19 ακριβώς χρόνια μετά το θάνατο της Μαλβίνας Κάραλη (7 Ιουνίου 2002), μικρά αποσπάσματα από ένα πολύ αγαπημένο βιβλίο της, «έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες» (εκδ. Κάκτος), εις ανάμνηση του ανεπανάληπτού της και των πραγματικά ουσιωδών της ζωής.

«Δώσε μου έναν άνθρωπο να είναι σαν κι εμένα, θολός κι ανώριμος, ανολοκλήρωτος και μπερδεμένος, αξεδιάλυτος και σκοτεινός. Για να χορέψω μαζί του. Να παίξω. Να τον καλοπιάσω. Να τον ερωτευτώ. Μέσα απ’ αυτόν να ξαναπλάθομαι από την αρχή. Μέσα απ’ αυτόν να μεγαλώνω».

«“Δεν καταφέρνω να σε γνωρίσω”, σημαίνει “δεν θα μάθω ποτέ τι σκέφτεσαι πραγματικά για μένα”. Δεν μπορώ να σε εξιχνιάσω, επειδή δεν ξέρω πώς με εξιχνιάζεις εσύ». 

«Δεν θα καταφέρεις να λύσεις ποτέ το πρόβλημα που σου θέτει ο άλλος. Ο ερωτευμένος δεν είναι Οιδίποδας. Δεν σου απομένει, λοιπόν, παρά να αντιστρέψεις την άγνοιά σου σε αλήθεια. Δεν αληθεύει πως όσο περισσότερο αγαπάς τόσο πιο πολύ καταλαβαίνεις. Όλη κι όλη η σοφία που αντλείς από τον έρωτα συνοψίζεται σε αυτό: O άλλος δεν προσφέρεται στη γνώση. Η αδιαφάνειά του δεν αποτελεί παραπέτασμα που σκεπάζει κάποιο μυστικό. Αγαπάς έναν άγνωστο που άγνωστος θα παραμείνει. Έτσι κατακτάς, σαν τους μυστικούς, τη γνώση της».

«Αόριστος: Ο χρόνος της ερωτικής γοητείας».

«Να ξοδεύεσαι, να αναλώνεσαι για το αδιαπέραστο ερωτικό αντικείμενο. Να, ένα δείγμα καθαρής θρησκείας. Καθιστάς τον άλλο άλυτο αίνιγμα, από το οποίο εξαρτάται η ζωή σου. Πράγμα που σημαίνει τον καθιερώνεις σαν θεό». 

«Ο ερωτευμένος παραληρεί. Μετατοπίζει το αίσθημα των αξιών. Αλλά το παραλήρημά του είναι βλακώδες. Υπάρχει βλακωδέστερο πράγμα από έναν ερωτευμένο; Είναι τόσο βλακώδης που δεν τολμά να διατυπώσει τον ερωτικό του λόγο δημόσια (Σημείωση: Ο έρωτας είναι εξ ορισμού φτιαγμένος για να φαίνεται, χωρίς να τον υποτάξεις σε μια σοβαρή μεσολάβηση: Μυθιστόρημα, θέατρο, ανάλυση, κείμενο)».

«…Μιλάω για συγχώνευση ανθρώπων, για ένα συμπαγές ανθρώπινο υλικό. Όχι κατακτήσεις και πάθη, όχι ερωτικοί εκβιασμοί και απαίδευτες υποταγές, αλλά η εξαίσια χαρά της ανάμειξης του Εγώ και έναν Άλλο».

«Στον ερωτικό βίο, ο ιστός των συμβάντων χαρακτηρίζεται από απίστευτη ευτέλεια, και τούτη η ευτέλεια, συνδυασμένη με τη μέγιστη σοβαρότητα, γίνεται κυριολεκτικά ανάρμοστη. Όταν σου περνάει σοβαρά απ’ το μυαλό να αυτοκτονήσεις για ένα τηλεφώνημα που καθυστερεί πέντε λεπτά, παράγεται μια αισχρότητα τρομακτική. Τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει σε απρέπεια τη στάση του ερωτευμένου, που καταρρέει, επειδή το αντικείμενο του πόθου του πήρε ένα ύφος, πεντάλεπτης απουσίας».

 

«Αν ο ερωτευμένος άντρας κατορθώνει στ’ αλήθεια να είναι ερωτευμένος, αυτό συμβαίνει στον βαθμό που ο ερωτευμένος αυτός θηλυκοποιείται και εντάσσεται έτσι στην κατηγορία των μεγάλων ερωτευμένων γυναικών: Των επαρκώς αγαθών γυναικών, δηλαδή».

«Μoυ λένε: Αυτό το είδος έρωτα ίσως δεν είναι και τόσο βιώσιμο. Πώς μπορούμε να αξιολογήσουμε τη βιωσιμότητα; Γιατί το βιώσιμο ταυτίζεται με το “αγαθό”; Γιατί το “διαρκώ” να είναι προτιμότερο από το “καίγομαι”;».

«Ερωτική τραγωδία: Να χάσεις ταυτόχρονα και την ηθική σου και την ακολασία σου». 

«Ό,τι κι αν κρύψεις στο ερωτικό πεδίο, τελικά δεν θα κρύψεις παρά μόνον αυτά που δεν θέλεις: Τα άκυρα. Αυτά που κρύβεις, φαίνονται. Μιλήσεις, δεν μιλήσεις, έτσι κι είσαι ερωτευμένος υπάρχει μια τεράστια βουβή δήλωση, και η απόδειξή της, η ζωντανή απόδειξη, είσαι εσύ ο ίδιος και οι σιωπές σου, όσο πιο πολλά κρύβεις, τόσο περισσότερα φαίνονται. Κι αν ζητήσεις συνενοχικά τη σιωπή του άλλου, αυτό θα γίνει σε μια απελπισμένη σου προσπάθεια να σκεπάσει προστατευτικά ο άλλος τον δικό σου πιθανό λόγο, τη δική σου σιωπηλή ομολογία. Κι όσο πιο απελπισμένη είναι η προσπάθεια, τόσο πιο εύκολο είναι να μαντέψει κανείς αυτά που πάση θυσία πρέπει να κρυφτούν. Έτσι  γίνεται πάντα, και από τον κανόνα κανείς δεν διαφεύγει». 

«Μισεί όποιος δεν υποπτεύεται ότι μια κακόμορφη εικόνα, αμαρτωλή και ανευλαβής, είναι ασύγκριτα ερωτικότερη από την ωραία εικόνα». 

«Τα αγκαλιάσματά μας δεν έχουν λόγο ύπαρξης που να χρειάζονται οδηγίες κι ούτε περιμένουν τη δικαίωσή τους από μεγαλειώδεις εκστάσεις. Δώσε μας, Κύριε, τον παραλογισμό και την αμφιβολία, την αδεξιότητα και την απρέπεια του έρωτα. Κι όλες τις εναρμονισμένες, κατεψυγμένες, καλοσαπουνισμένες ηδονές θα τις ξεφορτωθούμε, όπως και τις άλλες ιδεολογίες. Αμήν».

xatzigeorgiou@yahoo.com

Φιλελεύθερα, 6.6.2021.