οδηγό, ένα καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Μελβούρνης.
Περίληψη
Με την έναρξη του έργου γνωρίζουμε δυο έφηβους, 13 και 15 χρονών. Κατά τη διάρκεια μιας τελείως «αναρχικής» μέρας τα δυο παιδιά εισβάλλουν σε μια αποθήκη για να κλέψουν σήματα από καινούργια αυτοκίνητα, μετά προσπαθούν να πυρπολήσουν ένα γάτο και τελικά φτάνουν σε μια γέφυρα όπου αποφασίζουν να ρίξουν πέτρες στα αυτοκίνητα για πλάκα. Μια από τις πέτρες σκοτώνει ένα οδηγό, ένα καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Μελβούρνης. Ο ένας από τους μικρούς αποφασίζει να παραδοθεί.
Στο δεύτερο μέρος του έργου παρακολουθούμε τη σύλληψη, την ανάκριση, τη δίκη και τελικά την ετυμηγορία στο δικαστήριο. Το έργο εξετάζει τη νεανική εγκληματικότητα, την αντιμετώπιση από το νόμο και τις πιθανές επιπτώσεις τόσο στις οικογένειες των παιδιών όσο και στην οικογένεια του θύματος.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Αντρέας Μακρής
Μετάφραση-Διασκευή: Ξενάκης Κυριακίδης
Μουσική: Δημήτρης Σπύρου
Βοηθός Σκηνοθέτης : Μικαέλλα Θεοδουλίδου
Σκηνικά-Κοστούμια: Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης
Παίζουν: Αντρέας Κουτσόφτας –Αλέξανδρος Αχτάρ
