Ατομική έκθεση του Κυριάκου Καλλή, υπό τον τίτλο «Πώς να φτιάξεις ένα βουνό», φιλοξενεί από την Παρασκευή 18 Μαρτίου η γκαλερί Art Seen, στη Λευκωσία. Επιμελήτρια της έκθεσης είναι η Μαρία Στάθη.
Σε σημείωμά του με αφορμή την έκθεση, ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Αλέξιος Πέτρου επικαλείται τον Γκαστόν Μπασλάρ, που υποδείκνυε ότι ο τόπος διαμονής είναι τεράστιας σημασίας για τη ζωή των ανθρώπων. συνιστά την αφετηρία τους. Είναι το πρώτο τους σύμπαν, η γωνία τους μέσα στον κόσμο, εκεί όπου ριζώνουν και αισθάνονται ασφαλής, ακριβώς σαν το μαλάκιο που κουρνιάζει μέσα στο κέλυφός του…
«Για τον Κυριάκο Καλλή οι αναμνήσεις από αυτόν τον τόπο, τον τόπο που μπορείς να δεις την ανατολή του ήλιου (Ιδάλιον – ‘ιδού άλιον’) φαίνεται να είναι πανίσχυρες και εκεί είναι που σχεδόν μυστηριακά το παρελθόν του συναντά το τώρα. Λόγω μάλιστα της πολυπλοκότητας των πλατωμάτων, όπως θα έλεγαν οι Ντελέζ και Γκουαταρί, αλλά και της σχέσης που έχουν μεταξύ τους, ο τόπος αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον. Εδώ πλέον αυτό που ενδιαφέρει δεν είναι οι οριζόντιοι και κάθετοι άξονες πάνω στους οποίους δομείται το έργο, αλλά οι πολλαπλές γωνίες και επαφές που δημιουργεί η επαφή των πλατωμάτων, δηλαδή εκείνος ο οικείος κόσμος που μας περιγράφει ο Bachelard. Ένας κόσμος, άλλοτε καταφύγιο, άλλοτε μέσο διαφυγής, άλλοτε κυψέλη».
Ο Αλέξιος Πέτρου, επισημαίνει ότι στην ατομική αυτή έκθεση του Κυριάκου Καλλή, αποτυπώνεται γλαφυρά μια συνεχής καλλιτεχνική απόπειρα ανασκαφής του ίδιου του Εαυτού, σε μια προσπάθεια αναζήτησης αυτού, αλλά και εκείνων των οριακών καταστάσεων που φωτίζουν την αρχέγονη ανθρώπινη υπόσταση, όπως επίσης, μιλώντας χαϊντεγγεριανά, και την εσωτερική σχέση της γης και του κόσμου.
«Κατά τον τρόπο αυτό, εδώ η καλλιτεχνική πράξη μπορεί να περιγραφεί και με όρους τοπογραφίας ή/και σωματογραφίας καθώς υποσημαίνει μιαν επιχείρηση στο έδαφος του Εαυτού, με σκοπό την αποκάλυψη ενός άγνωστου και εύθραυστου συνάμα κόσμου. Η δουλειά του Καλλή αν και φαινομενικά μπορεί εδώ να μην φανερώνει κάποια προκαθορισμένη ενότητα, στην ουσία της μέσα από όλες τις συνάψεις που έχουν τα ετερογενή στοιχεία της, μας δείχνει ακριβώς τον τρόπο που μια συνεχής και επίμονη καλλιτεχνική ανάγνωση της γης και του κόσμου μπορεί να φωτίσει τις ρωγμές και τα θραύσματα».
Το σημείωμα προσθέτει ότι ο Καλλής, ονειροπολώντας εκεί στη βορινή πλαγιά της Ιερακαρκάς, μας καταθέτει αυτά που προκύπτουν από τα ασήμαντα πράγματα, σκαλίζοντας με μαεστρία το σκληρό τους κέλυφος. «Φτιάχνοντας το μικρό και το μεγάλο σιγα-σιγά διαμορφώνει το όλον. Όλα αυτά τα ασήμαντα και φαινομενικά ανεξάρτητα, για τον Καλλή λειτουργούν ως ρίζωμα που διαρρυθμίζει και συναρμόζει το δικό του σύμπαν».
- Λευκωσία, Art Seen (22006624). Εγκαίνια 18.3, 7-10μ.μ. Διάρκεια: Μέχρι 6 Μαΐου
Κυριάκος Καλλής
Γεννήθηκε το 1960 στο Δάλι, Κύπρου όπου ζει και εργάζεται.
Σπούδασε, με κρατική υποτροφία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Πράγα, Τσεχοσλοβακία (1982-1988). Σημαντικές εκθέσεις: «Shoa: How was it humanly possible?», «Ολοκαύτωμα: Πώς ήταν ανθρωπίνως δυνατό;», Μουσείου Παγκυπρίου Γυμνασίου, Λευκωσία (2020); «Απόπειρες Διαφυγής», γκαλερί Art Seen, Λευκωσία (2019); «Rooms to Contemplate», Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου, Λευκωσία (2017); «Ars Moriendi», Σπίτι της Κύπρου, Αθήνα (2016); «Maniera Cypria», Ίδρυμα Ευαγόρα και Κάλθην Λανίτη, Λεμεσός; «International Exhibition – Sculpture and Object XVII Cyprus – Contemporary Sculpture», Μπρατισλάβα, Σλοβακία (2012). «Το σώμα – Ιστορίες και αναπαραστάσεις», Ιδρύμα Ευαγόρα και Κάλθην Λανίτη, Λεμεσός (2010). «98-UN and Art in Support of Peace Talks», χώρος των δικοινοτικών συνομιλιών, παλιό αεροδρόμιο Λευκωσίας; «Un Certain Regard», Μια όψη της σύγχρονης κυπριακής τέχνης, Παρίσι (2009). “Where do we go from here?” Επιλογές από τη συλλογή έργων τέχνης του Νίκου Παττίχη και της εφημερίδας Φιλελεύθερος, Δημοτικό Κέντρο Τεχνών, Λευκωσία (2008). «OPEN 10», Διεθνής Έκθεση Γλυπτικής και Εγκαταστάσεων, Λίντο, Βενετία; Ατομική Έκθεση με την εγκατάσταση Ars Enigma est , κτίριο UNESCΟ (2007). «Accidental Meetings», Δημοτικό Κέντρο Τεχνών, Λευκωσία (2005) Φιλοτέχνηση μεγαλιθικού μνημειακού συμπλέγματος στην ομώνυμη πλατεία Ηρώων στην Αγλαντζιά, Λευκωσία; «Noise Obsessions», εγκαταστάσεις στο παλιό κτίριο της ΣΠΕΛ, Λευκωσία; «Noise Crossings» εγκαταστάσεις σε εγκαταλελειμμένους χώρους κοντά στη πράσινη γραμμή, Λευκωσία. (2003) Η πρωτη παρουσιαση της ομάδας «Noise of Coincidence», στην παλιά Λευκωσία. (2001) «Από τη Σμίλη στο Ήλεκτρο», Γλυπτική του 20ου αιώνα, Κρατική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης, Λευκωσία (2000) «Πρωτόγονος Παρατηρητής», Ατομική Έκθεση, Γκαλερί Αργώ, Λευκωσία (1999).
