Ένα παράδειγμα μόνο και θα καταλάβει ο καθένας γιατί η στήλη επιμένει να γράφει ότι στο πρόβλημα της διαχείρισης των κόκκινων δανείων και των εκποιήσεων υπερισχύει το δούλεμα από τους πολιτικούς μας. Δούλεμα πραγματικό.
Ιδού: Το κόμμα που κυβερνούσε τα προηγούμενα δέκα χρόνια εξέδωσε ανακοίνωση προχτές και ο εκπρόσωπός του επαναλάμβανε χτες όλη μέρα στα ράδια και στη Βουλή το ίδιο επιχείρημα, ότι «ο ΔΗΣΥ τηρεί υπεύθυνη στάση» διότι «στη δική μας εξίσωση μας ενδιαφέρουν τουλάχιστον εξίσου» και «οι εγγυητές, που παραμένουν εγκλωβισμένοι λόγω των ΜΕΔ, οι οποίοι επίσης δεν φταίνε σε τίποτα».
Πού βλέπω το δούλεμα; Στο ότι ούτε όταν κυβερνούσαν, δέκα ολόκληρα χρόνια, ούτε και σήμερα ως βουλευτές της αντιπολίτευσης, έκαναν οτιδήποτε για τους εγγυητές. Τίποτε απολύτως. Ναι, υπάρχουν εγγυητές δανείων που είναι εγκλωβισμένοι, που έχουν τις περιουσίες τους σε μέμο και τους εαυτούς τους υπό συνεχή απειλή, διότι κάποτε, από την καλή τους την καρδιά εγγυήθηκαν δάνεια συγγενών και φίλων. Την εποχή που δεν ήξερε κανένας τι πάει να πει «κόκκινο δάνειο», τότε που τα κάναμε όλα ως να είμαστε συγγενείς με τους τραπεζίτες.
«Έλα, ρε κουμπάρε, βάλε μια υπογραφή να κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του και μην ανησυχείς, δεν υπάρχει πρόβλημα», σου έλεγε ο τραπεζίτης και νόμιζες ότι ήταν κανένας ιεροκήρυκας, έτσι γλυκά που μιλούσε. Εγγυήθηκαν, λοιπόν, κι όταν ήρθε η ώρα της κρίσης εγκλωβίστηκαν. Ακόμα και για δανειολήπτες που έχουν δυο και τρία διαμερίσματα υποθηκευμένα, αλλά οι τράπεζες θέλουν εγκλωβισμένους και τους εγγυητές για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
Λοιπόν, τι έκαναν για τους εγγυητές «οι οποίοι επίσης δεν φταίνε σε τίποτα», όπως λέει τώρα ο ΔΗΣΥ. Πάνω από δέκα χρόνια υπάρχει το πρόβλημα. Κι αν για τους δανειολήπτες έχουν να λένε διάφορες δικαιολογίες (περί χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στρατηγικούς κακοπληρωτές), για τους εγγυητές τι έχουν να πουν; Μήπως, θα κλονιζόταν το τραπεζικό σύστημα αν έκαναν νομοθεσίες να τους προστατεύσουν; Τουλάχιστον, τους εγγυητές δανείων που καλύπτονται από υποθήκες. Ούτε η οικονομία θα επηρεαζόταν, ούτε το τραπεζικό σύστημα, ούτε οι εταιρείες εξαγοράς πιστώσεων.
Ωστόσο, επιφανειακά ασχολήθηκαν κατά καιρούς στη Βουλή και ουδέποτε στην κυβέρνηση, με το πρόβλημα των εγγυητών. Κι ας επικαλούνται βουλευτές την «υπεύθυνη στάση» για να μην κάνουν τίποτε. Ούτε για τα αυτονόητα! Διότι, αυτονόητο είναι ότι οι εγγυητές «δεν φταίνε σε τίποτα». Δέκα χρόνια κυβερνούσε ο ΔΗΣΥ και σήμερα μας λέει ότι τον ενδιαφέρουν και οι εγγυητές, που παραμένουν εγκλωβισμένοι. Πέστε τι κάνατε για τους εγγυητές, λοιπόν.
Τέλειωσε βέβαια τώρα το παραμύθι, θα πάνε διακοπές κι από Σεπτέμβριο πάλι νέος κύκλος επιδείξεων για την υπευθυνότητα των κομμάτων και το άγχος τους για την πιστωτική σταθερότητα του τόπου. Να θυμούνται, πάντως, ότι το νέο σχέδιο «Ενοίκιο έναντι Δόσης», θα δέχεται αιτήσεις από ευάλωτους δανειολήπτες από τον Οκτώβριο. Σύμπτωση, Οκτώβριο λήγει και η αναστολή εκποιήσεων πρώτης κατοικίας που αποφάσισαν από μόνες τους οι τράπεζες και οι εταιρείες για να ικανοποιήσεων τα συγκυβερνώντα κόμματα και να αποφύγουν «ενοχλητικές» νομοθεσίες. Τέλος πάντων.
Το «Ενοίκιο έναντι Δόσης», λοιπόν, όπως δήλωνε χτες η Ιωάννα Μαρκίδου, εκ μέρους του υπουργείου Οικονομικών, «αναμένεται ότι αφορά γύρω στα 2.500 νοικοκυριά». Τον Σεπτέμβρη, που θα επανέλθουν, παρακαλούμε να μας ενημερώσουν οι βουλευτές μας και οι κυβερνώντες μας, αν θεωρούν ότι τα υπόλοιπα νοικοκυριά με τα κόκκινα δάνεια, είναι αυτοί που λένε «στρατηγικοί κακοπληρωτές» που δεν θέλουν να προστατεύσουν. Αν πιστεύουν ότι έκαναν το καθήκον τους με ένα σχέδιο που στα 25 δισεκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια καλύπτει ίσως το ένα δισεκατομμύριο.
Κάτι, που επίσης θέλει μια εξήγηση, είναι και το εξής: Αφού από τα κόκκινα δάνεια των δισεκατομμυρίων μόνο τα €500 εκατομμύρια είναι πλέον στα χέρια των τραπεζών και τα υπόλοιπα είναι στα χέρια των επενδυτικών ταμείων – λεγόμενων και γερακιών, τα οποία λειτουργούν ως κτηματομεσιτικά γραφεία, πώς κινδυνεύει η τραπεζική σταθερότητα από τα κόκκινα δάνεια;
