… τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα! Ο υπερκοσμικός της χαρακτήρας, σε καμία περίπτωση δεν της επιτρέπει να εμπλέκεται σε θέματα τα οποία, ακόμα και όταν επικαλείται τον πανανθρώπινο ρόλο και ορίζοντά της, δεν κατέχει, δεν μπορεί να διαχειριστεί και, προπαντός, δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και τις ίδιες διαστάσεις για όλους τους ανθρώπους.
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε αυτά που ονομάζουμε θεοκρατορικά καθεστώτα. Όσοι έχουν μυαλό, κρίση και ανοικτούς πνευματικούς ορίζοντες, ξέρουν πολύ καλά ποια είναι αυτά, ποια και πόση επιρροή ασκούν σε κάθε ανθρώπινη ψυχή την οποία διαφεντεύουν.
Είναι ένα πράγμα να υπάρχει σε μια χώρα πχ κάποιο κόμμα που να χαρακτηρίζεται Χριστιανικό ή Χριστιανικο-Δημοκρατικό, ακόμα και Ισλαμικό, Βουδιστικό ή ό,τι άλλο, και εντελώς διαφορετικό ο κλήρος, σε όποια χώρα, να ανακατεύεται ενεργά στην πολιτική, χρησιμοποιώντας μάλιστα την δύναμη που έχει επάνω σε ανθρώπινες ψυχές – ενίοτε ευάλωτες, αθώες, αμόλυντες, απονήρευτες, αξιοπρεπείς.
Σε τούτη την προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα, και απέχοντας μόλις 14 μέρες από την 2η αναμέτρηση στις κάλπες, βρισκόμαστε μπροστά στο ενδεχόμενο, ένα κόμμα, που έχει απευθείας και καθόλου διαυγή εξάρτηση από μονές του Αγίου Όρους, εκκλησιαστικά και παρεκκλησιαστικά σωματεία, και επιχειρημτικά συμφέροντα, να μπει στην Βουλή.
Παραθέτω την 1η παράγραφο από χθεσινό δημοσίευμα της Καθημερινής Αθηνών, με στοιχεία που συνδέουν την Ιερά Μονή Φιλοθέου με το κόμμα Νικη, που είναι πολύ πιθανό (βάσει των ως τώρα δημοσκοπήσεων), να περάσει τον πήχη του 3% που απαιτείται για είσοδο στο Κοινοβούλιο.
Το νήμα αυτό, γράφει η έγκυρη εφημερίδα, οδηγεί στην οδό Μακένζι Κινγκ 12, όπου στεγάζονται τα γραφεία του κόμματος στη Θεσσαλονίκη.
«Την ίδια διεύθυνση έχουν δηλώσει ως έδρα και εταιρείες που έχουν συνδεθεί με τη διαχείριση του εκατοντάδων θέσεων υπόγειου πάρκινγκ στο εμπορικό κέντρο Πλατεία. Το κτίριο της Μακένζι Κινγκ, ιδιοκτήτης του οποίου φέρεται να είναι η αγιορείτικη μονή, είχε δηλώσει ως έδρα και μια επιχείρηση στην οποία φαίνεται να ήταν εταίρος υποψήφιος βουλευτής στη Θεσσαλονίκη με τη Νίκη στις πρόσφατες εκλογές του Μαΐου».
Δεν χρειάζεται να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες – ευτυχώς, είναι ζωντανή ακόμα στην Ελλάδα, σε μερίδα του Τύπου, η καλή, ερευνητική δημοσιογραφία – πολλά βγαίνουν στο φως, και υπάρχουν Αρχές της Δημοκρατίας που μπορούν να επέμβουν.
Θα πείτε: Υπάρχει κόσμος, όχι λίγος, που δεν ενημερώνεται. Για πολλούς λόγους. Άρα, δεν μαθαίνει, ή/και δεν ενδιαφέρεται να μάθει. Τους αρκεί «η μία και μόνη αλήθεια», το μονοπώλιο της οποίας θεωρούν ότι κατέχουν μερικοί πολύ κακοί, πολύ φανατικοί και πολύ επικίνδυνοι παπάδες.
Η Δημοκρατία – ευτυχώς λέω εγώ – έχει ένα πελώριο χώρο ελευθερίας της σκέψης, της λόγου, της άποψης. (Κάτι που οι φανατικοί, μουτζαχεντίν, ταλιμπάν και ομοίας κοπής δεν διαθέτουν). Το μεγάλο όπλο που έχει είναι να προστατεύει και να ενδυναμώνει εκείνους τους θεσμούς που πρέπει να ελέγχουν κάθε οργανισμό, κάθε υπηρεσία, κάθε κόμμα, κάθε θρησκευτική ή άλλη οργάνωση, ως προς το αν και κατά πόσο κινούνται μέσα στα πλαίσια του νόμου.
Ακόμα και το άγραφου, λέω εγώ! Για παράδειγμα: Εάν κάποιες μονές ή σκήτες ευλογούν, όπως μαθαίνουμε, ψηφοδέλτια, και τα δίνουν σταυρωμένα στους φανατικούς ή και ανυποψίαστους πιστούς, αυτό αποτελεί παρεκτροπή από τα θέσμια, και πρέπει να σταματήσει.
Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν φωτισμένοι άνθρωποι που μπορούν εδώ να πάρουν τον λόγο και να βάλουν φραγή σε αυτήν την άθλια χειραγώγηση. Το μόνο, και πιο γερό αντίδοτο απέναντι σε τέτοια νοσηρά φαινόμενα (βάζω μέσα σε αυτά ακόμα και τα φασιστικά, ρατσιστικά, και τοξικά κόμματα), είναι να ενισχύει το Κράτος, το όποιο Κράτος, και όχι οποιαδήποτε Εκκλησία, κάθε του πολίτη με τα πιο ωραία και αποτελεσματικά όπλα που υπάρχουν:
Την Παιδεία, την μάθηση, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, την ανάδειξη του Πολιτισμού, των καλών τεχνών, της άθλησης, της νοικοκυροσύνης (σ.σ.: κακώς καταργήθηκε από τα σχολεία το μάθημα των οικοκυρικών, που έπρεπε να ήταν υποχρεωτικό ακόμα και για μας, τα αγόρια!), της δικαιοσύνης, της ανιδιοτελούς προσφοράς προς κάθε συνάνθρωπο, όποιας κοινωνικής τάξης, όποιας φυλής, όποιας πίστης!
Εικονογράφηση: Ο πίνακας «The Fanatics/Οι Φανατικοί» του Νορβηγού ζωγράφου της λεγόμενης Εθνικιστικής Ρομαντικής Εποχής, Άντολφ Τίντεμαντ, 1814-1876.
