Με τη συμμετοχή 17 Κυπρίων δημιουργών και με στόχο να αναδείξει τη σύγχρονη δημιουργική δυναμική της Κύπρου μέσα από τη χειροτεχνία, το design και τις εικαστικές τέχνες, εγκαινιάστηκε στην Κοπεγχάγη η έκθεση «Crafting Nature», μία από τις σημαντικότερες διεθνείς πολιτιστικές δράσεις που εντάσσονται στο Πολιτιστικό Πρόγραμμα της Κυπριακής Προεδρίας.

Τα εγκαίνια τέλεσε η Υφυπουργός Πολιτισμού Λίνα Κασσιανίδου στη Χρυσοποίκιλτη Αίθουσα (Gyldne Sal) του ιστορικού Ανακτόρου Μόλτκε (Moltkes Palæ) στην Κοπεγχάγη, όπου φιλοξενείται η έκθεση στο πλαίσιο του διεθνούς θεσμού 3daysofdesign 2026 (10-12 Ιουνίου), ενός από τα σημαντικότερα γεγονότα για το design της βόρειας Ευρώπης.

Η έκθεση αποτελεί παραγωγή του Υφυπουργείου Πολιτισμού και της Υπηρεσίας Κυπριακής Χειροτεχνίας, με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Δανία και τελεί υπό την επιμέλεια της θεωρητικού τέχνης Θάλειας Στεφανίδου.

Κεντρική θέση καταλαμβάνει η ιδέα ότι η χειροτεχνία αποτελεί ένα δυναμικό πεδίο καλλιτεχνικής έρευνας και σύγχρονης δημιουργίας. Μέσα από έργα που αξιοποιούν τον πηλό, την πέτρα, το ξύλο, το γυαλί, το μέταλλο και το νήμα, οι δημιουργοί διερευνούν τη σχέση του ανθρώπου με την ύλη, τον χρόνο και τον τόπο, προτείνοντας νέους τρόπους κατανόησης της δημιουργικής διαδικασίας σε μια εποχή που κυριαρχείται από την ταχύτητα και την τεχνολογία.

Η έκθεση «Crafting Nature» θα παραμείνει ανοικτή στο κοινό έως τις 25 Ιουνίου 2026, προβάλλοντας τη σύγχρονη κυπριακή χειροτεχνία και το design σε ένα διεθνές κοινό επαγγελματιών, επιμελητών, συλλεκτών και φίλων της σύγχρονης δημιουργίας που επισκέπτονται κάθε χρόνο το 3daysofdesign της Κοπεγχάγης.

17 δημιουργοί, 7 υλικότητες

Στην έκθεση συμμετέχουν 17 Κύπριοι δημιουργοί που ζουν και εργάζονται στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας έργα κεραμικής, πηλού, πορσελάνης, γλυπτικής σε πέτρα, υαλουργίας, ξυλογλυπτικής, κοσμήματος και κεντήματος.

Στην ενότητα της κεραμικής παρουσιάζονται έργα των Ελύσιας Αθανάτου, Βάσου Δημητρίου, Σίλιας Ποτούδη Μακφέρσον, Πέτρου Σταύρου και Ευθύμιου Συμεού. Με έργα από πηλό και πορσελάνη συμμετέχουν οι Ιάσων Θεοδοσίου και Μελίνα Σουκιούρογλου, ενώ την πέτρα εκπροσωπεί η Ελίνα Ιωάννου.

Στην ξυλογλυπτική συμμετέχουν ο Γεώργιος Νικόλας Παπαροδίτης και το δημιουργικό δίδυμο Ναβίντ & Σαχάντ Γκολιπούρ (Lovenlight), ενώ στο γυαλί παρουσιάζεται το έργο της Μαλβίνας Μίντλετον.

Η ενότητα του σύγχρονου κοσμήματος περιλαμβάνει έργα των Ηρώς Κασκάνη, Λιάνας Παττίχη, Χριστίνας Πιτσιλλίδου και Κωνσταντίνου Κυριάκου, ενώ τα λευκαρίτικα κεντήματα εκπροσωπούν οι Μύρνα Δημητρίου Παττίχη και Νάταλυ Κυρμιζή.

Να σημειωθεί ότι το Λευκαρίτικο Κέντημα είναι στον παγκόσμιο κατάλογο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Η Κύπρος ως τόπος σύγχρονης δημιουργίας

Στον χαιρετισμό της, η Υφυπουργός Πολιτισμού ανέφερε ότι η «Crafting Nature» αποτελεί «μια συνειδητή δήλωση του δημιουργικού δυναμικού της χώρας», μέσα από την οποία η Κύπρος απευθύνεται στην Ευρώπη και στον κόσμο με ένα πολιτιστικό αφήγημα που συνδέει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον».

Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες λειτουργούν ως πρεσβευτές της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκέψης και χειροτεχνίας της Κύπρου, ενώ παράλληλα βρίσκονται σε ενεργό διάλογο με της Ευρωπαίους σχεδιαστές καθώς και με τις διάφορες τάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού σχεδιασμού.

«Ο πολιτιστικός ιστός της Ευρώπης δεν είναι στατικός· υφαίνεται μέσω συνεχών ανταλλαγών, επανερμηνειών και δημιουργικών μετασχηματισμών» σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η χειροτεχνική δημιουργία υπενθυμίζει πως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός οικοδομήθηκε πάνω στη γνώση των υλικών, στην τεχνική δεξιοτεχνία και στη δημιουργική φαντασία των λαών της ηπείρου.

Ένας διάλογος ανάμεσα στη φύση και τη χειροτεχνία

Σύμφωνα με το επιμελητικό σκεπτικό της Θάλειας Στεφανίδου, η έκθεση διερευνά τη διαρκή σχέση ανάμεσα στη χειροτεχνία και τη φύση, με τον τίτλο «Crafting Nature» να παραπέμπει τόσο στο διά χειρός δημιούργημα όσο και στη φύση ως ενεργό σύστημα μορφογένεσης.

Η έκθεση οργανώνεται γύρω από την ιδέα της δημιουργίας μικρόκοσμων, μέσα από έργα που αντλούν έμπνευση από τη γεωλογία, τα υλικά και τις παραδόσεις της Κύπρου, αλλά ταυτόχρονα επανερμηνεύουν δημιουργικά την πολιτισμική κληρονομιά του τόπου.

Όπως σημειώνει η επιμελήτρια, τα έργα δεν προτείνουν μια νοσταλγική επιστροφή στην παράδοση, αλλά έναν επαναπροσδιορισμό της δημιουργικής διαδικασίας μέσα από μια σύγχρονη «υλική οικολογία», όπου η αισθητική συναντά την ηθική της δημιουργίας.