ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ένα παλαιότερο θέμα και δημιουργούνται συζητήσεις και ενίοτε και αντιπαραθέσεις. Ζητείται, για άλλη μια φορά, από βουλευτές όπως εκπροσωπείται στο Συμβούλιο του ΟΑΥ και ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος. Δηλαδή, οι βασικοί πάροχοι υγείας, αυτοί, οι οποίοι πληρώνονται από το Γενικό Σύστημα Υγείας. Αλλά, είναι γνωστό ότι δεν είναι μόνο οι γιατροί, υπάρχουν κι άλλες κατηγορίες παρόχων, όπως είναι οι φαρμακοποιοί, οι νοσηλευτές κλπ. Το ποιοι συμμετέχουν στο Συμβούλιο το αναφέρει η νομοθεσία και οι βουλευτές που εγείρουν αυτό το θέμα θα πρέπει να το είχαν υπόψη. Ή καλύτερα να το λάμβαναν υπόψη όταν ξεκινούσαν ένα νέο κύκλο συζήτησης επί του ζητήματος αυτού. Αλλά αυτό δεν έγινε.
ΤΟ ΓεΣΥ, όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει, αποτελεί την μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που έγινε στην Κυπριακή Δημοκρατία και είναι υποχρέωση όλων να προστατεύεται και να θωρακίζεται η κατάκτηση αυτή. Προβλήματα υπάρχουν. Και στην επίλυση αυτών θα πρέπει να επικεντρώνονται όλοι, συμπεριλαμβανομένων και των βουλευτών. Παρά να ανοίγουν ζητήματα, που δεν «πρόβλεψαν» οι ίδιοι οι βουλευτές στη νομοθεσία, θα πρέπει να ασχοληθούν με την ουσία. Και η ουσία αφορά την επίλυση των προβλημάτων, ώστε να λειτουργεί πιο ομαλά και αποτελεσματικά το Σύστημα. Να συζητήσουν την επίλυση των προβλημάτων με στόχο να διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών στο Σύστημα. Εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες λίστες αναμονής ασθενών. Θα υπάρχουν προφανώς τρόποι για να αντιμετωπισθεί το θέμα. Όπως για το θέμα των Πρώτων Βοηθειών, της επίσπευσης εκεί κι όπου χρειάζεται των ραντεβού των ασθενών με τους γιατρούς.
ΔΕΝ θα σταθούμε κατά πόσο η συμμετοχή ή όχι των γιατρών στο Συμβούλιο του ΟΑΥ θα είναι χρήσιμη ή όχι. Γιατί αυτό προφανώς και δεν είναι σήμερα το μείζον. Ούτε θα ασχοληθούμε με το ρόλο, που ενδεχομένως να είχε ο ΠΙΣ στις συζητήσεις για τη δημιουργία και λειτουργία του ΓεΣΥ. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν και τούτο φαίνεται και από τη μαζική συμμετοχή των γιατρών στο Σύστημα. Για το συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο δεν μπορεί να συζητείται και να ξανασυζητείται όποτε κάποιος το θυμηθεί, οφείλουμε να επισημάνουμε το εξής: Όταν υπάρχουν τόσα πολλά άλλα ανοικτά μέτωπα, δεν μπορεί να αναλώνεται χρόνος, να γίνονται συζητήσεις σε συνεδριάσεις στο κοινοβούλιο για ένα θέμα που έχει κριθεί διά της νομοθεσίας.
